Νόμπελ Φυσικής για την τεχνολογία των iΡod

Το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2007 απονεμήθηκε χθες σε δύο φυσικούς, τον Γάλλο Αλμπέρ Φερτ, 69 ετών, και τον Γερμανό Πέτερ Γκρίνμπεργκ, 68 ετών, για την ανακάλυψη της γιγαντιαίας μαγνητοαντίστασης (GΜR), χωρίς την οποία το iΡod δεν θα μπορούσε να αποθηκεύσει πάνω από ένα τραγούδι.

Στον σημερινό κόσμο της πληροφορικής, οι ηλεκτρονικές συσκευές γίνονται ολοένα και μικρότερες. Οι καταναλωτές θεωρούμε δεδομένο ότι κάθε χρόνο θα βγαίνουν στην αγορά όλο και ισχυρότεροι και ελαφρότεροι Η/Υ. Ιδιαίτερα έχουν συρρικνωθεί οι σκληροί δίσκοι- τα ογκώδη κουτιά κάτω από το γραφείο μας σύντομα θα ανήκουν στην ιστορία, αφού η ίδια ποσότητα δεδομένων μπορεί να αποθηκευτεί εξίσου εύκολα σ΄ ένα λεπτό λάπτοπ. Και με μια συσκευή αναπαραγωγής μουσικής στην τσέπη μας, λίγοι μπαίνουμε στον κόπο να σκεφτούμε πόσα CD μουσικής μπορεί να χωρέσει ο μικροσκοπικός σκληρός δίσκος της. Τελευταία, η μέγιστη χωρητικότητα σκληρών δίσκων για οικιακή χρήση αυξήθηκε στο ένα τεραμπάιτ (χίλια δισεκατομμύρια μπάιτ). Η τεχνολογία GΜR που ανακάλυψαν οι δύο νομπελίστες φυσικοί επέτρεψε αυτήν ακριβώς τη σμίκρυνση των σκληρών δίσκων. Οι Φερτ και Γκρίνμπεργκ ανακάλυψαν την GΜR το 1988, έπειτα από έρευνες που πραγματοποίησαν χωριστά, καθένας με τη δική του ομάδα. Η Επιτροπή Νόμπελ αναφέρει στην ανακοίνωσή της πως η πρώτη βασισμένη στην GΜR κεφαλή ανάγνωσης δημιουργήθηκε το 1997. «Ακόμη και σήμερα, οι πιο τελευταίες τεχνικές ανάγνωσης προέρχονται από την GΜR». Η χρήση της «μπορεί να θεωρηθεί μία από τις πρώτες σημαντικές εφαρμογές της νανοτεχνολογίας», εξηγεί επίσης η Επιτροπή, επισημαίνοντας πως «όσο πιο πυκνή είναι η αποθήκευση δεδομένων σ΄ ένα σκληρό δίσκο τόσο πιο ευαίσθητη πρέπει να είναι η τεχνική ανάγνωσης».

Ο Μπεν Μέρντιν, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ στη Νοτιοανατολική Αγγλία, περιέγραψε την τεχνολογία της γιγαντιαίας μαγνητοαντίστασης (GΜR) σαν κάτι που μοιάζει να έχει βγει από την επιστημονική φαντασία. «Η ανάγνωση ενός σκληρού δίσκου με αισθητήρα GΜR είναι κάτι αντίστοιχο με ένα τζετ που πετάει με ταχύτητα 30.000 χλμ. την ώρα σε ύψος μόλις ενός μέτρου πάνω από το έδαφος και είναι ωστόσο ικανό να διαβάζει και να ταξινομεί κάθε χορταράκι στο γρασίδι πάνω από το οποίο περνάει…», δήλωσε ο Μέρντιν.

TA NEA online

Διαβάστε περισσότερα για τα Βραβεία Νόμπελ εδώ