[ ΑΙΧΜΕΣ ] Η ευρωπαϊκή υπόσχεση των πέντε, ελπίδα και εντός συνόρων

Η υπέροχη βραδιά των ελληνικών ομάδων στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αυτό το πρωτάκουστο πέντε στα πέντε, σχολιάστηκε κυρίως (και με μια δόση υπεραισιοδοξίας) ως βήμα επιστροφής του ελληνικού ποδοσφαίρου στα ευρωπαϊκά γήπεδα, μετρήθηκε με τους βαθμούς που δίνει και τον αριθμό ελληνικών ομάδων στα ευρωκύπελλα του μέλλοντος που εξασφαλίζει.

Αυτή είναι η μία πλευρά. Η άλλη, και σημαντικότερη, είναι ότι η εμφάνιση των ελληνικών ομάδων την περασμένη Πέμπτη δίνει μια υπόσχεση- πρώτη φορά εδώ και άπειρα χρόνια- ενός πιο ενδιαφέροντος, ανταγωνιστικού και δύσκολου πρωταθλήματος.

Ο Πανιώνιος, η Λάρισα και ο Άρης απέδειξαν ότι μπορούν να είναι ομάδες ανταγωνιστικές των τριών μεγάλων. Αν προσθέσουμε τον ΠΑΟΚ του Σάντος, τον ΟΦΗ του Μάουρερ, την αξιόμαχη Ξάνθη, τον ενδιαφέροντα Ατρόμητο και τις υποσχόμενες τρεις «σταχτοπούτες», έχουμε αμέσως- αμέσως τη μαγιά ενός πρωταθλήματος που τα αποτελέσματά του θα πάψουν να είναι τόσο αφόρητα προβλέψιμα. Αν αυτή η υπόσχεση δεν ματαιωθεί και αν το παρασκήνιο του ποδοσφαίρου με τις σφυρίχτρες, τα σημαιάκια και τα άλλα γνώριμα κόλπα του δεν ξαναπιάσει αμέσως δουλειά, τότε το ελληνικό πρωτάθλημα θα γίνει γρήγορα ενδιαφέρον και οι εξέδρες του θα (ξανα)γεμίσουν με ένα κοινό κανονικών ανθρώπων και όχι ψυχωσικών οπαδών. Το σημαντικότερο: ως αποτέλεσμα ενός καλύτερου πρωταθλήματος, η παρουσία των ομάδων μας στην Ευρώπη θα γίνει σταθερότερη, αφού δεν θα στηρίζεται πια στους κατά καιρούς μοναχικούς ευρωπαϊκούς άθλους μιας μόνον ομάδας η οποία θα γεμίζει μια χρονιά στις τόσες το τσουβάλι με βαθμούς, για να έχουμε κατόπιν να ξοδεύουμε…