«Τα γηρατειά είναι ταμπού»

«Ο αγγλοσαξονικός κόσμος δεν έχει και πολλή συναίσθηση τού τι συμβαίνει έξω απ΄ αυτόν», λέει ο προκλητικός Γάλλος συγγραφέας Μισέλ Ουελμπέκ που έζησε κάμποσα χρόνια στην Ιρλανδία «κυρίως για να μάθει τη γλώσσα». «Για τους Γάλλους οι Βρετανοί πιστεύουν λ.χ. ότι είναι καλοί στα ερωτικά. Οπότε κάθε φορά που δημοσιεύουν κριτικές για τα βιβλία μου, στέκονται περισσότερο στις σεξουαλικές σκηνές. Και αυτό με εκνευρίζει. Μου φαίνεται ότι θα είχα πολύ μεγαλύτερη επιτυχία ως πεζογράφος αν είχε κρατηθεί μυστικό το γεγονός ότι είμαι Γάλλος».

Ο Ουελμπέκ βρέθηκε στην Αθήνα προσκεκλημένος του Μegaron Ρlus. Πέρσι βγήκε στα ελληνικά η «Δυνατότητα ενός νησιού» (εκδ. Εστία), ένα μυθιστόρημα μελλοντολογικό, με κλώνους και κάμποση κατάρρευση αξιών κι ελπίδας. Το μυθιστόρημά του αυτό θα το κάνει και ταινία την οποία θα σκηνοθετήσει ο ίδιος. «Στον γαλλικό κινηματογράφο δεν θα έβρισκα εύκολα σκηνοθέτη», λέει. «Αντίθετα, αυτά τα θέματα είναι κοινός τόπος στο αμερικανικό σινεμά».

Στο βιβλίο αυτό ο Ουελμπέκ σχολιάζει τον θάνατο ως ταμπού. Την άρνηση του ανθρώπου να δεχτεί τα γηρατειά και τον θάνατο. «Προσωπικά έχω δεχτεί μάλλον εύκολα την ιδέα του γήρατος», λέει. «Αν δεν την είχα δεχθεί, θα έκανα μια πιο υγιεινή ζωή. Στο βιβλίο μου, πάντως, οι άντρες είναι εκείνοι που δέχονται πιο δύσκολα το γεγονός ότι γερνούν παρά οι γυναίκες. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά οι άντρες, εντελώς ξαφνικά, πανικοβάλλονται».

ΙΝFΟ

Μισέλ Ουελμπέκ, «Η δυνατότητα ενός νησιού», μτφ. Λίνα Σιπητάνου, Εκδ. της Εστίας, σελ.
471, τιμή: 21,50 ευρώ.