[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το οξυγόνο της οικονομίας

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΦΡΑΣΗ της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών είναι ότι η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς, οι οποίοι ξεπέρασαν το 2007 το 4%. Μάλιστα, επιχειρώντας να πιστωθούν αυτήν την αναμφισβήτα θετική οικονομική εξέλιξη, στελέχη του οικονομικού επιτελείου δεν παραλείπουν να επαναλαμβάνουν ότι σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε πριν από το 2004, που η ανάπτυξη βασιζόταν στις δημόσιες επενδύσεις όπως ήταν τα έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η ανάπτυξη βασίζεται πλέον στις ιδιωτικές επενδύσεις και στην αύξηση των εξαγωγών.

Πράγματι, οι ιδιωτικές επενδύσεις έδωσαν τα τελευταία χρόνια μπόλικο οξυγόνο στην οικονομία. Τι κρύβεται, όμως, πίσω από αυτήν τη θετική οικονομική εξέλιξη των ιδιωτικών επενδύσεων; Κρύβεται ουσιαστικά ο παραδοσιακός μοχλός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, η οικοδομή. Η κατασκευή κατοικιών λογίζεται στις ιδιωτικές επενδύσεις και τα τελευταία χρόνια λόγω μιας σειράς παραγόντων τα πήγε εξαιρετικά καλά. Πρώτον, η αναγγελία της επιβολής του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας έσπρωξε πολλούς φορολογούμενους στην αγορά κατοικίας για να προλάβουν τις επιβαρύνσεις που έφερε ο νέος φόρος. Οι κατασκευαστές, από την πλευρά τους, προκειμένου να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση, προχώρησαν σε αύξηση του κατασκευαστικού τους έργου προσθέτοντας πόντους στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν.

Το ερώτημα όμως είναι αν αυτός ο μοχλός ανάπτυξης είναι διατηρήσιμος. Η αγορά ακινήτων δείχνει πλέον σαφή σημάδια κόπωσης, τόσο σε επίπεδο τιμών όσο και σε επίπεδο ζήτησης. Ο ρυθμός αύξησης των χορηγήσεων σε στεγαστικά δάνεια συγκρατήθηκε στο εννεάμηνο Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου στο 23% από 27% που ήταν την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Τα επιτόκια έχουν αυξηθεί και στην κτηματαγορά έχει συσσωρευτεί μεγάλο απόθεμα κατοικιών, τα οποία δυσκολεύονται να πουλήσουν οι κατασκευαστές.

Η κυβέρνηση γνωρίζοντας την κατάσταση αλλά και τον κίνδυνο να καθήσει η οικοδομή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία, εξήγγειλε την κατάργηση του φόρου κατά την απόκτηση πρώτης κατοικίας, καθώς και τη δραστική μείωση των φόρων κληρονομιάς και γονικής παροχής. Το αν θα αποδώσουν αυτά τα μέτρα δίνοντας νέο οξυγόνο στην οικονομία θα φανεί τους επόμενους μήνες και κυρίως εντός του 2008. Τότε θα κριθεί και αν το «αναπτυξιακό μοντέλο» της κυβέρνησης, θα μπορέσει να διατηρήσει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Θα φανεί, επίσης, και το μέγεθος της ανάγκης της οικονομίας για ένα διατηρήσιμο μοντέλο ανάπτυξης που θα βασίζεται στην προστιθέμενη αξία, στην επένδυση, στη γνώση και την καινοτομία. Ένα μοντέλο για το οποίο λίγα έως ελάχιστα έχει κάνει έως τώρα η κυβέρνηση.