Ταμπού το βιάγκρα αλλά η ζήτηση αυξάνεται

«Μετά τα αναλγητικά, το βιάγκρα, το σιάλις και το λεβίτρα είναι τα μπεστ σέλερ των φαρμακείων, με συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση. Βέβαια το παράδοξο είναι ότι αυτοί που το ζητούν από εμένα είναι κατά 90% κάτοικοι άλλων περιοχών», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Τάκης Τεφάνης, φαρμακοποιός στην Αγία Παρασκευή.

Μάλιστα, όπως τονίζει: «Η πλειονότητα των ηλικιωμένων κυρίως συνταξιούχων ανδρών που το ζητά αποφεύγει να το προμηθευτεί από φαρμακείο της γειτονιάς γιατί υπάρχουν ακόμη ταμπού».

Κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο συνταγογραφούνται βιάγκρα για 150 εκατομμύρια χρήστες, όμως τόσο στις περισσότερες χώρες όσο και

ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΓΗ

Στην Ελλάδα μόλις το 35% που παίρνει τα μπλε χάπια έχει συνταγή γιατρού

στην Ελλάδα μόλις το 35% που παίρνει τα μπλε χάπια έχει συνταγή γιατρού.

«Συνήθως οι αγοραστές βιάγκρα κοιτούν αν είναι άνδρας ο φαρμακοποιός ή ο υπάλληλος και αποφεύγουν να ζητήσουν βιάγκρα αν δουν κάποια γυναίκα φαρμακοποιό», υποστηρίζει ο φαρμακοποιός κ. Γιάννης Παυλής. «Οι περισσότεροι είναι άνδρες άνω των 60 ετών με διαβήτη αρκετές φορές, ασθένεια που προκαλεί προβλήματα στύσης».

Τα προβλήματα στύσης από το 1999 λύνονται εν μέρει στην Ελλάδα με το βιάγκρα και η αυξημένη ζήτησή του δεν είναι γεγονός μόνο στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία.

Σταθερή αύξηση
«Η αύξηση της ζήτησης φαρμάκων για τη στυτική δυσλειτουργία, όπως είναι το βιάγκρα, είναι πλέον συνεχής και σταθερή από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε», επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Φαρμακοποιών Λέσβου κ. Απόστολος Βαλτάς. «Βέβαια η μεγαλύτερη αύξηση σημειώνεται τους καλοκαιρινούς μήνες. Τότε, η ζήτηση είναι 20-30% μεγαλύτερη από αυτήν του χειμώνα. Προσωπικά πιστεύω ότι λύνει τεράστια προβλήματα και σώζονται οικογένειες χάρη σε αυτό. Δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις που έρχεται στο φαρμακείο η σύζυγος για λογαριασμό του άνδρα της».

Το βιάγκρα πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 1998 και οι έρευνες από τότε μέχρι σήμερα δείχνουν ότι έχει βελτιώσει την στύση στο 70% των ανδρών που το χρησιμοποίησαν, ενώ υπάρχει κι ένα 30% που δεν είδε αποτελέσματα.

Παραπληροφόρηση
Σύμφωνα με τον ιατρό ουρολόγο-ανδρολόγο κ. Κώστα Κωνσταντινίδη, υπάρχει μεγάλη παραπληροφόρηση για το ανάρπαστο μπλε χάπι, αλλά και γίνεται σε πολλές περιπτώσεις και κατάχρηση. «Το μπλε χάπι είναι το πρώτο και μοναδικό που έγινε σλόγκαν και είναι ίσως η πρώτη φορά που οι ασθενείς αυτοσυνταγογραφούνται και συνταγογραφούν. Πριν από το βιάγκρα οι θεραπείες ήταν χρονοβόρες και γίνονταν είτε με χειρουργικό τρόπο είτε με τη χορήγηση ενδοπεϊκών φαρμάκων». «Τα περισσότερα φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία και αυτά που διαφημίζονται ως φθηνά βιάγκρα είναι επικίνδυνα σκευάσματα και κανείς δεν πρέπει να λαμβάνει τέτοια χάπια», υποστηρίζει ο φαρμακοποιός κ. Απόστολος Βαλτάς.

Στοπ από το στρες
«Επίσης οι άνδρες θα πρέπει να ξέρουν ότι τα φάρμακα αυτά υπό συνθήκες φόβου και έντονου στρες δεν έχουν αποτέλεσμα», επισημαίνει ο ιατρός κ. Κωνσταντινίδης. «Επειδή στην Ελλάδα οι περισσότεροι παίρνουν βιάγκρα χωρίς συνταγή, θα πρέπει ακόμη να γνωρίζουν ότι δεν πρέπει να έχουν καταναλώσει προηγουμένως αλκοόλ ή τροφή, τουλάχιστον δύο ώρες πριν. Επιπλέον, καθώς το βιάγκρα δεν είναι αφροδισιακό, είναι απαραίτητος ο ερεθισμός για να δράσει το χάπι, θα πρέπει δηλαδή να υπάρξει μεγάλη επιθυμία και έκκριση ντοπαμίνης από τον εγκέφαλο».


770.000 κουτιά κάθε χρόνο

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ χορηγούνται κάθε χρόνο 770.000 κουτιά βιάγκρα, ενώ συνολικά τα φάρμακα αντιμετώπισης της στυτικής δυσλειτουργίας φθάνουν το 1 εκατομμύριο κουτιά. Το μερίδιο αγοράς του βιάγκρα στην Ελλάδα είναι 47%, του σιάλις 35% και του λεβίτρα 18%. Οι ρυθμοί αύξησης πάντως από 20% τα προηγούμενα χρόνια έχουν πέσει στο 10%, τάση που παρατηρείται και παγκοσμίως, καθώς οι πωλήσεις έχουν πληγεί από τη διακίνηση «μαϊμού» χαπιών στο Ίντερνετ.

Παγκοσμίως η στυτική δυσλειτουργία υπολογίζεται ότι πλήττει 152 εκατομμύρια άνδρες και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι ο αριθμός τους θα φθάσει τα 322 εκατομμύρια έως το 2025. Τα αίτια του προβλήματος σύμφωνα με τους γιατρούς βρίσκονται στον σύγχρονο τρόπο ζωής και σε συνήθειες όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα, η έλλειψη άσκησης, η πολυφαγία και η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών.