«Το πανκ δεν μπορεί να επαναληφθεί»

«Νομίζω ότι πάντα είχα την ικανότητα να διοχετεύω τον θυμό μου, τα απωθημένα μου ή τις επιθυμίες μου μέσα στη μουσική. Άλλωστε αν δεν είσαι ευάλωτος δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεις τολμηρός». Δηλώνει στον Dan Cairns των «Sunday Τimes» η Σούζι Ζουξ, ιέρεια του πανκ, που ύστερα από τριάντα χρόνια τα πράγματα στην προσωπική της ζωή ράγισαν και την έβγαλαν από την αγροικία της Τουλούζης όπου είχε καταφύγει.

Έτσι ένα διαζύγιο έγινε η αφορμή για το «Μantaray». Το πρώτο της σόλο άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει επίσημα σε λίγες ημέρες.

Αφού ανεπίσημα, το βιντεοκλίπ του νέου της σινγκλ «Ιnto Α Swan» ήδη έχει κάνει αίσθηση στους χρήστες του «Υou Τube» στο Ίντερνετ.

«Μη μου μιλάτε για τεχνολογία. Τη σιχαίνομαι. Όλοι έχουν κατεβάσει το τραγούδι. Ήδη κάποιοι από ένα γκέι κλαμπ στο Σαν Φρανσίσκο προσπαθούν να το μιμηθούν για να το εντάξουν στο καλλιτεχνικό τους πρόγραμμα».

Διαφωνεί με όλες τις ταμπέλες κατηγοριοποίησης που τις έχουν βάλει οι θαυμαστές του συγκροτήματός της Siousxie & the Βanshees και του συγκροτήματος Creatures που έκανε με τον πρώην σύζυγό της Μπάτζι. Γιατί από το 1976 που η Σούζαν Μπάλιον άλλαξε το όνομά της σε Σούζι Ζουξ κι έγινε μέλος της κοινότητας του Μπρόμλεϊ από την οποία ξεκίνησε το πανκ κίνημα, την αναφέρουν ως «βασίλισσα της γκοθ μουσικής». «Όταν είσαι νέος αναζητείς απεγνωσμένα να αναμειχθείς με τον κόσμο γύρω σου. Θυμάμαι να ένιωθα παράξενα που το οικογενειακό μου περιβάλλον απείχε από την συνηθισμένη ατμόσφαιρα που είχαν τα σπίτια των προαστίων». Κι εξηγεί ότι η μεταμόρφωσή της με το ανασηκωμένο μαλλί, το επιθετικό έντονο μακιγιάζ και το γεμάτο αυτοπεποίθηση, ολόμαυρο ντύσιμό της ήταν η αντίδρασή της όχι ενάντια στην καταγωγή της, αλλά στον κονφορμισμό της ζωής στα προάστια.

Η Σούζι Ζουξ τον Μάιο έγινε πενήντα ετών. Και η επίδρασή της πάνω στη μουσική της Μπγιορκ, της Πι Τζέι Χάρβι και των συγκροτημάτων Υeah Yeah Υeahs και Βat for Lashes γίνεται όλο και πιο φανερή. Η ίδια συνδέει τη μουσική με την ευτυχία με έναν περίεργο τρόπο. «Είναι όπως στις καρτούν ιστορίες του Τομ και Τζέρι που όταν παίζει η μουσική τα πηγαίνουν καλά. Ενώ όταν σταματά ο ήχος αυτοί οι δύο τρώγονται. Ακόμα έχω αυτήν την άποψη για τη μουσική και τη ζωή: ρίξε το φως πάνω στα πράγματα, βγάλτα από το σκοτάδι και αντίκρυσέ τα».