Μάθε παιδί μου γράμματα

Κοντά δύο χρόνια, ο Νίκος Νιόπλιας ήταν δίπλα σε αυτά τα 18+1 παιδιά που πρωταγωνίστησαν στα γήπεδα της Αυστρίας. Τα είδε να ενηλικιώνονται βιολογικά, προσπάθησε να τα βοηθήσει να ενηλικιωθούν και αγωνιστικά. Μετά τη σπουδαία πορεία, με τις επιτυχίες στη Βουλγαρία, στο Λιτόχωρο και τώρα στο Λιντς της Αυστρίας, ο «πατέρας» Νίκος Νιόπλιας παρουσιάζει μέσω της «ΟΜΑΔΑΣ» τα… παιδιά του. Αναλύει τα «είναι» και τα «πρέπει» κάθε ενός ξεχωριστά,

ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ

«Ποτέ δεν μπαίνει το φορείο για δικό μας παίκτη», λέει ο Νιόπλιας, με το καμάρι του ανθρώπου που λατρεύει το άθλημα

εκτιμώντας ότι όλα τους διαθέτουν εξαιρετικό χαρακτήρα και είναι «καθαροί» αθλητές. «Ποτέ δεν μπαίνει το φορείο για δικό μας παίκτη», λέει, με το καμάρι του ανθρώπου που λατρεύει το άθλημα που… υπηρετεί, αλλά και για να καταδείξει την αγάπη που επίσης του έχουν οι 18+1 «ασημένιοι» Νέοι. Ιδού λοιπόν οι 18 της ελληνικής αποστολής, μαζί με τον τρίτο γκολκίπερ, Ηλία Βούρα, ο οποίος εκλήθη εσπευσμένα προκειμένου να συμπληρώσει τη θέση μετά τον τραυματισμό του βασικού «πορτιέρο» Αποστόλη Ανδρούτσου, διά χειρός Νιόπλια, μαζί με τις συμβουλές και τις ευχές του για μεγάλη καριέρα:

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ: Είναι πολύ καλός παίκτης. Γρήγορος, καλός σε ανοιχτό χώρο και μαχητικός. Του λείπει λίγο ύψος, αλλά και έτσι μπορεί να κάνει καριέρα. Είναι παρά πολύ γρήγορος αλλά πρέπει να καταλάβει ότι άλλο γρήγορα κι άλλο βιαστικά. Να είναι πιο ήρεμος και συγκεντρωμένος.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εξαιρετική περίπτωση. Ψηλός, γρήγορος, με δύο πόδια στο παιχνίδι του, δυνατός. Να γίνει πιο «killer», πιο σκληρός, με την καλή έννοια πιο βρώμικος. Να μάθει να παίζει ακόμη πιο δυναμικά.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ: Αρκετά πιο έτοιμος από την ηλικία του. Εκπληκτικές δυνατότητες, που θα αποκαλύπτονται όσο αποκτά εμπειρίες. Αν ήταν 2-3 πόντους ψηλότερος, θα είχε επιβλητική παρουσία, την οποία όμως κατά τη διάρκεια των αγώνων και χάρη στις ικανότητές του σιγάσιγά την αντιλαμβάνονται οι αντίπαλοι. Μερικές φορές, λόγω της μεγάλης εμπιστοσύνης που έχει στον εαυτό του, ρισκάρει, σε όποιο σημείο του γηπέδου κι αν βρίσκεται, και αυτό οφείλει να το μετριάσει.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΟΝΙΑΚΗΣ:Τεχνίτης καλός. Έχει δύναμη και διαθέτει πολύ καλό σουτ. Πατάει και δουλεύει καλά το αριστερό του πόδι, αλλά πρέπει να βελτιώσει το δεξί. Να το βάλει στο παιχνίδι του, διότι κινείται συνήθως προς τα έξω και κάνει το παιχνίδι του μονοδιάστατο, ενώ έχει τις ικανότητες να γίνει πιο απρόβλεπτος. Να μπορεί να συγκλίνει και να ταλαιπωρεί τον αντίπαλό του.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΣ: Παίκτης τακτικής. Παίκτης του προπονητή. Πολυσύνθετος και πολύτιμος. Είναι όμως πολλές φορές επιπόλαιος. Να μάθει να κοντρολάρει τον ενθουσιασμό του και να μην παρασύρεται. Να παίζει πιο επαγγελματικά και συγκεντρωμένα. ΣΩΤΗΡΗΣ ΝΙΝΗΣ: Είναι ο ορισμός του αυθεντικού ταλέντου. Χαρισματικό παιδί. Έχει αριστερό, έχει δεξί, έχει ταχύτητα, έχει έκρηξη, κτυπήματα, πάσες, βλέπει γήπεδο. Αλλά πρέπει να γίνει επαγγελματίας στον τρόπο παιχνιδιού του και στον τρόπο που σκέφτεται στον αγώνα. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μπει σε καλούπια, γιατί διαθέτει χάρισμα και θα είναι λάθος να καλουπωθεί. Από την άλλη, ακριβώς επειδή είναι χαρισματικός, έχει τεράστια περιθώρια βελτίωσης. Να μάθει να κινείται επαγγελματικά, για την ομάδα, και να μην επαφίεται στο ταλέντο του.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Πάρα πολύ καλός. Καλή φυσική κατάσταση, καλός στην τακτική, γενικώς με πολλά προσόντα. Είναι εξαιρετικό αριστερό χαφ που αδικεί ορισμένες φορές τον εαυτό του. Να μάθει να κρατά την ψυχολογία του σταθερή για να μένει συγκεντρωμένος. Να έχει θετική σκέψη και όχι να επηρεάζεται με ευκολία.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ: Φοβερά προσόντα. Ο σωματότυπός του είναι σπουδαίος και αυτό είναι φανερό. Διαθέτει υψηλή τεχνική με την μπάλα κάτω, αλλά πρέπει να πείσει τον εαυτό του να παίζει ως σέντερ φορ. Έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, του αρέσει να παίζει με την μπάλα στα πόδια, με αποτέλεσμα να βγαίνει πολύ έξω από την περιοχή. Έχει προοπτικές.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ: Παίκτης ομάδας.

Καλός και θετικός. Τώρα, στη Λάρισα, θέλω να δω πώς θα αντιδράσει στον υψηλό ανταγωνισμό. Σε επαγγελματική βάση. Να μην απογοητευτεί και να μείνει προσηλωμένος στον στόχο του.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟΓΛΟΥ: Τέλειος εκτελεστής. Ξέρει πολύ μπάλα, αλλά αφού την αγαπάει ας μην την κουράζει! Ο Κωστής πρέπει να μάθει να παίζει καλά κοντά στην περιοχή. Είναι άριστος τεχνίτης, έχει δύο πόδια, έχει ταχύτητα και μπορεί να κάνει απίστευτα πράγματα. Είναι ζογκλέρ, γι΄ αυτό και στις προπονήσεις, πριν και μετά, τον βάζουν να κάνει κόλπα για να διασκεδάσουν. Σε ένα τετραγωνικό μέτρο μπορεί να κάνει μαγικά με την μπάλα. Αλλά πρέπει να παίζει πιο κοντά στην περιοχή και να είναι πάντα σε εγρήγορση. Δείχνει να χάνει τη ζωντάνια του όταν δεν του δίνουν την μπάλα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΥΤΣΙΑΝΙΚΟΥΛΗΣ: Γρήγορος. Πολύ γρήγορος. Με την μπάλα και χωρίς. Με αριστερό και με δεξί. Καλός στην ντρίμπλα. Πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματικός. Να δουλέψει τη σέντρα του και θα κάνει καριέρα πιστεύω στον Εργοτέλη, τώρα που πήρε μεταγραφή.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ: Καλός παίκτης. Τον πιστεύω πολύ. Νομίζω όμως ότι είναι μπερδεμένος. Πρέπει να πείσει για το τι παίκτης είναι. Ποια είναι η θέση του. Εκτιμώ ότι είναι ένας δεξιός ενδιάμεσος. Όχι γραμμής, πιο μέσα. Είναι δυνατό παιδί. Έχει καλά πόδια και ικανότητες.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ: Να σταθεροποιηθεί. Είναι στιγμές που σε τρελαίνει με μια ενέργειά του, με μια έμπνευσή του και άλλες που σε τρελαίνει με ένα λάθος του. Εκεί που τον θαυμάζεις, ξαφνικά κάνει ένα λάθος που αναρωτιέσαι «πώς είναι δυνατόν;». Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό. Στις Σέρρες πρέπει να τον εμπιστευτούν. Εγώ αν ήμουν, θα τον έβαζα να παίζει συνέχεια. ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ:Ααα(!), ο Γιαννάκης… Καλός παίκτης. Πάρα, πάρα, πάρα πολύ καλός. Μαχητής, νικητής, παίκτης που μπαίνει στην τακτική. Την ακολουθεί. Κάνει τα πάντα. Έχει πολύ καλά σουτ και στημένα κτυπήματα. Θα ήθελε να είχε λίγη ταχύτητα αλλά και έτσι θα παίζει 10-12 χρόνια με σταθερότητα. Ξέρεις ότι θα σου δίνει πάντα το 8. Μπορεί να δώσει και 9 μερικές φορές. Ποτέ όμως 7. Είναι ο μικρότερος, μετά τον Νίνη, και έχει όλο το μέλλον, αρκεί να πάρει συμμετοχές. Να παίζει έστω και λίγο, αλλά συχνά. Να νιώθει σημαντικός. Έχει μεγάλη σημασία αυτό.

ΕΛΙΝΙ ΔΗΜΟΥΤΣΟΣ: Καλός τεχνίτης. Έχει τεράστια αυτοπεποίθηση, αλλά παίζει ερασιτεχνικά. Τώρα στον Παναθηναϊκό πιστεύω πως θα αλλάξει αυτό. Θα σκέφτεται για οποιαδήποτε ενέργεια, θα αποκτήσει άλλη νοοτροπία. Έχει και αριστερό και δεξί, μαρκάρει, καλύπτει χώρους, είναι μαχητής. Πρέπει να μάθει να αλλάζει τον ρυθμό του αγώνα. Να τον καθορίζει εκείνος.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΙΟΒΑΣ: Του λείπει ταχύτητα και η αγωνιστική εικόνα του δεν συναρπάζει. Δεν μπαίνει στο μάτι σου όταν τον δεις πρώτη φορά. Έχει καλή πάσα, τεχνική, καλή νοοτροπία, καλή σκέψη, το μυαλό του κόβει στον αγώνα. Εμένα μου αρέσουν τέτοιοι παίκτες.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ: Να ελέγξει τα συναισθήματά του. Οφείλει και λόγω θέσης να είναι πιο ψυχρός. Να παραμένει συγκεντρωμένος και ανεπηρέαστος ό,τι κι αν συμβεί. Μπορεί να ξεκινήσει έξοδο, να το μετανιώσει και να γυρίσει πίσω και αυτό να τον επηρεάσει. Μπορεί να βγάλει μια καλή φάση και μετά να κατεβάσει ρολά. Όμως είναι γκολκίπερ και επειδή έχει μπόι, διαθέτει ικανότητες, οφείλει να είναι ψυχρός. Να μάθει να στέκεται και να παίρνει θέση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ: Είναι τυχερός, γιατί έχει πολλά προσόντα και από μικρός βρέθηκε με καλό προπονητή. Αν του δώσουν ευκαιρίες θα κάνει καριέρα μεγάλη. Έχει πολλά καλά στοιχεία. Με πρώτο από όλα το ποδοσφαιρικό μυαλό που διαθέτει. Καλός στο χαμηλό παιχνίδι και αν δεν τραυματιζόταν, πιστεύω ότι θα ήταν ανάμεσα στους κορυφαίους του τουρνουά. Του λείπει λίγο ύψος, αλλά το καλύπτει με τα άλλα θετικά που έχει. Πρέπει να μιλάει περισσότερο. Να καθοδηγεί την άμυνά του.

ΗΛΙΑΣ ΒΟΥΡΑΣ: Τον γνωρίζουμε από την Παίδων, αλλά τον έχουμε ζήσει λίγο. Προέρχεται από τη σχολή του Αρέτσο και γι΄ αυτό τον καλέσαμε όταν κτύπησε ο Ανδρούτσος. Δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα αλλά είναι φανερό ότι είναι πολύ καλός κάτω, με τα πόδια. Του λείπουν οι παραστάσεις.
Ούτε ξεφούσκωτες μπάλες ούτε φουσκωμένα μυαλά…

Όπως το 1988, έτσι και φέτος, ο Νίκος Νιόπλιας πήρε από τα χέρια του Μισέλ Πλατινί το ασημένιο μετάλλιο. Τότε ήταν παίκτης, τώρα προπονητής της Εθνικής Νέων και ο Γάλλος τότε είχε κληθεί να κάνει τις απονομές ως αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας, τώρα ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου…

«Ξέρεις, δεν είμαι προληπτικός, αλλά αυτό το σκέφτηκα. Και τότε και τώρα από τα χέρια του! Όπως πρέπει να ομολογήσω ότι σκέφτηκα πως τότε, αλλά και το 1988 η ήττα ήρθε από τους Ισπανούς και αναρωτήθηκα πριν από τον τελικό της Παρασκευής. «Θα τριτώσει το κακό ή ήρθε η ώρα να τους νικήσουμε;». Έτσι, αστραπιαία, πέρασαν από το μυαλό μου. Έτσι, αστραπιαία, τα ξέχασα γιατί δεν τα πιστεύω αυτά», είπε μιλώντας στην «ΟΜΑΔΑ» ο άνθρωπος που έβαλε τις βάσεις για να «πετύχει αυτή η Εθνική το ακατόρθωτο», όπως χαρακτήρισε το ασημένιο μετάλλιο.

«Υπάρχει ένα χαμόγελο, μια χαρά, αλλά στο πίσω μέρος του κεφαλιού

ΤΕΛΟΣ

Σε αυτήν την ομάδα πάντως, ούτως ή άλλως, δεν θα συνεχίσω

μου οι σκέψεις είναι πολλές. Γιατί είναι μια ευκαιρία ζωής. Δύσκολα ξανάρχεται. Και ήταν κάτι που θα έμενε στην Ιστορία. Όμως αν σκεφτούμε πώς ξεκινήσαμε, τι στόχους είχαμε θέσει, θα αντιληφθούμε ότι φθάσαμε στο ακατόρθωτο είπε περιγράφοντας τα συναισθήματά του, ο Νίκος Νιόπλιας, που αναφέρθηκε σε όλους και σε όλα.

Τιμιότητα;Τι εννοείτε;Δεν είναι λέξη που χρησιμοποιείται σε τέτοιου είδους αναφορές;

Ναι, τιμιότητα, γιατί υπήρχε η φήμη ότι στην Εθνική πάνε πολλά παιδιά με μέσον. Προσπαθήσαμε από την πρώτη στιγμή να το αποβάλουμε αυτό.

Μετά τον τελικό κάνατε λόγο για προβλήματα. Για ερασιτεχνισμό, στον οποίο βάλατε τέλος. Δηλαδή πώς ήταν η κατάσταση όταν αναλάβατε;

Κατ΄ αρχάς αυτός ήταν ο πρώτος στόχος. Να σταματήσει η ερασιτεχνική αντιμετώπιση. Σαφώς και οι παίκτες, όχι όλοι, ήταν ερασιτέχνες. Η ομάδα όμως έπρεπε να λειτουργήσει σε επαγγελματικά στάνταρ. Αλλιώς δεν θα είχαμε καμία τύχη· όχι να φθάσουμε τελικό, αλλά ούτε να προκριθούμε έστω στην Αυστρία. Βρήκα τότε ρουχισμό της δεκαετίας του ΄80. Τρύπιες και ξεφούσκωτες μπάλες. Πώς να κάνεις δουλειά έτσι; Πώς να πείσεις τα παιδιά ότι έχεις στόχο να κάνεις κάτι καλό; Κάτι καλύτερο;

Μήπως υπερβάλλετε; Ξεφούσκωτες μπάλες και τρύπιες μπλούζες προπόνησης;

Ακριβολογώ, δεν υπερβάλλω στο ελάχιστο. Ζήτησα νέο ρουχισμό, μπάλες, υλικό για τα παιδιά. Ό,τι έχει μια επαγγελματική ομάδα. Η Ομοσπονδία ανταποκρίθηκε.

Ο στόχος ήταν να φτιαχτεί μια ομάδα και να πορευθείτε με αυτήνόπως κάνει ο Ρεχάγκελή εφόσον προέκυπταν νέοι παίκτεςτους προωθούσατε;

Όχι, αν ήταν κάποιος καλός τον προσθέταμε. Όταν βλέπεις κάποιους σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μετά τους βάζεις με επαγγελματίες, αποκαλύπτονται οι αδυναμίες τους.

Τι άλλο πρέπει να διορθωθεί;Τι άλλο πρέπει να δημιουργηθεί;

Δυστυχώς, ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε προπονητές για ηλικίες από 14 ώς 18. Οι ομάδες χρησιμοποιούν εμπειρικούς προπονητές. Τι πάει να πει «έπαιξε μπάλα και ξέρει ποδόσφαιρο»; Άλλο «ξέρω», άλλο «διδάσκω». Εγώ παρακολούθησα και παρακολουθώ σεμινάρια. Πάω σε σχολές για να μπορέσω να δουλέψω σωστά. Συναντήσατε παιδιά που παίζουν ποδόσφαιρο και δεν έχουν μάθει τα βασικά του αθλήματος;

(Χαμογελά)… Υπάρχουν παιδιά που έχουν φτάσει στο Ω, χωρίς να ξέρουν κανένα από τα προηγούμενα γράμματα μέχρι το Α. Ήρθε ένας 18άρης, σπουδαίο ταλέντο. Με χαρίσματα. Κάποια στιγμή κάναμε σέντρες και του δώσαμε μπάλα να κάνει και εκείνος, αφού παίζει σε αυτήν τη θέση. Κάνει μία στον ουρανό. Κάνει δεύτερη, έξω από το γήπεδο. Σταματήσαμε την προπόνηση και τον κάλεσα να μιλήσουμε. Μου είπε το εξής: “Ξέρετε κ. Νιόπλια, έχουμε πάνω από έξι μήνες να κάνουμε προπόνηση!». Όταν τον ρώτησα, «τι κάνετε», μου είπε: «Κάνουμε μόνο τακτική». Ούτε σέντρες, ούτε σουτ! Πώς θα βοηθηθούν τα παιδιά;

Και το πρόβλημα μεγαλώνει αν αναλογισθεί κανείς ότι και τα παιδιά που βγαίνουν στον «αφρό»,που αξίζουν ευκαιρίες,δεν τις βρίσκουν.

Πρέπει να σταματήσουν να έρχονται τα καραβάνια των ξένων.

Τι σχέδια έχετε;Θα παραμείνετε;

Το συμβόλαιό μου έληξε. Η Ομοσπονδία έχει τη θέληση να με κρατήσει και να συνεχίσουμε τη δουλειά. Θα κάνω διακοπές και μετά θα συζητήσουμε. Θα δούμε… Σε αυτήν την ομάδα πάντως, ούτως ή άλλως, δεν θα συνεχίσω. Απλά βάλε σε παρακαλώ, ότι ευχαριστώ όλους τους συνεργάτες και όλοι έχουν μερίδιο στην επιτυχία. Ήμασταν όλοι μια οικογένεια.