Σφιχτοχέρηδες στο φιλοδώρημα οι Έλληνες

«Σφιχτοί» στο φιλοδώρημα αποδεικνύονται οι Έλληνες. Το πουρμπουάρ, όπως λένε εργαζόμενοι σε καφετέριες, ταβέρνες, κομμωτήρια και ντελίβερι, συνήθως είναι λίγα κέρματα των 10, 20 ή των 50 λεπτών, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που οι πελάτες δεν αφήνουν απολύτως τίποτα.

Πολύ σπάνια οι πελάτες αφήνουν κάτι παραπάνω σε ένδειξη ικανοποίησης από την εξυπηρέτηση. «Η συμπεριφορά του σερβιτόρου απέναντι στον πελάτη είναι αυτή που “κερδίζει” το φιλοδώρημα. Αν είσαι χαμογελαστός και πρόσχαρος δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αφήσει κάτι. Αν όμως είσαι αγενής, δεν είσαι εξυπηρετικός και καθυστερήσεις την παραγγελία, οι πελάτες δυσανασχετούν. Τότε το ξεχνάς», λέει στα «ΝΕΑ» ο Δημήτρης, σερβιτόρος σε καφετέρια

ΤΟ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ

«Η συμπεριφορά του σερβιτόρου απέναντι στον πελάτη είναι αυτή που “κερδίζει” το φιλοδώρημα»

στον Χολαργό. Τα φιλοδωρήματα δεν είναι πολλά και τις περισσότερες φορές, όπως διαπιστώνει, έρχονται από νεαρές ηλικίες. «Οι νέοι- οι τριαντάρηδες- παρ΄ όλο που δεν έχουν μεγάλη οικονομική άνεση και παίρνουν μόνο ένα μικρό χαρτζιλίκι από τους γονείς τους, θα αφήσουν ό,τι μπορούν. Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι πολύ σπάνια θα σου πουν “κράτα τα ρέστα”. Το θεωρούν περιττό έξοδο». Εθιμικό δίκαιο
Το φιλοδώρημα δεν προβλέπεται από κανέναν νόμο ή κανονισμό, ωστόσο το εθιμικό δίκαιο επιβάλλει στον πελάτη να αφήσει λίγα χρήματα παραπάνω ως δείγμα αναγνώρισης των παρεχόμενων υπηρεσιών. Συνήθως είναι τα κέρματα που επιστρέφονται ως ρέστα, ενώ σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να φθάσει το 1-2 ευρώ. Όπως επισημαίνουν οι εργαζόμενοι πάντως, το αν θα υπάρξει tip και πόσο θα είναι αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ο κυριότερος είναι η οικονομική κατάσταση του πελάτη. Συχνότερα αφήνουν φιλοδώρημα οι 30ρηδες και άνω, που θα πιουν και περισσότερο, αλλά αυτό εξαρτάται και από τις τιμές του μαγαζιού. Βεβαίως, σημαντικό ρόλο παίζει η συμπεριφορά του υπαλλήλου και το κλίμα που έχει καταφέρει να δημιουργήσει με την κάθε παρέα. Παρ΄ όλα αυτά, τίποτα δεν είναι σίγουρο.

Στα κομμωτήρια
Εκτός από τους νέους πάντως, οι γυναίκες αποδεικνύονται περισσότερο γεναιόδωρες στο φιλοδώρημα, αλλά σε χώρους όπως τα κομμωτήρια: «Οι πελάτισσες αισθάνονται υποχρεωμένες να αφήσουν φιλοδώρημα, ειδικά όταν το αποτέλεσμα είναι αυτό που επιθυμούν. Σε ειδικές περιπτώσεις, όπως π.χ. στους γάμους, αφήνουν και κάτι παραπάνω», λέει στα «ΝΕΑ» η 19χρονη κομμώτρια Ειρήνη Παπαδοπούλου. Το φιλοδώρημα είναι συνήθως 1-2 ευρώ. Αν το αποτέλεσμα ενθουσιάσει την πελάτισσα μπορεί να φθάσει και τα πέντε.

Υποχρεωτικό!
Τελευταία, το φιλοδώρημα γίνεται και τυπικά υποχρεωτικό, αφού σε ορισμένα εστιατόρια ο πελάτης το χρεώνεται ως το 10% του λογαριασμού του. Το ίδιο ισχύει και σε άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Σουηδία, οι ΗΠΑ και η Ισπανία, όπου πληρώνουν μόνο οι τουρίστες, αφού για τους ντόπιους το tip θεωρείται δωροδοκία προς τον υπάλληλο. Αντίθετα, στην Ιαπωνία και την Αυστραλία δεν δίνεται ποτέ. Θεωρείται ότι προσβάλλει την προσωπικότητα του υπαλλήλου, αφού είναι υποχρέωση της επιχείρησης να προσφέρεται το σωστό σέρβις και να περιλαμβάνεται στην τιμή.
Διαφορετικοί τρόποι για το μοίρασμα

ΚΑΘΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ επιβάλλει δικούς της κανόνες για το πώς θα μοιράζονται τα φιλοδωρήματα στο προσωπικό. Στα περισσότερα μαγαζιά μένει όλο το ποσό στον υπάλληλο, ενώ σε άλλα – ιδιαίτερα στις πολυκαφετέριες- εφαρμόζεται η ποσοστιαία μοιρασιά, όπου μερίδιο έχουν όλοι: αυτός που θα πάρει την παραγγελία, ο σερβιτόρος, ο βοηθός του και όσοι βρίσκονται πίσω από το μπαρ ή την κουζίνα. Το μαγαζί χωρίζεται σε τομείς ευθύνης και όταν συγκεντρωθούν όλα τα φιλοδωρήματα, μοιράζονται ανάλογα με το πόστο του καθενός. «Σε αυτά τα επαγγέλματα περιμένεις το φιλοδώρημα να συμπληρώσεις το εισόδημά σου. Πολλές φορές, όμως, είναι τόσο μικρό που είναι ανάξιο αναφοράς. Αν είναι να αφήσει κάποιος ένα ποσό που θα σε προσβάλει είναι καλύτερα να μην αφήσει τίποτα», λένε εργαζόμενοι.