Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Οι κίνδυνοι και οι «συνταγές»

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ φούσκα στις τιμές των ακινήτων και τα κανόνια στα επισφαλή στεγαστικά δάνεια που έχουν προκαλέσει πιστωτική ασφυξία στις διεθνείς αγορές σε συνδυασμό με τη μεγάλη άνοδο του κόστους του πετρελαίου και την έκρηξη των τιμών σε βασικά ήδη διατροφής συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα επιπτώσεων στην παγκόσμια οικονομία.
Από τη μία πλευρά το ξεφούσκωμα στις τιμές των ακινήτων (40 χώρες γνώρισαν έκρηξη τιμών στις αγορές ακινήτων τους τα τελευταία χρόνια) άλλα και το κλείσιμο της στρόφιγγας του δανεισμού σε παγκόσμιο επίπεδο που προκάλεσαν τα κανόνια των στεγαστικών δανείων (στις ΗΠΑ) τραβούν την παγκόσμια οικονομία προς τα κάτω.
Στην αμερικανική οικονομία είναι ορατός ο κίνδυνος ύφεσης. Στην Ευρώπη οι αναλυτές κουμπώνονται αναθεωρώντας προς τα κάτω τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη.
Από την άλλη πλευρά το φάντασμα του πληθωρισμού- έστω και δειλά- φαίνεται να ξυπνά από τον λήθαργο. Ύστερα από δεκαετίες η παγκόσμια οικονομία κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα ανεπιθύμητο φαινόμενο: χαμηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης από τους σημερινούς και υψηλότερος πληθωρισμός. Το χαμηλό κόστος παραγωγής των προϊόντων από την Κίναπου μέχρι τώρα προσέφερε δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο χωρίς πληθωρισμό- αρχίζει και αυτό να ανεβαίνει. Η Κίνα και οι μισθωτοί της διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο από το παγκόσμιο προϊόν ασκώντας πιέσεις στο κόστος παραγωγής και στις τιμές σε μια περίοδο που το πετρέλαιο τραβά επικίνδυνα την ανηφόρα έχοντας σταθεροποιηθεί πάνω από τα 80 δολ. το βαρέλι (με ιστορικό ρεκόρ τα 90 δολ. σε σημερινές τιμές). Αλλά και η παγκόσμια φούσκα των τιμών στα ήδη διατροφής (σιτάρι κ.ά.) ελέω κερδοσκοπίας αλλά και των μεγάλων ανατροπών που συντελούνται στη ζήτηση και στην προσφορά εντείνουν το πρόβλημα προκαλώντας πληθωριστικές πιέσεις. Στο σκηνικό αυτό, οι φωνές για μείωση των επιτοκίων πληθαίνουν. Κυβερνήσεις και αναλυτές ζητούν από τις κεντρικές τράπεζες να μειώσουν τα επιτόκια για να ενισχυθεί η ανάπτυξη. Αμφιβάλλουν και αυτοί όμως αν και κατά πόσο το φθηνότερο χρήμα αρκεί για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Υπάρχουν και οι φωνές που επισείουν τον κίνδυνο του πληθωρισμού προτείνοντας αύξηση των επιτοκίων. Προοπτική επώδυνη για τα χρεωμένα με δάνεια νοικοκυριά αλλά και για την ανάπτυξη. Άλλο τόσο όμως επικίνδυνο θα είναι αν λόγω του φόβου της αύξησης του πληθωρισμού επικρατήσουν συνταγές καθήλωσης των μισθών, ανάλογες με αυτές που εφαρμόστηκαν τη δεκαετία του ΄80 επίσης στο όνομα του υψηλού πληθωρισμού.













