Χαμένοι στη μετάφραση

Τρίτο στη σειρά, ένα μικρό διαμάντι από την τριτοκοσμική- κινηματογραφικά- Αίγυπτο, φτιαγμένο με διακριτική, γαλλική, φινέτσα και με σουρεαλισμό από Κάφκα και ευρωπαϊκή κουλτούρα. «Η επίσκεψη της μπάντας» (Τhe Βand΄s visit) του άγνωστου σε εμένα Εράν Κολιρίν έφερε τον Άκι Καουρισμάκι στην αγκαλιά του Ζακ Τατί! Άντε παιδιά, σπεύσατε, μας περιμένει μπόλικη δουλειά. Μαζί με «Ηλά» και «Μπορν» τρία δολώματα στη σειρά. Να σας το πω κάπως απλά. Μια οκταμελής στρατιωτική μπάντα από την Αλεξάνδρεια καταφθάνει στο Ισραήλ. Προορισμός τα εγκαίνια ενός πολιτιστικού συλλόγου κάπου σε κάποια μικρή πόλη, αλλά εξαιτίας κακής προφοράς οι μουσικοί καταλήγουν στο πουθενά και μάλιστα άφραγκοι, κουρασμένοι και νηστικοί.

«Η επίσκεψη της μπάντας»

Οκτώ Αιγύπτιοι στο πουθενά
Μαύρο χιούμορ, λευκή καρδιά

ΒΑΘΜΟΙ = 6 1/2

(καλύτερο από το «Χαμένοι στη μετάφραση»)

Όμως ατσαλάκωτοι, τυπικοί και αξιοπρεπείς. Η κατάστασή τους εντελώς κόντρα στη στρατιωτική στολή τους. Έτσι θα πέσουν πάνω σε μια χειραφετημένη Ισραηλίτισσα και από εκεί με σπασμένα αγγλικά αλλά με ζεστή, μοναχική καρδιά, θα αρχίσει μια βουβή, ανθρώπινη επικοινωνία που θα φέρει κοντά δύο κόσμους χωριστά.

Όλα αυτά ακούγονται επίπεδα, άχρωμα και πληκτικά, αλλά μακάρι να είχαμε κι εμείς κάτι απ΄ αυτά. Διόλου ευκαταφρόνητα και καθόλου απρόσωπα και απλώς συμπαθητικά. Ο Αιγύπτιος επεξεργάζεται την ιστορία του με καθαρόαιμα οπτικά υλικά και διαχειρίζεται τη σκηνοθεσία του με σιωπές που αποκαλύπτουν βαθιά αισθήματα, βουβά. Κάθε φορά δηλαδή, ρίχνει στο πιάτο τα κατάλληλα υλικά ώστε από τον παραλογισμό να αποσπά νοστιμιά. Δηλαδή μαύρο χιούμορ, υπόγεια ρεύματα και αισιόδοξες προοπτικές από ετερόκλητα, χαμένα, βλέμματα. Και, πού ΄σαι, αυτό το θηρίο με το όνομα Σασόν Γκαμπάι, που παίζει τον μαέστρο, εξαφανίζει με μια μπουκιά πρωτοκλασάτους σταρ!