Σε έξαρση το «έγκλημα της καθημερινότητας»

«Η δολοφονία έγινε μπροστά στα μάτια εκατοντάδων ανθρώπων. Η γειτονιά μας μπορεί να είναι ήσυχη και αυτό να είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, ωστόσο νιώθουμε και διαπιστώνουμε καθημερινά ότι δεν υπάρχει αστυνόμευση». Ο κ. Μιχάλης Βλαχοδημήτρης, ιδιοκτήτης καφετέριας στην Πλατεία Αγίου Ιωάννη στην Αγία Παρασκευή, είναι ένας από τους μάρτυρες τής εν ψυχρώ δολοφονίας ενός νεαρού άνδρα πριν από μερικές ημέρες και ενώ η πλατεία ήταν γεμάτη κόσμο.

Η εγκληματικότητα- που δεν εξαιρεί πλέον τις άλλοτε θεωρούμενες ως «ήσυχες» περιοχές- λαμβάνει μορφή επιδημίας. Ειδικά όσον αφορά το λεγόμενο «έγκλημα της καθημερινότητας» τα στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης επιβεβαιώνουν ότι οι εξαγγελίες για την αντιμετώπισή του έχουν πέσει στο κενό.

Δολοφονίες εν ψυχρώ και ένοπλες ληστείες που αφήνουν πίσω τους εκτός από λεηλατημένα καταστήματα, νεκρούς και σοβαρά τραυματίες τείνουν να γίνουν συχνό φαινόμενο σε κεντρικές πλατείες της Αθήνας αλλά και σε περιοχές που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν «ασφαλείς». Οι διαρρήξεις σπιτιών και καταστημάτων μέσα σε δύο χρόνια αυξήθηκαν κατά 20%- αντίστοιχο ποσοστό αύξησης καταγράφεται στις κλοπές οχημάτων- ενώ σημαντική αύξηση καταγράφεται στα κρούσματα ένοπλων ληστειών, στις απάτες και τις υποθέσεις ναρκωτικών. Την ίδια ώρα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι πωλήσεις σε συναγερμούς αλλά και θωρακισμένες πόρτες.

Οι ευέλικτες μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού που θα περιπολούσαν κοντά σε τράπεζες, σταθμεύουν έξω από Αστυνομικά Τμήματα
Σεκιούριτι. «Φοβόμαστε για τη ζωή μας και τις περιουσίες μας. Η Αστυνομία είναι άφαντη και εμείς έχουμε αναγκαστεί να οχυρώσουμε τα σπίτια μας, να πληρώνουμε συνδρομή σε σεκιούριτι και πάλι να ζούμε με τον φόβο» λέει ο κ. Γιώργος Παπαδάκης, κάτοικος Μαρκόπουλου.

Τα μέτρα αυτοπροστασίας των κατοίκων όμως στο ελάχιστο έχουν αποδώσει, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία αύξησης της εγκληματικότητας. Η απάντηση της Αστυνομίας για τους ολοένα και αυξανόμενους δείκτες της εγκληματικότητας θα ήταν, σύμφωνα με το σχέδιο που αποφασίστηκε τον περασμένο Ιανουάριο από τον κ. Β. Πολύδωρα και τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. κ. Αν. Δημοσχάκη, η «ενίσχυση των αστυνομικών μέτρων».

Μόνο λόγια… Όλα όμως τα μέτρα έμειναν στα χαρτιά. Τα «παπάκια» της ΕΛ.ΑΣ., μηχανές μικρού κυβισμού που θα περιπολούσαν κοντά σε τράπεζες και σούπερ μάρκετ που γίνονται συχνά στόχος κακοποιών, είτε σταθμεύουν έξω από Αστυνομικά Τμήματα ελλείψει οδηγών είτε έχουν αναλάβει να κόβουν κλήσεις. Ίδια τύχη είχε και ο «αστυνόμος της γειτονιάς», θεσμός τον οποίον εξήγγειλε εκ νέου ο κ. Πολύδωρας αλλά ακόμη… αναζητείται!

Η εντατικοποίηση όσον αφορά τις πεζές περιπολίες σε περιοχές που θεωρήθηκαν από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. ως «χρήζουσες ιδιαίτερης προσοχής», δεν λειτούργησε ποτέ, με εξαίρεση την περιοχή κοντά στην αμερικανική πρεσβεία. Την ίδια ώρα κεντρικές πλατείες της Αθήνας έχουν μετατραπεί, ιδίως κατά τις βραδινές ώρες, σε «απαγορευμένες» ζώνες για τους κατοίκους.

Η ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης είχε υποσχεθεί αύξηση της αστυνόμευσης με μεταφορά αστυνομικών από υπηρεσίες γραφείου σε περιπολίες. Το μέτρο όμως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, διότι μεγάλος αριθμός των αστυνομικών που πράγματι αποσπάσθηκαν από τα γραφεία ήταν προγραμματισμένο να βγουν στη σύνταξη!

Την ίδια τύχη είχαν και οι κινητές μονάδες της ΕΛ.ΑΣ. που θα βρίσκονταν σε διάφορες περιοχές για την εξυπηρέτηση των πολιτών και οι οποίες, αν εξαιρεθεί η περίοδος των υπουργικών εγκαινίων, δεν προχώρησαν.


Τρελές πωλήσεις σε συναγερμούς και θωρακισμένες πόρτες

«Από τις 100 θωρακισμένες πόρτες που πουλάμε, οι 40 προορίζονται για σπίτια που τα “επισκέφθηκαν” διαρρήκτες. Στα πιο ενισχυμένα συστήματα ασφάλειας, όπως εγκατάσταση συναγερμού ή κάμερας, το 80 % των πολιτών-πελατών έχει πέσει μια φορά θύμα διάρρηξης, το 10% είναι η δεύτερη φορά που δέχεται επίθεση διαρρηκτών και αναγκάζεται να πάρει πρόσθετα μέτρα και μόλις το 10% τοποθετεί ενισχυμένα συστήματα ασφαλείας για προληπτικούς λόγους».

Οι διαπιστώσεις αυτές, που φανερώνουν την ανεξέλεγκτη αύξηση της εγκληματικότητας πέρσι και φέτος, προέρχονται από υπεύθυνους εταιρειών θωρακισμένων θυρών και συστημάτων ασφαλείας.

Η έξαρση των διαρρήξεων φέτος εκτίναξε τις πωλήσεις, σύμφωνα με υπεύθυνους εταιρειών, σε όλο το φάσμα των συστημάτων ασφαλείας. Οι πωλήσεις στις θωρακισμένες πόρτες αυξήθηκαν περίπου κατά 35%, στα συστήματα συναγερμού η αύξηση πλησίασε το 50%, στις κάμερες έφθασε το 30% και στις τελευταίας τεχνολογίας θυροτηλεοράσεις το 10%. «Η μεγάλη έκρηξη στις πωλήσεις σε θωρακισμένες πόρτες έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, όταν παρατηρήθηκαν τα πρώτα μαζικά κρούσματα διαρρήξεων. Σήμερα η αύξηση της εγκληματικότητας είναι πλέον γεγονός. Και αυτό το καταλαβαίνουμε από το γεγονός ότι σε μεγάλο ποσοστό οι πελάτες μας έρχονται ύστερα από διαρρήξεις για να αντικαταστήσουν με θωρακισμένη την παλιά τους πόρτα», λέει ο κ. Απόστολος Καμινάρης, αντιπρόεδρος εταιρείας με θωρακισμένες πόρτες.

Τον φόβο που βιώνει ο μέσος πολίτης περιγράφει ο κ. Καμινάρης: «Πήγα σε κάποιο σπίτι για να αντικαταστήσω μια πόρτα ύστερα από διάρρηξη. Χτυπούσα την πόρτα που είχε στήσει πρόχειρα ένας μαραγκός, αλλά δεν μου άνοιγαν. Στο σπίτι ήταν μια τρομοκρατημένη ηλικιωμένη που, όπως διαπίστωσα αργότερα, είχε φτιάξει έναν αυτοσχέδιο συναγερμό, με κατσαρόλες και μπουκάλια μπίρας. Όπως μου εξήγησε, είχε τοποθετήσει την “κατασκευή” για την περίπτωση που επιχειρούσε να μπει διαρρήκτης, ώστε να ακούσει τον θόρυβο. Δεν φοβόταν για την περιουσία της, αλλά για τη ζωή της».

Αύξηση λόγω της εγκληματικότητας παρουσιάζει και η ζήτηση σε συναγερμούς, αλλά και κάμερες ασφαλείας. «Ειδικά τώρα, εν όψει διακοπών, έχουμε τόσες παραγγελίες για συναγερμούς, που τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε. Έχουμε φτάσει στο σημείο φέτος να εγκαταστήσουμε και τρεις συναγερμούς την ημέρα. Ακόμα και άνθρωποι με χαμηλά εισοδήματα βάζουν συναγερμούς στα σπίτια τους», λέει ο υπεύθυνος εταιρείας συστημάτων ασφαλείας, κ. Στέλιος Χιωτέλλης.

«Μετά το νέο κύμα εγκληματικότητας που έχει εκδηλωθεί την τελευταία διετία, οι περισσότεροι πολίτες ενισχύουν ή αναβαθμίζουν με πιο προηγμένα συστήματα ασφαλείας τον εξοπλισμό τους», επισημαίνει ο υπεύθυνος άλλης εταιρείας συστημάτων ασφαλείας και φύλαξης, κ. Νίκος Λαμπρόπουλος.

ΤΑ ΝΕΑ online

Διαβάστε τα πλήρη στοιχεία για την εγκληματικότητα εδώ

Η διάρρηξη ήταν μόνο η αρχή της ταλαιπωρίας

«Όταν είδα το αυτοκίνητό μου παραβιασμένο τα έχασα. Τρομοκρατήθηκα. Δεν μου είχε ξανασυμβεί. Ωστόσο, αυτό που ακολούθησε ήταν ακόμα χειρότερο».

Η κ. Μαρία Σταύρου είναι αεροσυνοδός. Στις 5 Ιουλίου της έκλεψαν ένα σακ βουαγιάζ με προσωπικά αντικείμενα από το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου της. Και από τότε, εκτός από θύμα άγνωστου διαρρήκτη, διαπιστώνει ότι είναι θύμα της «απίστευτης ελληνικής γραφειοκρατίας», καθώς ανάμεσα στα πράγματα που της έκλεψαν ήταν και το διαβατήριό της. «Είχα πάει σε οργανωμένη πλαζ, στο Αυλάκι του Πόρτο Ράφτη», θυμάται η ίδια. «Άφησα το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ. Είχα λίγο χρόνο ελεύθερο και μετά θα πήγαινα στο αεροδρόμιο, γιατί ήταν προγραμματισμένη μια πτήση. Δεν καθυστέρησα περισσότερο από πενήντα λεπτά. Όταν επέστρεψα στο αυτοκίνητό μου για να φύγω, άρχισαν τα προβλήματα».

Η κ. Σταύρου αναφέρει ότι με έναν λοστό άνοιξαν το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου. «Εκεί είχα την ατυχία να κρατάω ένα μικρό σακ βουαγιάζ με τα προσωπικά μου αντικείμενα. Ανάμεσα σε αυτά είχα το πτυχίο μου ως αεροσυνοδού της Πολιτικής Αεροπορίας, την κάρτα εισόδου σε όλους τους χώρους του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» και, κυρίως, το διαβατήριο».

Αδιαφορία. Ταραγμένη και σε άσχημη κατάσταση έσπευσε στο Αστυνομικό Τμήμα Μαρκόπουλου. «Ήθελα να ακυρώσω το συντομότερο δυνατό τα έγγραφα. Φοβήθηκα ότι κάτι μπορούσε να συμβεί- είτε με το διαβατήριο είτε (κυρίως) με την κάρτα εισόδου στο αεροδρόμιο. Οι αστυνομικοί που είχαν υπηρεσία, όμως, είχαν άλλη γνώμη. Όταν επιτέλους έφτασα μπροστά στο γραφείο του αστυνομικού, αυτός μου ζήτησε να συμπληρώσω ένα έντυπο στο οποίο ανέφερα ότι τα έγγραφά μου “απωλέσθησαν”. Και όταν του είπα να ψάξει το αυτοκίνητο για δακτυλικά αποτυπώματα, να εξετάσει τα ίχνη αίματος που υπήρχαν εκεί- προφανώς στην προσπάθειά του να διαρρήξει το Ι.Χ., ο κλέφτης τραυματίστηκε λίγο- δεν αντέδρασε καθόλου. Μου είπε μόνο ότι ήξερε αυτός τι έπρεπε να κάνει. Και τελικά δεν έκανε τίποτα!».

Η κ. Σταύρου συμπληρώνει ότι «είχαν γίνει, όπως έμαθα, και άλλες κλοπές στο ίδιο πάρκινγκ», τη συνέχεια, όμως, δεν μπορούσε καν να την φανταστεί: το Τμήμα Διαβατηρίων της Παλλήνης που είχε εκδώσει το κλεμμένο, πια, διαβατήριό της το ακύρωσε μεν, αλλά δεν δέχθηκε την αίτησή της για έκδοση νέου προτού περάσουν δύο μήνες από την κλοπή. «Μου είπαν ότι μπορεί σε αυτό το διάστημα να βρεθεί. Όμως αφού έχει ακυρωθεί, τι νόημα έχει να περιμένω;», αναρωτιέται η αεροσυνοδός.

Πολλά προβλήματα. «Από την ημέρα που έχασα το διαβατήριο και την κάρτα ασφαλείας άρχισαν τα προβλήματα. Προκειμένου να μπω στους χώρους εργασίας μου, στο αεροδρόμιο, πρέπει να παίρνω ειδική άδεια, η οποία ισχύει για δύο ημέρες κάθε φορά. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία. Περιμένω στην ουρά, υπογράφω χαρτιά, χάνω ώρες για να πάρω αυτό το χαρτί. Για λόγους ασφαλείας, όπως μου έχουν πει…».

Ταυτόχρονα, όμως, έχει τιναχθεί στον αέρα ο προγραμματισμός της δουλειάς της.

Η ίδια δηλώνει με αγανάκτηση: «Είμαι αναγκασμένη να πηγαίνω μόνο σε πτήσεις εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης- όπου μπορεί κάποιος να ταξιδέψει με ταυτότητα- ή στο εσωτερικό. Έχω αναστατώσει την εργασία των συναδέλφων μου, τα πλάνα της εταιρείας μου. Και όλα αυτά επειδή με έκλεψαν! Αντί η Πολιτεία να με στηρίξει και να με βοηθήσει, μου συμπεριφέρεται σαν να φταίω εγώ γι΄ αυτή την ιστορία».