[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Όνειρα «ανεξάρτητης» νυκτός

«Επιτέλους! Ένα τριήμερο είπα να ηρεμήσω και μου το έβγαλες ξινό», ωρύεται η κυρία όρθια δίπλα στο κύμα. «Πού είναι τα μαγιό των παιδιών, πού είναι το κίτρινο το πουκάμισο… Αμάν πια. Σε άλλο σπίτι ζεις;». Τώρα το καταλάβατε, μαντάμ; Βεβαίως και ζει σε άλλο σπίτι. Σε εκείνο όπου τα πάντα περνούν από τα χεράκια σας κι εκείνος το επισκέπτεται κουρασμένος το βράδυ. Και δυσανασχετείτε που σας τηλεφωνεί κάθε δέκα λεπτά για να ζητήσει τα φώτα σας; Κι εσείς, πάλι, που πάτε στα σαράντα (παρά κάτι)

τριήμερο με δυο φίλες να ξεσκάσετε; Πού τα είδατε αυτά γραμμένα; Πήγε ποτέ η μαμά σας ή η πεθερά σας εκδρομή με τις φίλες της; Τι πάει να πει πως είστε μοντέρνα και ανεξάρτητη και πως ο σύζυγός σας ξέρει τις ιδέες σας- απόδειξη πως ούτε προίκα δεν τόλμησε να ζητήσει; Δεν τη ζήτησε διότι ήταν σίγουρος πως ο μπαμπάς σας είχε και φιλότιμο και λεφτά και δεν θα σας πάντρευε τζάμπα (να μη λέει και ο κόσμος). Σας ζήτησε, όμως, γην και ύδωρ για να τον παντρευτείτε κι εσείς τα δώσατε για να προσθέσετε δίπλα στο «επιτυχημένη» και τον τίτλο «παντρεμένη». Γιατί διαμαρτύρεστε που όταν εκείνος πήγε δέκα μέρες στο συνέδριο (λέμε τώρα…) στην Ταϊλάνδη, εσείς τα βγάλατε πέρα παλικαρίσια με τον Γιωργάκη που άνοιξε το κεφάλι του στο σχολείο και την Αννούλα που έκλαιγε επειδή ο μπαμπάς της δεν την καμάρωσε στη σχολική γιορτή, χωρίς να τον ενοχλήσετε; Η απάντηση είναι απλή, μαντάμ. Εκείνος είναι επιστήμονας κι εσείς εργαζόμενη μάνα και νοικοκυρά. Και η σύμβασή σας δεν προβλέπει τριήμερα χαλάρωσης και ανεξαρτησίας. Δεν τα διαβάσετε τα ψιλά γράμματα; Α! Και την επόμενη φορά που θα αμοληθείτε στις παραλίες για να πείσετε τον εαυτό σας πως είστε αυτό που ονειρευτήκατε, «ξεχάστε» το κινητό στο σπίτι- να απολαύσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι κάνα μπανάκι.