Πέντε ταινίες, καμία μεγάλη

Πέντε ακόμα ταινίες, δηλαδή η εξής (μεγάλη) καμία:

«Ημερολόγιο ενός ρομαντικού ηδονοβλεψία»

ΒΑΘΜΟΙ = 4

(σκηνοθετικά κόλπα)

(Ηallam Foe): Ο Βρετανός Ντέιβιντ Μακένζι άρπαξε την αριστουργηματική «μικρή ερωτική ιστορία» του Κριστόφ Κισλόφσκι και την έκανε αλιάδα. Ένας δεκαεφτάχρονος (Τζέιμι Μπελ) στοιχειωμένος από τον θάνατο της μάνας του, κάνει μπανιστήρι σε μια κοπελιά και στο τέλος αφού πρώτα έχει κοιμηθεί στην αγκαλιά της ορμάει να σκοτώσει τη μητριά του!

«Τime». Η τελευταία, εντελώς επίπεδη και μονόχορδη, ταινία του Κιμ Κι Ντουκ. Μια κοπελιά μετά από δύο χρόνια σχέσης αποφασίζει να μεταμορφωθεί με λίφτινγκ ώστε πάλι τον

ΒΑΘΜΟΙ = 4

(κι αυτό με κολπάκια)

λεγάμενο να κερδίσει. Υποτίθεται ότι είναι παιχνίδι ανάμεσα στο επιφαινόμενο και την ουσία. Έξω κούκλα, μέσα πανούκλα. Στην πραγματικότητα πληκτικό, επαναλαμβανόμενο και κουραστικό. «Σε 4 λεπτά» (Four minutes). Ο Γερμανός Κρις Κράους άρπαξε τη «Δασκάλα

ΒΑΘΜΟΙ = 4

(φυσικά με κουλτουριάρικα κόλπα)

πιάνου» του Χάινεκε και την έκανε λουκάνικο Φρανκφούρτης. Μια αθώα έγκλειστη για φόνο εκπαιδεύεται στο πιάνο από μια στεγνή, μισολεσβία και κρυφοναζί γεροντοκόρη. Όλα μέσα. Δηλαδή από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα.

«Μαύρο πρόβατο» (Βlack Sheep). Μεταλλαγμένα αρνάκια Νέας Ζηλανδίας του Τζόναθαν Κινγκ. Το «ανεξάρτητο» σπλάτερ της εβδομάδας για κάπως απαιτητικά πιτσιρίκια που

ΒΑΘΜΟΙ = 4

(στους χορτοφάγους κάνει καλό)

σκοτώνουν την ώρα τους στα multiplex. Το «Κακό» made in Greece δύο φορές καλύτερο απ΄ αυτό.

«December boys».
Του Ροντ Χάρντι από Αυστραλία, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μάικλ Νούναν, όπου τέσσερις ορφανοί έφηβοι μεγαλώνουν

ΒΑΘΜΟΙ = 3

(από φεστιβάλ κωμοπόλεως της Αυστραλίας)

σε καθολικό μοναστήρι στην άνυδρη ενδοχώρα της Αυστραλίας του ΄60. Ευπρεπές αλλά απρόσωπο και κουραστικό.