[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γρηγόρης Νικολόπουλος

(ο αρθρογράφος, για τις φωτιές) Οι κυβερνήσεις συνηθίζουν να λένε ότι παρέλαβαν καμένη γη από την προηγούμενη κυβέρνηση. Το βέβαιον είναι ότι αυτή η κυβέρνηση φεύγοντας θα παραδώσει καμένη γη στην κυριολεξία. Ο Καραμανλής πρέπει να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες για τη χειρότερη δυνατή επιλογή συνεργατών σε όλα τα επίπεδα, από τους υπουργούς ώς τους αρχηγούς της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας. Το να λέει η Πυροσβεστική ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών δεν σημαίνει τίποτε. Απλώς αποδεικνύει την ανικανότητά της, η οποία σε πολύ μεγάλο βαθμό οφείλεται στην άλωσή της από κομματικούς, όπως έγινε εξάλλου σε όλες τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Ακόμη και ένα παιδί του Δημοτικού ξέρει ότι για να αντιμετωπιστούν οι εμπρησμοί χρειάζεται να γίνουν τέσσερα πράγματα: να χαρτογραφηθούν τα δάση, να απαγορευθεί το κτίσιμο σε καμένα δάση για τα επόμενα εκατό χρόνια τουλάχιστον, να οργανωθεί η περιφρούρηση των δασών και να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά κάποιοι εμπρηστές. Αυτά είναι ευθύνη της κυβέρνησης. Ας δούμε όμως τις δικές μας ευθύνες (…).

Στην πράξη μπορεί κάποιος να διαπιστώσει πόσο ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον αν κοιτάξει την Αθήνα από τον Λυκαβηττό. Θα δει ένα δάσος κεραιών τηλεόρασης και από κάτω μια άσχημη πόλη να επεκτείνεται συνεχώς, να σκαρφαλώνει στα καραφλά βουνά, να πλημμυρίζει τους κάμπους των Μεσογείων, χωρίς σχεδιασμό, με άσχημα κτίσματα, χωρίς πάρκα, χωρίς αλσύλλια, χωρίς κήπους.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)