[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Ο χρόνος έχει τελειώσει

OΑυστριακός φιλόσοφος Χέρμαν Μπροχ έλεγε χαρακτηριστικά ότι απέναντι στα σκοτάδια νιώθουμε αγωνία. Γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί οι πυρόπληκτοι της Πελοποννήσου δεν έχασαν μόνο τους αγαπημένους τους ανθρώπους. Ταυτόχρονα κλονίστηκαν τραγικά τα σχέδια και οι βεβαιότητές τους για το μέλλον. Όμως ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν ένιωσε την ηθική αναγκαιότητα να αναλάβει την πολιτική ευθύνη γι΄ αυτά που συνέβησαν. Λες και δεν χάθηκαν 66 ψυχές!

Όμως καλώς ή κακώς θα πρέπει πάνω στα αποκαΐδια να ανιχνεύσουμε τα μεγάλα προβλήματα αυτού του τόπου, αφού σε λίγο θα ψηφίσουμε και είναι απαραίτητο να έχουμε μπροστά μας τις ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων (ώστε να μην επιλέγουμε τους πολιτικούς με τα ίδια κριτήρια που αγοράζουμε τις οδοντόκρεμες).

Τι πρέπει να συζητήσουμε; Κατ΄ αρχήν είναι επιβεβλημένο να εξετάσουμε αν θα συνεχιστεί η καταστροφική πολιτική τής περαιτέρω ιδιωτικοποίησης των υγιών τμημάτων του δημόσιου τομέα, όπως είναι ο ΟΤΕ, που συνεπάγεται σε τελευταία ανάλυση την απεμπόληση του πολιτικού ελέγχου του «δήμου» σε μια σειρά από κρίσιμες κοινωνικές (ή εθνικές) λειτουργίες.

Οι νεοφιλελεύθεροι θιασώτες της σημερινής κυβέρνησης που θέλουν να διαιωνίσουν τον προκείμενο ολέθριο δρόμο, πρέπει να θυμούνται πάντοτε το αποτρεπτικό παράδειγμα της Καλιφόρνιας, που είχε ιδιωτικοποιήσει όλο τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το καυτό καλοκαίρι του 2000 η Καλιφόρνια έπαθε συνολικό blackout, ενώ οι τιμές του ρεύματος ανέβηκαν ανεξέλεγκτα («Ιnternational Ηerald Τribute», «Τhe privatization of Ρublic Utilities Can be a Disaster», 22/1/2001)!

Ας μη μας πασάρουν λοιπόν την ιδιωτικοποίηση ως τη μόνη μέθοδο για την καταπολέμηση των μεγάλων ζητημάτων (όπως είναι η φτώχεια και η ανεργία)!

Όμως, σε αυτές τις εκλογές είναι αναγκαίο να μιλήσουμε ανοικτά και για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Με άλλα λόγια θα πρέπει να εξετάσουμε αν θα είμαστε, επιτέλους, μια πραγματική δυτική δημοκρατία με αμοιβαίους ελέγχους μεταξύ της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας ή αν θα είμαστε ένα τριτοκοσμικό πολιτειακό πρότυπο, όπου η ανεξέλεγκτη πολιτική εξουσία θα καταρρακώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως καταγγέλλει στην Έκθεση του 2007 (για τη χώρα μας) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταπολέμηση των βασανιστηρίων!

Γιατί επιμένω σε αυτό το πρόβλημα; Γιατί η σημερινή κυβέρνηση έχει κάνει κατά καιρούς ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις στη (συνταγματικά) ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Ποιος μπορεί να ξεχάσει λ.χ. την παρέμβαση του κ. Παπαληγούρα στον πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την άσκηση ενός ένδικου μέσου στην (πολιτικά) εύφλεκτη υπόθεση του Χρηματιστηρίου;

Αυτό σημαίνει, βεβαίως, από την άλλη πλευρά ότι και οι ίδιοι οι δικαστές πρέπει να έχουν μια κουλτούρα ανεξαρτησίας, κάτι που δυστυχώς δεν υπάρχει (όπως αποκαλύφθηκε και από την εξόφθαλμα αντιδικονομική παρέμβαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών στο πρόσφατο πόρισμα Ζορμπά για το βδελυρό σκάνδαλο των ομολόγων).

Μήπως επομένως πρέπει κάποτε να σταματήσει σε αυτόν τον τόπο ο ακατανόητος και εκφυλιστικός διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία; Τέλος, πρέπει να συζητήσουμε και ένα άλλο πράγμα που δηλητηριάζει βαθύτατα τη δημοκρατικότητα του πολιτικού μας συστήματος. Τι εννοώ; Στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα εξακολουθούν να κατεβαίνουν ως υποψήφιοι άτομα τα οποία ανέδειξε η ιστορική συγκυρία του 1980 ή του 1990. Αυτά τα άτομα δεν μπορεί να τα συναγωνιστεί κανένας απλός πολίτης, γιατί δεν έχει ούτε τα χρήματα ούτε τους ισχυρούς εκλογικούς μηχανισμούς.

Επομένως για ποια αντιπροσωπευτικότητα μιλάμε, όταν τριγυρίζουν ακόμη πολιτικοί μαθουσάλες στο δημόσιο γίγνεσθαι και η ανανέωση περιορίζεται στους αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές του ανεκδιήγητου σταρ σύστεμ;

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Μετά την τραγική απώλεια των 66 συνανθρώπων μας πρέπει επιτέλους να αναζητήσουμε μια νέα ηθική στη διακυβέρνηση. Ο σημερινός Πρωθυπουργός, ύστερα από τα δραματικά συμβάντα των τελευταίων ημερών, δεν είναι δυνατόν να είναι ο ηγέτης της προκείμενης αναγεννητικής προσπάθειας. Γι΄ αυτόν ισχύει αυτό που έλεγε ο Σαίξπηρ: «Τhe time is out of joint» (Ο χρόνος έχει τελειώσει)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ,

ύστερα από τα δραματικά συμβάντα των τελευταίων ημερών, δεν είναι δυνατόν να είναι ο ηγέτης της προκείμενης αναγεννητικής προσπάθειας