[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Όταν η ζωή γίνεται ριάλιτι

Ψηφίστε. Ψηφίστε. Εκεί μεταξύ ποπ κορν και καφέ. Μπάνιου και κουζίνας. Ηλεκτρικής σκούπας και σιδερώματος. Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ψηφίστε. Για να βγει ο καλύτερος τραγουδιστής. Ο πιο ταλαντούχος χορευτής. Ο πιο ριψοκίνδυνος χαρακτήρας. Ή απλώς ο πιο φασαριόζος έγκλειστος σε μια πολυτελή έπαυλη. Ψηφίστε. Σε όποιο κανάλι και αν κάνετε ζάπινγκ. Ακόμη και στην πιο «επιπέδου» ευρωπαϊκή τηλεόραση πάντα η ίδια φράση ως ηχώ. Votate, Votez… Ψηφίστε. Αφού δεν έχετε αληθινή δημοκρατία. Αφού ψηφίζετε ό,τι σας υπόσχονται και σας βγαίνει ό,τι είχαν κρυφά στο μυαλό τους. Ψηφίστε στα ριάλιτι ανά την υφήλιο. Ψηφίστε για να δείξετε ότι ο λόγος σας πιάνει τόπο (λέμε τώρα). Ψηφίστε για να δείξετε πως είστε εδώ.

Και μην ανησυχείτε. Δεν θα το ξεχάσετε. Όχι. Θα σας το θυμίσουν πριν και μετά τις διαφημίσεις. Ψηφίστε. Εκτονωθείτε. Και όταν έρθουν οι κανονικές εκλογές- εκείνες με την κάλπη, όχι τις άλλες με το SΜS- ξέρετε εσείς. Κάντε αποχή. Διότι με τόση ψηφοφορία κάθε μέρα και τόσες κρίσιμες ψήφους που δίνετε, πού να τρέχετε τώρα για μια παραδοσιακή;

Άμα τα έχεις δώσει όλα στα ριάλιτι, βαριέσαι τη νορμάλ εκδοχή. Άλλωστε όταν η ζωή γίνεται ριάλιτι, η ψήφος SΜS και η δημοκρατία ανέκδοτο δεν υπάρχουν και πολλές εναλλακτικές. Votate λοιπόν. Votate. Διότι βογκάτε έτσι κι αλλιώς, οπότε κάνετε κι ομοιοκαταληξία.