Φαινόμενα

«Πυρ ομαδόν»

Αν έπρεπε με ένα μόνο χαρακτηριστικό της προεκλογικής περιόδου να αποδοθεί κλίμα και περιεχόμενο, αυτό θα ήταν «πολλή τηλεόραση»
Το πολεμικό σύνθημα βρήκε την πλήρη εφαρμογή του με τη φουριόζα έναρξη της τηλεοπτικής ενημερωτικής σεζόν ταυτοχρόνως, όπως ήταν αναμενόμενο, με την κήρυξη των εκλογών λίγο νωρίτερα από την αναμενόμενη ημερομηνία.

Τηλεοπτική η κήρυξη, αφού έγινε στις κάμερες, όπως πλέον ορίζουν τα έθιμα του τηλεοπτικού έθνους με τα τηλεπαράθυρα να χρίζονται και επισήμως πλέον σε κυρίαρχο πολιτειακό θεσμό.

Έτσι, αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, θα ήταν η απόλυτη πλέον κυριαρχία των τηλεοπτικών όρων, όχι μόνο σε επίπεδο επιλογής υποψηφίων, όχι μόνο σε επίπεδο επιλογής καλεσμένων (καθημερινή η παρουσία του αναδειχθέντος σε αστέρα των τηλεπαραθύρων Παναγιώτη Ψωμιάδη), όχι μόνο στη μέθοδο που ακολούθησε η κυβερνητική δημοσιοποίηση της ημερομηνίας των εκλογών, αλλά, αυτό που είναι σημαντικότερο, και στην ατζέντα του προεκλογικού δημόσιου διαλόγου.

Για να μην πικραινόμαστε περιμένοντας ότι στα τηλεπαράθυρα θα μπορούσε ποτέ να αναπτυχθεί διάλογος για το Ασφαλιστικό, να αναλυθούν θέσεις για την ανεργία ή να γίνουν συζητήσεις για το περιβάλλον, περιμένοντας δηλαδή την τηλεόραση και μάλιστα σε μια αγχωτικά περιορισμένη προεκλογική περίοδο να καλύψει το έλλειμμα παιδείας πολιτικού διάλογου (στη διεύρυνση του οποίου συνέβαλε), υπάρχουν οι ενδελεχείς αναλύσεις της λειτουργίας της από μελετητές των φαινομένων που προκαλεί στις σύγχρονες κοινωνίες, όπως εκείνη του Luhmann («Η πραγματικότητα των μέσων επικοινωνίας», Εκδ. Μεταίχμιο), όπου τονίζεται με σαφήνεια ότι τα ΜΜΕ καθορίζουν την κοινωνική μνήμη, προσδίδουν χροιά σε αυτό που μεταδίδουν, αλλά η λειτουργία τους δεν έχει στόχο την παραγωγή γνώσης, όσο τη διαρκή παραγωγή και επεξεργασία ερεθισμών και ότι η προσοχή του κοινού δεν επιτυγχάνεται με την παρουσίαση αλήθειας, αλλά με γεγονότα ή θέματα που εντυπωσιάζουν.

Έτσι, από την εποχή που η τηλεοπτική μετάδοση της δίκης στο Ειδικό Δικαστήριο- συνέπεσε με τη λειτουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης- επιβεβαίωσε με την τηλεθέαση το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος για σκανδαλιστική πολιτική ενημέρωση, η υπόσχεση κάθαρσης από τους εκάστοτε διεκδικητές της εξουσίας αναδεικνύεται σε ιδανικό πολιτικό επιχείρημα προσφέροντας ταυτοχρόνως φαντασμαγορία με τηλεοπτικούς όρους.

Ως εκ τούτου οι ομάδες των ενημερωτών- σχολιαστών ξεδιπλώνουν στο γνώριμο πεδίο, που τους ανέδειξε, τα ταλέντα τους.

Στο Μega η Όλγα Τρέμη αποδεικνύεται η ήρεμη δύναμη της παρουσίασης αξιοποιώντας την εμπειρία της από την περσινή παρουσία τής Έλλης Στάη στο τηλεπαράθυρο του σχολιασμού, που ήταν αφορμή να επιδείξει αυτοπεποίθηση στον συντονισμό και την οργάνωση της κουβέντας. Ενισχυμένη από ένα δίδυμο τηλεοπτικής εγκυρότητας, τον Γιάννη Πρετεντέρη και τον Παύλο Τσίμα, με ικανότητα στη σύντομη και σαφή επισήμανση των κύριων στοιχείων της επικαιρότητας, που διευκολύνει στην κατανόηση και παρακολούθησή της από το κοινό, με τα ρεπορτάζ της Μαρίας Σπυράκη να προσθέτουν μια ακόμη δυναμική γυναικεία παρουσία στο δελτίο.


«Τζα!», εδώ είμαστε…

Το νέο και πρωτότυπο γυναικείο δίδυμο της παρουσίασης στον Αlpha Έλλης Στάη- Μάρας Ζαχαρέα μοιάζει να μην έχει αναπτύξει πλήρως τη δυναμική του- εκτός κι αν αυτή είναι. Περισσότερο σιωπηλή στον δεύτερο ρόλο η Μάρα Ζαχαρέα- να υποθέσουμε λόγω δύσκολης προεκλογικής συγκυρίας, αφού ο σύζυγός της, μέλος της απερχόμενης κυβέρνησης, διεκδικεί ψήφο- με επιδεικτικό δυναμισμό η Έλλη Στάη, τόσο που δεν πατά φρένο ούτε στις διακριτικές και αξιοσημείωτα ισορροπημένες παρεμβάσεις της Μάρας Ζαχαρέα, με αποτέλεσμα σε ορισμένες στιγμές να μιλούν και οι δύο ταυτοχρόνως (π.χ. στη συζήτηση με την κ. Ψαρούδα- Μπενάκη προχθές), η εικόνα δίνει την αίσθηση τραμπάλας που κολλάει στη μια πλευρά διαρκώς.

Την αίσθηση επιτείνει και μία υπερβάλλουσα άνεση της Έλλης Στάη που την οδηγεί σε αυτοαναφορικά φαλτσαρίσματα. Για παράδειγμα, την ημέρα που εμφανίστηκε ο Λάκης Λαζόπουλος για να σχολιάσει το προεκλογικό κλίμα στο δελτίο του Αlpha τον υποδέχτηκε, μετά τη μεσολάβηση στη συζήτησή τους ενός σύντομου διαλόγου υποψηφίων, με ένα «τζα!»- νάζι να το πούμε; Να πούμε ότι ξεχάστηκε και νόμισε ότι συναντήθηκαν σε μυκονιάτικο στέκι;- που αν ξέφευγε σε παρουσιάστρια άλλης τηλεόρασης, άλλης χώρας, θα καλούσαν γιατρό. Και κατόπιν θεώρησε πολύ φυσικό να αφιερώσει χρόνο του δελτίου για προσωπικά αστειάκια, όπως «πρέπει να μου δώσει ο Λάκης ρόλο… πρέπει να αφήσω κάποια στιγμή αυτά που κάνω»- και ποιο το εμπόδιο;