[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μπας και τρελαθήκαμε και εμείς, μαζί με τον καιρό;

Σε αυτές τις βουβές και άχαρες εκλογές, που δεν προλάβαμε καν να βουτηχτούμε στην αναζωογονητική προεκλογική βαβούρα, οι «κουφές» απόψεις, θέσεις και ιστορίες, έδωσαν σίγουρα το στίγμα. Παραμύθια για μεγάλους, με μυστήρια, μπαμπούλες και δράκους, κοσμοθεωρίες της δεκάρας και πολιτικές αναλύσεις της συμφοράς…

Στη συζήτηση με τον μορφωμένο 25χρονο ανιψιό- με ανέκαθεν αριστερούς γονείς- μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές σε παραλιακή ταβέρνα, προέκυψε και το ερώτημα των ημερών. «Τι θα ψηφίσεις;». «Δεν ξέρω ακόμα. Οπωσδήποτε, λέω, κάποιο από τα μικρά κόμματα. Αλαβάνο, Καρατζαφέρη ή Παπαθεμελή». Έτσι, απλά και ισοπεδωτικά. Λες και τα τρία κόμματα έχουν την ίδια ή παραπλήσια ιδεολογία. Κόκαλο η θεία… «Ίδια όλα», «χώμα», οι αγαπημένες εκφράσεις των νέων για το θέμα.

Τα δύο κορίτσια των φιλικών οικογενειών, που ψήφιζαν για πρώτη φορά, δεν έδειχναν καθόλου να «εξιτάρονται» από το γεγονός. Για να είμαι ακριβής, μάλλον τις ένιωθα να βαριούνται τη διαδικασία και το ξεβόλεμα από την κυριακάτικη ραστώνη. Όσο για γνήσιο πολιτικό προβληματισμό, ούτε λόγος. Οι ιστορικές μνήμες σπάνια πια μεταφέρονται στα παιδιά, οι μεγάλες στιγμές απομυθοποιούνται και θαμπώνουν, οι πολιτικές συνειδήσεις παραμένουν ακαλλιέργητες. Η πολιτική στα σκουπίδια… (Θα είχε πολύ ενδιαφέρον μια κοινωνικοπολιτική «ακτινογραφία» των τετρακοσίων ενενήντα χιλιάδων νέων ψηφοφόρων αυτών των εκλογών).

«Εσείς τι πιστεύετε;», με ρώτησε ξαφνικά συνωμοτικά, διακόπτοντας απότομα την επαγγελματική μας συζήτηση, σοβαρός επιστήμονας. «Εγώ νομίζω ότι υπήρχε πολιτικό σχέδιο για τις φωτιές». Και το είπε διστακτικά, λες και αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στον ορθολογικό εαυτό του και τον άλλο του εαυτό, του μέσου Έλληνα που τρώει τη συνωμοσιολογία για πρωινό. Και φίλη γιατρός μού εκμυστηρεύθηκε ότι πολλοί ασθενείς της τής δήλωναν με απόλυτη φυσικότητα πριν από τις εκλογές, ότι τις φωτιές τις έβαζε συγκεκριμένο (και το ονόμαζαν μάλιστα) μεγαλοστέλεχος της αντιπολίτευσης!

Παραμονή εκλογών και στη φιλική σύναξη σε σπιτικό κήπο, ζωντάνεψε ξαφνικά μέσα στη σεπτεμβριανή νύκτα ο «μπαμπούλας της… Ιταλίας» (λες και θα μας κακόπεφτε), με διάφορα μετεκλογικά σενάρια «τρόμου»! Οι αφελείς και ανιστόρητες, από τηλεοράσεως, κινδυνολογίες διαφόρων υποψηφίων βουλευτάκων για «εθνική ανάγκη αυτοδυναμίας», ήρθαν και βλάστησαν μια χαρά σε διάφορους ελληνικούς κήπους, μεσουρανούντος του 2007.

Μπας και τρελαθήκαμε και εμείς, μαζί με τον καιρό;