«Κοινωνικές» αλλαγές

Η λήρης μετάλλαξη δύο διεκδικητών του τίτλου συντελείται σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο. Και φαίνεται πως κάνουν εκταταμένο… λίφτινγκ, τόσο ο έφηβος του Ολυμπιακού όσο και ο δικέφαλος αετός της ΑΕΚ.

Ο Ολυμπιακός από ομάδα του ενός (Ριβάλντο) θέλει να γίνει ενδεκάδα συνόλου. Η δε ΑΕΚ, από ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης, τείνει να μετατραπεί σε άκρως προσωποκεντρική. Μόνο χαζός δεν θεωρείται ο Φερέρ. Είδε από τις προπονήσεις το πώς εξελίχθηκε ο Ριβάλντο και τον τρόπο με τον οποίο αρέσκεται να παίζει. Προπονητής και σούπερ σταρ γνωρίζονται άριστα από τη θητεία τους στην Μπαρτσελόνα και ο Ισπανός κόουτς έχει να λέει πως βρήκε το κουμπί του Βραζιλιάνου. Τον προσεγγίζει με ιδιαίτερο τρόπο. Του ζητεί να δίνει γρήγορα την μπάλα και να μην καθυστερεί την ανάπτυξη του παιχνιδιού. Το να έχει μια ομάδα τον Ριβάλντο φαντάζει ως ευλογία.

ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ της προσωπικότητας. Στο πώς θα προβάλλεται σε ελληνικά και διεθνή Μέσα. Στον τρόπο που θα στρέφονται όλοι οι φακοί της δημοσιότητας, λες και πρόκειται για τελευταίο μοντέλο ψηφιακής μηχανής! Στον αντίποδα ο Ριβάλντο παίζει ένα ελαφρώς παλιομοδίτικο ποδόσφαιρο. Ζητεί την μπάλα, θέλει να την κοντρολάρει, να τη… θωπεύσει, να κάνει το παραπάνω. Στον Ολυμπιακό βρέθηκε μια κάποια ισορροπία και τα καθοριστικά σε πολλές περιπτώσεις γκολ του, έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της σημαντικής του προσφοράς. Στην ΑΕΚ η κατάσταση διαφέρει, κυρίως γιατί ο Ρίμπο στο σχήμα της ομάδας πήρε τη θέση του Λύμπε και τώρα ο επιθετικός μοιάζει αποξενωμένος και μακριά από τα ύδατα δράσης του…

ΚΙ ΑΝη ΑΕΚ έγινε κάποια «κλικ» πιο αργή, ο Ολυμπιακός μαθαίνει ένα διαφορετικού τύπου ποδόσφαιρο. Πριν από τον Ριβάλντο είχε τον Τζιοβάνι. Κάποτε στηριζόταν στον «πολύ» Καρεμπέ. Αν πάμε μια 20ετία πίσω, βλέπουμε τον Ντέταρι να κρατά την μπαγκέτα και να ρυθμίζει τα πάντα. Στο Λιμάνι έμαθαν να ζουν με τη… δικτατορία του ενός χαφ και τώρα πρέπει να συμβιβαστούν με τη… συμμετοχική δημοκρατία. Με τις ευλογίες του Ίλια Ίβιτς το ρόστερ στελεχώθηκε με ποδοσφαιριστές ικανούς να δώσουν αρκετά σε μπόλικες θέσεις. Ο Ολυμπιακός μοιάζει με παιδάκι που φεύγει από το μπουσούλημα και μαθαίνει να περπατά. Αρχίζει από τα βασικά. Η μπάλα στα κεντρικά μπακ. Μετά στον άξονα. Ανοίγματα από δεξιά ή αριστερά. Όλοι συμμετέχουν και οι… τεμπέληδες της 11άδας δεν υπάρχουν. ΄Η, αν βρεθούν στην πορεία, προβλέπεται να καταλήξουν στην εξέδρα. Εν αντιθέσει με την περυσινή σεζόν όπου όλοι και όλα περιστρέφονταν γύρω από τον Ρίμπο. Όχι πως ο άνθρωπος δεν είναι πάστα παίκτη και έξτρα κλάση, αλλά αν δεν είναι κάποιος τεχνικός προσεκτικός, το παιχνίδι της ομάδας του Ριβάλντο γίνεται ιδιαίτερα μονοδιάστατο και τελικά άκρως προβλέψιμο.

ΙΔΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ,τα δύο μεγάλα και πρώτα στοιχήματα των Λεμονή και Φερέρ. Ο μεν τεχνικός του Ολυμπιακού οφείλει αφενός να αναγεννήσει κάποιους παίκτες ( Νε, Ντομί) και αφετέρου να μάθει συστήματα με τη συμμετοχή όλων των ποδοσφαιριστών! Ο δε Φερέρ, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη φιλία του με τον Ριβάλντο και στην ανάγκη της ΑΕΚ να παίξει ελκυστικό ποδόσφαιρο που δεν θα εξαρτάται από τον Βραζιλιάνο. Ξέρετε, εσείς, κάτι δυσκολότερο;


Πήραν φωτιά τα… καλάθια

Μπορεί η «κόκκινη» προετοιμασία να είναι σκληρή, τα διαλείμματα όμως από τις μονότονες και κουραστικές ασκήσεις κρίνονται απαραίτητα.

Άλλωστε, και το μπάσκετ απαιτεί αθλητές… υψηλού επιπέδου. Στο στιγμιότυπο, Πάντος και Γκαλέτι παλεύουν για το ριμπάουντ!


Δεν συμβιβάζομαι με τη σωτηρία!

ΑΚΡΩΣ επικοινωνιακός ο Βαγγέλης Βλάχος, συναντήθηκε χθες το πρωί με τους ρεπόρτερ του Ηρακλή για τη (λεγόμενη)

«πρώτη επαφή». Κάποιες από τις τοποθετήσεις του προπονητή έχουν ενδιαφέρον:

– Ο μεγάλος μου φόβος είναι μήπως δεν προλάβουμε να κάνουμε τις μεταγραφές που θέλουμε. Ναι μεν δοκιμάζονται ικανοί παίκτες, αλλά χρήματα ακόμη δεν υπάρχουν. – Δεν συμβιβάζομαι με την ιδέα πως θα κυνηγήσουμε τη σωτηρία. Δεν μπορεί να είναι αυτός ο δικός μου στόχος. Έχω μάθει να παλεύω πάντα για τη νίκη και αυτό ζητώ στον Ηρακλή.

– Τι σύστημα θα παίξουμε; Πρώτα θα πάρουμε παίκτες. Άλλωστε, αυτοί φτιάχνουν τα συστήματα.

– Δοκιμάσαμε τον τερματοφύλακα της β΄ ομάδας της Μπαρτσελόνα και ήταν καταπληκτικός.

Κάπου εκεί η κουβέντα τελείωσε, με τους εκπροσώπους του Τύπου να αναρωτιούνται πώς ο ταλαντούχος κίπερ ξέφυγε από τα χέρια του Άρη και στο Χαριλάου κατέληξε ένας Σλοβάκος…