[ Δρόμοι ]

Τα πρώτα…
… διαβατήρια εμφανίστηκαν στη Γαλλία επί Λουδοβίκου ΙΑ΄. Όμως, η Επανάσταση τα θεώρησε επίθεση κατά της ελευθερίας. Έτσι, τον Ιούλιο του 1790, ο αβάς Φοσέ, οπαδός του Ρουσώ, διακήρυττε στη Συμβατική Συνέλευση: «Το διαβατήριο είναι μια απεχθής αστυνομική υπέρβαση που στερεί από τον άνθρωπο το δικαίωμα να αναπνέει τον αέρα όποιου τόπου του αρέσει χωρίς να ζητεί την άδεια κανενός αφέντη».

Η συγγραφέας…
… Αν-Καρολίν Ποκό περίμενε πώς και πώς να πάρει στα χέρια της το καινούργιο διαβατήριό της από τις αρμόδιες αρχές στο Παρίσι. Όμως, την ώρα που κατέθετε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, η υπάλληλος του δημαρχείου φόρεσε το καλύτερο χαμόγελό της για να της πει πως με μεγάλη της λύπη δεν μπορούσε να αποδεχτεί τη φωτογραφία που είχε προσκομίσει επειδή δεν ήταν σύμφωνη προς τους νέους κανονισμούς που είχαν τεθεί σε ισχύ από τον Μάιο του 2006. Η αιτία ήταν ένα ελαφρό άνοιγμα των χειλιών, που δίνει την εντύπωση πως η Αν-Καρολίν Ποκό χαμογελά διαρκώς. Αυτό το «ελάττωμα» που έχει εκ γενετής αντίκειται στους κανονισμούς, οι οποίοι ορίζουν ότι «η έκφραση του προσώπου πρέπει να είναι ουδέτερη και το στόμα κλειστό». Εκτός από αυτή την έκφραση της ουδέτερης ηλιθιότητας, πρέπει κανείς να φωτογραφίζεται με το κεφάλι στημένο ολόισια, να μη φοράει γυαλιά με χοντρούς σκελετούς ούτε φακούς που να αλλοιώνουν το χρώμα στα μάτια. Ο λόγος που εφαρμόστηκαν αυτοί οι νέοι κανονισμοί, εξήγησαν στην Αν-Καρολίν Ποκό οι αρμόδιοι, είναι για να διευκολύνεται η προσωπική αναγνώριση. Με τις νέες φωτογραφίες διαβατηρίων οι αρχές θα μπορούν να αναγνωρίζουν τους ανθρώπους με βάση διάφορα χαρακτηριστικά του προσώπου τους (όπως ας πούμε την απόσταση ανάμεσα στα μάτια τους ή τα ρουθούνια τους). Και οι κάμερες παρακολούθησης θα εξακριβώνουν εύκολα αν πράγματι πρόκειται για τον νόμιμο κάτοχο του διαβατηρίου.

Αν το πράγμα…
… σταματούσε εδώ, δεν θα υπήρχε ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας. Όμως, έτσι που πολλαπλασιάζονται οι κάμερες παρακολούθησης στη ζωή μας- φοβάται η Αν-Καρολίν Ποκό- δεν θα αργήσει να έρθει εκείνη η μέρα που ένα τρομοκρατικό επεισόδιο θα ανεβάσει στα ύψη την κοινωνική αδρεναλίνη και θα κάνει τους ανθρώπους να επικροτήσουν και να αποδεχτούν την απόφαση μιας κυβέρνησης να απαγορεύσει το χαμόγελο στους δημόσιους χώρους. Ύστερα οι δυνάμεις ασφαλείας και τήρησης της τάξεως θα εκδώσουν έναν κατάλογο με τις ύποπτες ή εγκληματικές προσωπικές εκφράσεις με τις οποίες οι άνθρωποι θα απαγορεύεται να εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους. Πρώτα πρώτα σε αυτόν τον κατάλογο, όπως έδειξε η περιπέτεια της Αν-Καρολίν Ποκό στο Παρίσι, θα είναι το χαμόγελο και το γέλιο. Ένα καλοκαίρι…
… κάποτε στο μέλλον. Μετά την απαγόρευση του χαμόγελου στα αεροδρόμια και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς πολλαπλασιάστηκαν τα κρούσματα συλλήψεων ταξιδιωτών που χαμογελούσαν χωρίς να διαθέτουν τη σχετική εξουσιοδότηση.