[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το κύρος έχει… έξοδα

ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ηθική αξία, όπως την αντιμετώπιζαν οι αρχαίοι προπάτορές μας, ίσως και να απάλλασσε τον κρατικό προϋπολογισμό από κάθε αξίωση. Οι χρόνοι αυτοί όμως έχουν παρέλθει προ πολλού και η δικαιοσύνη δεν αρκείται στην καλή προαίρεση των κρατούντων. Έχει έξοδα! Όχι ως κακομαθημένη κόρη, αλλά ως το βασικότερο στήριγμα της Δημοκρατίας που, για να αποδώσει σωστά, απαιτεί γενναίες επενδύσεις. Τι να της κάνουν τα ψίχουλα. Στον προϋπολογισμό του 2008, οι πιστώσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης αυξήθηκαν κατά 7,6%. Θετικό το χαρακτηρίζουν οι δικαστές με δισταγμό. Αλλά τι να πρωτοκαλύψει; Μόνο τις τρέχουσες ανάγκες, όπως τις αντιμετωπίζει μια κάθε άλλο παρά μακροπρόθεσμη πολιτική. Η οποία, δεδομένου ότι δεν προσβλέπει σε οικονομικό όφελος από τον τομέα αυτόν, του συμπεριφέρεται με τσιγγουνιά. Κι εδώ είναι το μέγα λάθος. Η τριτοκοσμική, όπως την έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένως (μετά λόγου γνώσεως) ο πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος Σωτήρης Μπάγιας, εικόνα της ελληνικής Δικαιοσύνης ασφαλώς και λειτουργεί ως τροχοπέδη στις προθέσεις ξένων επενδυτών να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας. Μια επίσκεψη και μόνο στα δικαστήρια του Πειραιά για παράδειγμα- όλων των βαθμίδων – όπου εκδικάζονται όλες σχεδόν οι ναυτιλιακές υποθέσεις, αρκεί για να το βάλει στα πόδια κάθε αλλοδαπός επιχειρηματίας που φιλοδοξεί να φέρει κεφάλαια στη μικρή, αλλά ενδιαφέρουσα οικονομικά Ελλάδα. Στον Άρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας η κατάσταση είναι διαφορετική. Αλλά έως ότου φθάσει εκεί η όποια υπόθεσή του προκύψει, αν είναι ακόμη εν ζωή, θα έχει μετανιώσει πικρά που διάλεξε την ηλιόλουστη πατρίδα μας για να βγάλει λεφτά. Οι ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών, όπως παραδέχεται και ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης Σωτήρης Χατζηγάκης, προϋποθέτουν μια δικαιοσύνη αδέκαστη, ανεξάρτητη κ.λπ. Απαιτούν όμως και μια δικαιοσύνη πολιτισμένη, εκσυγχρονισμένη, με γρήγορα ανακλαστικά, που θα λειτουργεί σε ανάλογες συνθήκες. Η ηθική στήριξη που απλόχερα υπόσχεται η Πολιτεία, δεν αρκεί. Και κυρίως, δεν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος. Η εποχή των έργων είναι εδώ.

Κοστίζουν, αλλά μακροπρόθεσμα αποδίδουν. Σε κύρος, σεβασμό, ακόμη και σε χρήμα.