[ ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Μπορούσε να αδράξει τη στιγμή για να δημιουργήσει κάτι αιώνιο

Ο ΙΝΓΚΜΑΡ ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ έλεγε πάντα ότι φοβάται τον θάνατο. Αυτό που δεν φοβήθηκε ποτέ ήταν η ζωή. Αν ανήκει στην ομάδα των μεγάλων του κινηματογράφου, αυτό έγινε γιατί κατανόησε τη δύναμη του συμβόλου και τη δυνατότητα προσέγγισής του με τρόπο που κανείς άλλος δεν κατάφερε. Όταν βλέπει ο θεατής ταινία του Μπέργκμαν έχει την αίσθηση ότι βλέπει πίσω από την αυλαία, στα παρασκήνια, αλλά στην ουσία κοιτάζει μπροστά.

Είναι ειρωνικό όμως. Πέθανε ενώ ο κόσμος του κινηματογράφου γιόρταζε τη συμπλήρωση 50 ετών από την κυκλοφορία της «Έβδομης Σφραγίδας», μιας από τις πιο δημοφιλείς ταινίες του. Τελειώνει με μια μοναδική σκηνή, με τον χορό του θανάτου των πρωταγωνιστών δίπλα στη θάλασσα, καθώς ο ήλιος χρωματίζει έντονα τον ουρανό. Δεν είχε προγραμματίσει τέτοια σκηνή ο σκηνοθέτης. Την «είδε» μπροστά του καθώς οι ηθοποιοί και τα μέλη των συνεργείων ετοιμάζονταν να φύγουν. Άρπαξε λοιπόν αυτούς που βρήκε μπροστά του, τους έντυσε, και τράβηξε τη σκηνή- μια φορά, δεν χρειάστηκε επανάληψη. Αυτή ήταν η ιδιοφυΐα του Μπέργκμαν. Μπορούσε να αδράξει τη στιγμή για να δημιουργήσει κάτι αιώνιο.