[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Τυραννία της πλειοψηφίας

Στις επερχόμενες εκλογές είναι απαραίτητο να ανιχνεύσουμε και πάλι το μεγαλύτερο κατασκοπευτικό σκάνδαλο που συντάραξε τη χώρα μας, δηλαδή το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών.

Αυτό είναι αναγκαίο, γιατί μόνο έτσι θα γίνει κατανοητό από τους εκλογείς αν πρέπει να τροποποιήσουμε το επικίνδυνο και ανεξέλεγκτο μοντέλο της πρωθυπουργικής εξουσίας που υπήρχε και παλιότερα, αλλά διογκώθηκε τρομακτικά με την απαξιωτική ( για την κοινωνία των πολιτών) στάση του Κ. Καραμανλή. Για διδακτικούς λόγους θα παραθέσω κατ΄ αρχήν τη μορφωτική ιστορία που αναφέρει ο Αlexis de Τocqueville για τη λεγόμενη «τυραννία της πλειοψηφίας». Το 1812 στην Αμερική το εξαγριωμένο πλήθος της Βαλτιμόρης πολιόρκησε τα γραφεία μιας τοπικής εφημερίδας, που ήταν εναντίον του πολέμου. Επειδή η εθνοφυλακή αρνήθηκε να προστατεύσει τους εκδότες της, οι τελευταίοι φυγαδεύτηκαν στις φυλακές για να προστατευθούν από την τυφλή μανία των εξεγερμένων. Όμως εκείνη τη νύκτα οι διαδηλωτές μπήκαν μέσα στα κρατητήρια σκότωσαν ένα δημοσιογράφο και άφησαν τους υπόλοιπους ετοιμοθάνατους.

Τελικά οι ματωμένοι ηγέτες των αφηνιασμένων πολιτών οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη για αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις, αλλά η τελευταία- υποταγμένη και φοβισμένη- δυστυχώς τους αθώωσε ( Αlexis de Τocqueville, «Η Δημοκρατία στην Αμερική»).

Γιατί ανέφερα αυτή την θλιβερή ιστορία; Γιατί ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής χρησιμοποίησε ανεπίτρεπτα τη δεδομένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που είχε για να δημιουργήσει ένα είδος «ενισχυμένης πρωθυπουργικής εξουσίας», η οποία δεν θα λογοδοτεί σε κανέναν! Η ανεξιχνίαστη υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτή τη λογική.

Δύο χρόνια μετά την αποκάλυψη του τρομερού σκανδάλου ο Πρωθυπουργός- ως ανεξέλεγκτος ηγεμών- δεν μίλησε ούτε μια φορά στους πολίτες αυτού του τόπου γιατί και για ποιο λόγο υποκλέπτονταν (από ξένες μυστικές υπηρεσίες;) τα κινητά τηλέφωνα τόσων Ελλήνων.

Βεβαίως θα πρέπει να παρατηρήσουμε νηφάλια

ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ

εκλογές θα πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά αν είναι πολιτικά επιβεβλημένο να απορρίψουμε το αυταρχικό μοντέλο του Κ. Καραμανλή

σε αυτό το σημείο, ότι τέτοιες αποκρουστικές παραβιάσεις του απορρήτου των επικοινωνιών γίνονται και σε άλλες δυτικές χώρες.

Κατ΄ αυτόν τον τρόπο σήμερα γνωρίζουμε διασταυρωμένα, ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης της ισλαμικής τρομοκρατίας είχε διατάξει την παράνομη και αντισυνταγματική παρακολούθηση των e-mails και των τηλεφωνημάτων χιλιάδων απλών Αμερικανών ( « Νew Υork Τimes », « Spying on Οrdinary Αmericans», 18/1/2006).

Όμως σε αυτή την περίπτωση την πολιτική ευθύνη για τις προκείμενες φοβερές εκτροπές την είχε αναλάβει ο ίδιος ο πρόεδρος Μπους, που πάντα φλερτάριζε με την ιδέα μιας προεδρικής δικτατορίας.

Αντίθετα στη βρώμικη ιστορία των ημέτερων υποκλοπών ο Έλληνας Πρωθυπουργός δεν ένιωσε ποτέ την αναγκαιότητα να μιλήσει δημόσια, αλλά ούτε ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για αυτή την υπόθεση, η οποία μετέβαλε τη χώρα μας σε ξέφραγο αμπέλι πολλών αδιαφανών κέντρων (σαν να ήμασταν μια αδύνατη δημοκρατία της μπανανίας).

Αντ΄ αυτού περιμένουμε δυστυχώς να μάθουμε την αλήθεια από κάποιους ευαίσθητους πολίτες, οι οποίοι κατέθεσαν αστικές αγωγές εναντίον των εταιρειών της κινητής τηλεφωνίας, επειδή τα τηλέφωνά τους βρίσκονταν μέσα στις επαίσχυντες λίστες των παρακολουθούμενων πολιτών!

Επομένως στην επερχόμενη προεκλογική περίοδο θα πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά το εξής πράγμα: Αν δηλαδή θα διατηρήσουμε αυτό το επικίνδυνο εξουσιαστικό πρότυπο του σημερινού Πρωθυπουργού (που δεν απέχει πολύ από την «τυραννία της πλειοψηφίας») ή εάν θα αποδεχθούμε το σοβαρό αίτημα για τη διαμόρφωση πιο ανοικτών μορφών διακυβέρνησης, οι οποίες θα υποχρεώνουν τον βασικό εκφραστή της εκτελεστικής εξουσίας να λογοδοτεί περισσότερο στον λαό.

Ένα τέτοιο ιδεολογικό αίτημα ενισχύεται ακόμη περισσότερο, αν σκεφθεί κανείς, ότι την ίδια απαξιωτική στάση απέναντι στην κοινωνία κράτησε ο Πρωθυπουργός και στο τεράστιο ζήτημα των ομολόγων!

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά αν είναι πολιτικά επιβεβλημένο να απορρίψουμε το αυταρχικό μοντέλο του Κ. Καραμανλή, σύμφωνα με το οποίο ο Πρωθυπουργός δεν λογοδοτεί για τίποτε. Άρα πρέπει να δούμε ποια θεσμικά μέτρα είναι απαραίτητο να λάβουμε προς την κατεύθυνση της «διαφάνειας και του ανοίγματος στον δημόσιο έλεγχο»(Κράουτς). Για να μην υπάρχει η τυραννία της πλειοψηφίας! Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ