Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Κριθάρ΄ κουόλιτι

Αγαπητή Φοίβη, Τι κρίμα που δεν είδες μια εξαιρετική εικόνα την ημέρα που κινούνταν ανάμεσά μας ο ημίθεος σταρ Τζορτζ Μάικλ. Που κυκλοφορούσε με κομβόι τις λιμουζίνες (είχε πάρει και τη μανούλα βόλτα στην Αθήνα) και τις σταμάτησε ξαφνικά μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη για να κατεβεί και να βγάλει φωτογραφίες τους ευζώνους. Αυτά μόνο στην Ελλάδα μπορούν να συμβούν, δεν συμφωνείς; Με χαιρετισμούς, Ελεάνα Καραζήση Ζηλεύετε, αγαπητή Ελεάνα. Ζηλεύετε που δεν έχουμε τέτοιο σταρ κι εμείς. Που έχουμε μόνον κάτι Βανδήδες που κάνουν τη Μαντόνα σε δυο χιλιάδες νοματαίους (τους περισσότερους παιδάκια που τσιρίζουν) και δεν μπορούν να σταματήσουν το κομβόι τους από λιμουζίνες μπροστά στο Μπάκιγχαμ, φερ΄ ειπείν, για να κατεβούν να φωτογραφίσουν κλείνοντας την κυκλοφορία- γιατί θα τους μαζέψει ολοσούμπιτους η Σκότλαντ Γ ιαρντ και θα ξαναδούν το φως όταν τους κοιτάξει ο Κ αρβέλας για να τους χαρίσει κανένα σουξέ τύπου «Είναι γάτα, είναι γάτα, η λωλή με τη γραβάτα». Ζηλεύετε και που δεν ήσασταν από τις χιλιάδες που απέκτησαν πρόσκληση από εκείνες που μοίραζαν αφειδώς την τελευταία στιγμή για να μη μείνει ο Γ ιωργάκης (σόρι, ο Τ ζορτζ) να τραγουδάει μόνο σε 1 0.000 νοματαίους σε κοτζάμ Σ τάδιο που του πήρανε και γίνουνε ρεζίλι. Μην ξεχνάτε όμως ότι όπου σταρ- κουόλιτι- πάντα υπάρχει και κριθάρ΄ (γιατί όχι άλλωστε, αυτό στο πηγάδι κατούρησε;) που του βγαίνει το πιο λαϊκό, το πιο βουκολικό, το πιο επαρχιακό των καταβολών του να το το πω;- να το πω! Κ αι πως κριθάρ΄ τρώνε και οι κότες (ή μήπως είναι καλαμπόκι;).


Η αβάσταχτη υποκρισία του είναι

Αγαπητή Φοίβη, Αυτές τις δύσκολες μέρες, που όλα γύρω μας καίγονται, το Ρέκβιεμ του Βόνεγκατ… είναι μια κάποια λύση: «Αν είχε φωνή/ ο σταυρωμένος πλανήτης Γη/ και αίσθηση της ειρωνείας,/ θα δικαιούταν να πει,/ για την κακομεταχείρηση που τραβά:/ “Πατέρα, συγχώρεσε τους,/ διότι δεν ξέρουν τι κάνουν”./ Και η ειρωνεία είναι ότι ξέρουμε καλά/ τι κάνουμε./ Όταν και το τελευταίο ζωντανό πράγμα/ θα έχει πεθάνει εξαιτίας μας,/ δε θα ήταν ποιητικό/ αν η Γη μιλούσε/ με μια φωνήπλημμυρίδα/ που θα κατέκλυζε, / ας πούμε, το Γκραν Κάνιον:/ “Τετέλεσται”./ Η Γη δεν άρεσε/ στους ανθρώπους.

Ίσως αυτό που με κάνει και σοβαρεύομαι τόσο, για το υπόλοιπο της ζωής μου, είναι ότι οι άνθρωποι δε δίνουν μια, για το αν ο πλανήτης θα συνεχίσει να γυρίζει ή όχι. Γνωρίζω πολύ λίγους ανθρώπους που να ονειρεύονται έναν κόσμο για τα εγγόνια τους».

Για την αντιγραφή, Σάσα Βενιέρη, Αθήνα (Από το βιβλίο του συγγραφέα “Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα”, Μετάφραση Θ. Γιαννακόπουλος) Ο Κ ερτ Βόνεγκατ, αγαπητή Σάσα, τον οποίο επικαλείσθε έχει πει και κάτι ακόμη, που είναι απόλυτα ταιριαστό (αν όχι… απειλητικό) και για τους κυβερνώντες τον τόπο αρμοδίους και για τις πυρκαγιές:

«Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτό που υποκρινόμαστε πως είμαστε». Αφιερωμένο λοιπόν…


«Που να σου καεί το Gucci»

Προς Φοίβη Αθηναίου, Δίχως ντοκουμέντα μοιάζει λίγο αβάσιμο και ηλίθιο το σχόλιο της Μάρας Σωτ. για τις πυρκαγιές. Αν δεν με απατά η μνήμη μου κάθε καλοκαίρι είχαμε λίγο πολύ προβλήματα με πυρκαγιές. Πέρσι για παράδειγμα ανάψανε τη Χαλκιδική και υπήρχαν και πολλά θύματα.

Οπότε δεν είναι «όπως και αυτή η χρονιά» αλλά «κάθε χρονιά», και το θέτω σαν ηλίθιο διότι μου φαίνεται μικροπρεπής η λογική μιας χώρας που πάει να λύσει το πρόβλημά της μεταβιβάζοντάς το σε κάποια γειτονική. Η Πορτογαλία που βρίσκεται στην ίδια μοίρα με την Ελλάδα σα παράδειγμα θα έπρεπε να μεταμορφώσει την Ιbiza σε Σαχάρα για να προκαλέσει πτώση στην οικονομία της Ισπανίας. Αυτό για τους Αλβανούς είναι κλασικό συμπέρασμα κάθε Ελληναρά ρατσιστή.

Αλλά ναι οι ομόαιμοι και οι ομόγλωσσοι δεν δημιουργούσαν ποτέ προβλήματα σε αυτή την χώρα.

Φώτης Σοφρώνης Πολύ σωστά, αγαπητέ Φώτη. Κ αι για τις πυρκαγιές , όπως και για όλα τα δεινά στον τόπο τούτο τον μικρό τον μέγα δεν φταίει το στραβό μας το κεφάλι, οι δραστήριοι, αιωνίως δικαιούμενοι και αποτελεσματικοί οικοπεδοφάγοι, το διάτρητον του κρατικού μηχανισμού και η ανικανότητα ή αλλαζονία των «αρμοδίων», αλλά ο γείτονας. Γ ι΄ αυτό η γνωστή ρήση «καίγεται τ΄ αμπέλι μου; Δεν πάω να το σώσω αλλά παρακαλάω να καεί και του γείτονα» (υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές με οικόπεδο, σπίτι, αυτοκίνητο, Gucci και άλλα συναφή) γεννήθηκε και ισχύει μόνο στο Ελλαδιστάν. Που δεν είναι διόλου Αμερικανάκι και δεν σκέφτεται κατά την προτροπή του Κ ένεντι: μην κοιτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά κοίτα τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου.