Η Σαλώμη στη φωλιά του κούκου

Στο ψυχιατρείο μεταφέρει τη δράση της όπερας «Σαλώμη» του Ρίχαρντ Στράους, ο σκηνοθέτης Νίκος Πετρόπουλος στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Η Σαλώμη, γνωστή από την ευαγγελική αναφορά, που ζήτησε από τον Ηρώδη την κεφαλή του Ιωάννη του Βαπτιστή, φτάνει να χορεύει τον Χορό των επτά πέπλων στην εσωτερική αυλή ενός ψυχιατρείου των αρχών του 20ού αιώνα. Τη ρηξικέλευθη πρόταση- ανάγνωση καταθέτει ο σκηνοθέτης- σκηνογράφος Νίκος Πετρόπουλος και η Όπερα Θεσσαλονίκης στο ανέβασμα της «Σαλώμης» του Ρίχαρντ Στράους. «Είμαι εναντίον των όποιων διασκευών που συχνά εξελίσσονται σε προσβολή του ίδιου του κειμένου των έργων. Η μεταφορά της παράστασης στα χρόνια παρουσίασης του έργου- αρχές του περασμένου αιώνα-που συμπίπτει και με την εμφάνιση των πρώτων κινημάτων ψυχιατρικής της εποχής, δίνει την ευκαιρία να δούμε με άλλο μάτι- άλλη οπτική γωνία- τη “Σαλώμη”. Εξάλλου, η ίδια η μουσική του Στράους οδηγεί σε μια άλλη σκηνική αντίληψη», λέει ο σκηνοθέτης- σκηνογράφος και επιμελητής των φωτισμών της παράστασης Νίκος Πετρόπουλος.

Στο υλικό της παράστασης (προσχέδια και σχέδια των κοστουμιών και των σκηνικών κ.ά.), το οποίο εκτίθεται στο φουαγιέ του Μεγάρου, συμπεριλαμβάνονται και κείμενα ψυχιάτρων της εποχής («Μελέτη στην υστερία» των Γιόζεφ Μπρέιερ και Σίγκμουντ Φρόυντ σε έκδοση του 1895),

ΙΝFΟ

«Σαλώμη» του Ρίχαρντ Στράους στις 12, 14, 17 και 20 Οκτωβρίου στις 21.00,
στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (στο πλαίσιο των 42ων Δημητρίων).
Εισιτήρια: 75, 60, 45, 30 και 12 ευρώ (φοιτητικό)

καθώς και φωτογραφίες ψυχικά ασθενών γυναικών, εγκλείστων σε κλινικές της εποχής στη Γαλλία.

«Αντιλαμβανόμαστε την “υστερία” ως μια θεατρική παράσταση εσωτερικών συγκρούσεων. Η αλήθεια είναι πως δεν παθαίνει κανείς υστερία χωρίς ακροατήριο», έλεγε χαρακτηριστικά χθες η Ηρωδιάδα της παράστασης, η μέτζο σοπράνο Δάφνη Ευαγγελάτου.

Ανάλογη υπήρξε και η προσέγγιση του ρόλου από τη Σαλώμη της παράστασης, Μαρούσα Ξυνή που καλείται να ενσαρκώσει υποκριτικά, αλλά και να ερμηνεύσει μουσικά τη «σατανική παρθένα» και «σχιζοφρενή μαινάδα», κατά τη σκηνοθετική άποψη.

Τον ρόλο του Ηρώδη ερμηνεύει ο τενόρος Βαγγέλης Χατζησίμος και του Ιωάννη, ο Ισλανδός βαρύτονος Τόμας Τόμασον. Η μουσική διεύθυνση είναι του Νίκου Αθηναίου, ενώ συμμετέχει η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Η όπερα, που γράφτηκε το 1891, γράφεται στα γαλλικά από τον Όσκαρ Γουάιλντ, χρησιμοποιήθηκε ως λιμπρέτο (στη γερμανική του μετάφραση από τον Χ. Λάκχμαν) από τον Στράους. Δέκα χρόνια αργότερα και μόλις το 1905 έγινε με το ανέβασμά της «επιτυχία- σκάνδαλο», όπως χαρακτηρίστηκε, στην Όπερα της Δρέσδης. Έκτοτε σε κάθε της ανέβασμα σκανδαλίζει με τις τολμηρές σκηνές, όπως ο- γυμνός- Χορός των επτά πέπλων και ο ερωτικός μονόλογος της ηρωίδας με το κομμένο κεφάλι του Ιωάννη ανά χείρας.