«Ο πρωθυπουργός-βάλιουμ και ο ψυχωτικός νάνος»

Την περασμένη εβδομάδα ήταν ένας ακόμα κωμικός. Σήμερα, είναι ο κωμικός τον οποίο θα ψήφιζε ευχαρίστως το 50% των Ιταλών! «Απελευθερώσαμε έναν ιό και δεν υπάρχει εμβόλιο», θριαμβολογεί ο Μπέπε Γκρίλο εξοργίζοντας όσους τον θεωρούν έναν εκκολαπτόμενο Μουσολίνι και ενθουσιάζοντας όσους ακούνε στη φωνή του τον μέσο, απηυδισμένο από τους πολιτικούς, πολίτη.

Όλα ξεκίνησαν στις 8 Σεπτεμβρίου. Αν και δρομολογούνταν από χρόνια, ίσως από το 1986, όταν μια όξινη σάτιρα του σοσιαλιστή πρωθυπουργού (και μετέπειτα καταδικασθέντα ερήμην για διαφθορά) Μπετίνο Κράξι στοίχισε στον Μπέπε Γκρίλο την εκδίωξή του από την κρατική RΑΙ, ή το 2003, όταν ο Γκρίλο ίδρυσε το μπλογκ (www. beppegrillo. it) που έμελλε να εξελιχθεί στο 12ο δημοφιλέστερο μπλογκ παγκοσμίως, με 200.000 επισκέπτες καθημερινά. Στις 8 Σεπτεμβρίου, πάντως, ο 59χρονος κωμικός με το ανακατεμένο μαλλί, την μπάκα και το βρομόστομα αποφάσισε να οδηγήσει τη εικονική κοινότητά του σε μια πραγματική διαδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον της ιταλικής πολιτικής τάξης στο σύνολό της, (άλλωστε η Δεξιά είναι «ένα συνονθύλευμα απατεώνων»,

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ

300.000 Ιταλοί υπέγραψαν απαιτώντας να μη δικαιούνται καταδικασμένοι ή υπόδικοι πολίτες να είναι υποψήφιοι βουλευτές

η δε Αριστερά «χειρότερη») και υπέρ της κατάργησης των κομμάτων («μιας νεκρής αντίληψης της πολιτικής»).

Πενήντα χιλιάδες Ιταλοί συγκεντρώθηκαν στην Μπολόνια- και εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα σε ολόκληρη τη χώρα- προκειμένου να γιορτάσουν την «Vaffanculo Day», την «Ημέρα Άντε Γαμηθείτε», με παραλήπτες του μηνύματος τους πολιτικούς, τον πρωθυπουργό – «Valium» (από το γνωστό ηρεμιστικό) Ρομάνο Πρόντι, τον πρώην πρωθυπουργό – «psiconano» («ψυχωτικό νάνο») Σίλβιο Μπερλουσκόνι και όλους τους υπόλοιπους. Πριν πέσει η νύχτα, ο Μπέπε Γκρίλο είχε συγκεντρώσει 300.000 υπογραφές σε ένα κείμενο που αξιώνει να μη δικαιούται κανένας καταδικασμένος ή υπόδικος πολίτης να είναι υποψήφιος βουλευτής (σήμερα 24 βουλευτές και γερουσιαστές παραβιάζουν αυτόν τον «όρο»), να μην υπηρετούν οι βουλευτές περισσότερες από δύο θητείες (με βάση αυτό το κριτήριο, ένας στους τρεις θα έχανε σήμερα την έδρα του) και να επιλέγονται οι βουλευτές από τον λαό, όχι τις κομματικές λίστες. Ο «λαός του Γκρίλο» ήταν γεγονός. Και το μόνο στο οποίο μπορούσαν να ελπίζουν πλέον όσοι κατήγγειλαν τον δημοφιλή κωμικό ως δημαγωγό και λαϊκιστή, ως έναν επικίνδυνο γκουρού, έναν απόστολο της «αντιπολιτικής», ήταν να κοπάσει σιγά σιγά ο θόρυβος και να ξεχαστεί η όλη υπόθεση, όπως έχει συμβεί στην Ιταλία τόσες και τόσες φορές. Το περασμένο Σάββατο, όμως, ο Γκρίλο εμφανίστηκε στην ετήσια γιορτή της (μετακομμουνιστικής πια) Unita και αποθεώθηκε. Μια ημέρα αργότερα, έκανε ένα βήμα πιο πέρα: ανακοίνωσε πως το μπλογκ του θα προσφέρει τη στήριξή του (μαζί και ένα πιστοποιητικό διαφάνειας) σε όσους ανεξάρτητους υποψήφιους κρίνει ότι πληρούν τα κριτήρια να κατεβούν στις δημοτικές εκλογές του 2008.

Μόνο καλή διάθεση
Ουδείς αμφιβάλλει πλέον πως ο Μπέπε Γκρίλο μπαίνει ενεργά στην πολιτική και ας έχει δηλώσει πως «δεν είναι ηγέτης αλλά πυροκροτητής». «Η Ιταλία χρειάζεται αναμφισβήτητα μια επανάσταση», λέει ο ίδιος. «Υπάρχει ένα δημοκρατικό κενό το οποίο καλύψαμε μέσα από τον Παγκόσμιο Ιστό. Απελευθερώσαμε έναν ιό και δεν υπάρχει εμβόλιο. Εδώ και 50 χρόνια η Ιταλία κυριαρχείται από πολιτικούς με αντικρουόμενα συμφέροντα, πάντα τους ίδιους… Ακόμα κι εγώ εξεπλάγην με το μέγεθος της ανταπόκρισης στη V-Day. Αλλά αυτό δεν είναι εκδήλωση οργής: είναι μια πνοή καθαρού αέρα. Δεν υπήρχαν πανό στις διαδηλώσεις, ούτε βίαια επεισόδια, μόνο καλή διάθεση. Πολίτες περίμεναν στην ουρά προκειμένου να υπογράψουν την αίτησή μας: χαμογελούσαν και περίμεναν στην ουρά. Έχετε ξαναδεί Ιταλούς να το κάνουν αυτό;».

TA NEA on line

Δείτε το μπλογκ του Μπέπε Γκρίλο εδώ.

ΕΙΠΑΝ

«Δεν μπορείς να διοικήσεις μια χώρα σαν να ήταν κωμικό σόου… Η δημοκρατία λειτουργεί με πολιτικά κόμματα».

Ρομάνο Πρόντι, πρωθυπουργός της Ιταλίας «Ευτυχώς που υπάρχει και ο Γκρίλο. Το να καλεί τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους να ενταχθούν σε λίστες πολιτών, πιστεύω ότι είναι εξαιρετική ιδέα. Γιατί θα έπρεπε εγώ να επικρίνω και να εμποδίσω αυτούς τους ανθρώπους να θέσουν υποψηφιότητα; Ας νικήσει ο καλύτερος». Αντόνιο ντι Πιέτρο, υπουργός Υποδομών, πρώην εισαγγελέας στην επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» «Όταν βλέπω ένα τέτοιο κίνημα να παίρνει μορφή, βλέπω να προβάλει η απειλητική σκιά του νόμου και της τάξης και πίσω από αυτήν βλέπω μια δικτατορία. Μη μας ξεγελά το σύνθημα “Ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά”. Είναι το σύνθημα του χειρότερου είδους δεξιάς πολι τικής, του λαϊκισμού». Εουτζένιο Σκάλφαρι, δημοσιογράφος και συγγραφέας «Όταν κάποιος δέχεται μαζική κριτική, πρέπει να ακούει και να κάνει προσπάθεια να καταλάβει. Ο Γκρίλο καλύπτει ένα κενό που υπάρχει στην πολιτική με υλικό αμφιβόλου ποιότητας, η κριτική του όμως πρέπει να γίνει δεκτή».

Φάουστο Μπερτινότι, πρόεδρος της Βουλής, πρώην ηγέτης του Κόμματος Κομμουνιστικής Επανίδρυσης