Φαινόμενα

Τα παιδιά, «δόλωμα» τηλεθέασης

Είναι άδικο να χρησιμοποιείται η δροσιά των παιδιών για να αναβαπτιστεί εις… καταλληλότερον δι΄ οικογενείας το ίματζ παρουσιαστών
Έχουν αποδειχθεί το καταφύγιο της κουρασμένης τηλεόρασης τα 11χρονα και 12χρονα πιτσιρίκια που εμφανίζονται σαν τραγουδιστικά ταλεντάκια, σε μεγαλίστικες κατά τα άλλα εκπομπές προκειμένου να προσελκύσουν κοινό της ηλικίας τους, πολύτιμο στα κανάλια αφού, σύμφωνα με το αξίωμα των στρατηγικών τηλεθέασης, τα παιδιά στην οικογένεια καθορίζουν το κανάλι που θα βλέπουν και οι γονείς. Ένα τέτοιο «ένθετο» είδαμε να συμπεριλαμβάνει το πρωινάδικο του Αlpha «Αυτός μας έλειπε», υπό την ευθύνη της στενής και ευρύτερης οικογένειας Μικρούτσικου και με τον τίτλο «Μικρούτσικα… ταλέντα».

Ένας διαφημιστικός συνδυασμός του ονόματος του Μικρούτσικου με την ηλικία των πιτσιρικιών σαν σήμα κατατεθέν και την ίδια στιγμή μια μορφή κηδεμονίας της τηλεοπτικής τους εμφάνισης. Κριτής του ταλέντου τους, άλλωστε, η Σοφία Βόσσου, με μακρά θητεία ήδη στα τηλεοπτικά τραγουδιστικά ριάλιτι, όπου ήταν παρουσιαστής ο πρώην σύζυγος Μικρούτσικος. Μέλος αναπόσπαστο και αυτή της οικογένειας, η οποία μέσα από την τηλεοπτική της καριέρα έχει κατοχυρώσει τον ρόλο της «αξιοποίησης τραγουδιστικών ονείρων» για τηλεοπτική χρήση (τα τάλεντ σόου ως γνωστόν βασίζονται στο θέαμα που προσφέρουν τα όνειρα λογικά ή παράλογα όσων γοητεύονται από τις σοουμπίζνες και επιθυμούν να αποτελέσουν μέλος της είτε για μια στιγμή με μια μόνο τηλεοπτική εμφάνιση, είτε να κάνουν καριέρα σε αυτήν).

Το παιδικό όνειρο για «τηλεοπτική εμφάνιση» είναι και ασφαλέστερο, καθώς ποτέ ένα πιτσιρίκι δεν χαρακτηρίζεται «ψώνιο» αφού έχει το άλλοθι της αφέλειάς του – οι γονείς βεβαίως δεν το έχουν- ενώ η δροσιά του, η χαριτωμένη μικρομέγαλη εμφάνισή του κάνει το βλέμμα των ενηλίκων τηλεθεατών να λιγώνει από τη γλύκα.

Με την ευκαιρία τα τρυφερούδια φρεσκάρουν το ίματζ παρουσιαστών, που έχοντας υπηρετήσει κάθε μορφής ριάλιτι μέχρι τα τελευταία ξέφτια τους, έχοντας φτάσει έως τις ανίερες ακρότητες εκπομπών που πρόσβαλαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, βρίσκουν έτσι την ευκαιρία να αποκαθαρθούν από το τηλεοπτικό, βεβαρημένο παρελθόν τους και να παραμείνουν στο θέαμα με προφίλ «κατάλληλον δι΄ οικογενείας».

Είναι γνωστό επίσης, ότι το τηλεοπτικό κοινό έχει μικρή μνήμη- ποιος θυμάται το «Από καρδιάς» και την κάθε προσωπική ιστορία αγνώστων, φουκαράδων που ξεδίπλωναν τα σωθικά τους στο σαλονάκι του ριάλιτι; Χάθηκαν οι εικόνες τους, οι ιστορίες τους, οι τραγωδίες τους, έμεινε μόνον αυτή του παρουσιαστή, ως σταρ χωρίς αμφιβολία, ο οποίος έχει δημιουργήσει και την εικόνα του «προωθητή ταλέντων» με τα ριάλιτι που παρουσίαζε και τη Σοφία Βόσσου καθηγήτρια στις ριαλιτοσχολές και ειδήμονα- επίσης δίχως αμφιβολία επί των φωνητικών δυνατοτήτων.

Το πρωινάδικο, βέβαια, «Αυτός μας έλειπε», κάθε άλλο παρά το αρμόζον περιεχόμενο έχει για κοινό εφηβικό ή παιδικό. Αναλόγως με τον καλεσμένο ο μεν παρουσιαστής δεν ξεχνά το σουξέ του ως δίδυμο με τον Ψινάκη στα σεξιστικά και σεξουαλικά αστεία και υπονοούμενα, ενώ δεν λείπουν τα καθιερωμένα τσιφτετέλια και οι συνεντεύξεις με επίλεκτα μέλη της τραγουδιστικής και κουτσομπολίστικης σοουμπίζνες.

Κάθε τόσο παρουσιαστές έχουν τη φαεινή ιδέα να εντάξουν προς φρεσκάρισμα των εκπομπών τους την έτοιμη και αδιαμφισβήτητη δροσιά των ανήλικων νιάτων, με αποκορύφωμα το περσινό σόου ψώνιων του Αnt1 «Ελλάδα έχεις ταλέντο», όπου η επιταγή του νικητή στα χέρια ενός 11χρονου τροφοδότησε όνειρα ανθρώπων με λυγισμένες τις συνειδήσεις από την ανέχεια ή και απλώς χτυπημένων κατακέφαλα από την τηλεοπτική ψευδογκλαμουριά και έτσι εξασφάλισε «φρέσκια παιδική σάρκα» για μελλοντικά παρόμοια σόου.


Ένας κόσμος ψευδαισθήσεων

Ούτε η ευγενική και με όλα τα πιτσιρίκια εξόχως ανεκτική (για τις παραφωνίες) στάση της Σοφίας Βόσσου, ούτε η παρουσία της νυν συζύγου στο πλευρό τού παρουσιαστή, για να δίνουν «οικογενειακή ατμόσφαιρα» στο πρωινάδικό τους συνιστούν περιβάλλον κατάλληλο για παιδιά. Η τηλεόραση παραμένει ένας κόσμος ψευδαισθήσεων, κάθε άλλο παρά ο καλύτερος για παιδικά παιχνίδια. Όσο χαριτωμένα κι αν μιμούνται τους μεγάλους τα παιδιά, τους αξίζει να το κάνουν με δικούς τους όρους. Είναι άδικο να σύρονται στα τηλεοπτικά στούντιο για να ενισχύσουν την τηλεθέαση και την κουρασμένη καριέρα τηλεαστέρων με δέλεαρ μια στιγμή διασημότητας και ίσως- ακόμη χειρότερα- τη φρούδα ελπίδα μιας τραγουδιστικής καριέρας.