Εναλλακτικά Οι εκλογές της φθοράς

«Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ δεν ξέρει τι θα πει τρίτος χρόνος διακυβέρνησης». Το λέει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ με μεγάλη κυβερνητική εμπειρία. Και επιμένει ότι η Ν.Δ. αρχίζει πλέον να αθροίζει φθορά.

Δεύτερη παρατήρηση: «Η κυβέρνηση Καραμανλή είναι η χειρότερη της Μεταπολίτευσης. Χειρότερη ακόμη και από την κυβέρνηση Μητσοτάκη του 1990-93». Η διαπίστωση εικονογραφεί ένα καλοκαίρι όπου οι πυρκαγιές μαίνονται και μετρούν ανθρώπινα θύματα. Τα μπλακ-άουτ είναι τρόπος ζωής. Οι εισαγωγικές εξετάσεις τείνουν να μετατραπούν σε ένα απέραντο μπάχαλο. Και τα τρένα συγκρούονται. Όλα αυτά, ενώ μόλις άρχισε ο Ιούλιος.

Η θερινή περίοδος έχει πάντοτε υψηλή επικινδυνότητα για τους κυβερνώντες. Παρ΄ όλα αυτά, ο Πρωθυπουργός επιδεικνύει άγνοια κινδύνου. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της Πέμπτης εκφώνησε μια έκθεση ιδεών για την κλιματική αλλαγή, που προκάλεσε δυσπιστία ακόμη και στα μέλη της κυβέρνησής του. Ωστόσο, το ύφος του Πρωθυπουργού απηχεί το κλίμα στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί, η πρόγνωση είναι για εκλογική νίκη και διαφορά που θα κυμαίνεται μεταξύ δύο και τριών μονάδων.

ΤΟ ΘΕΜΑ, βέβαια, είναι αν θα προλάβει να κάνει εκλογές ο Καραμανλής πριν καταστραφεί η Ελλάδα! Αλλά, με εξαίρεση την άνοδο των θερμοκρασιών, η κυβέρνηση δεν έχει καμία αίσθηση συντέλειας. Παρ΄ όλα αυτά, η φθορά είναι υπαρκτή. Το ερώτημα είναι προς τα πού θα κατευθυνθεί. Η παραδοσιακή λογική της Μεταπολίτευσης είναι αυτή του δικομματικού εκκρεμούς. Η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση εκφράζεται με άνοδο του ποσοστού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι αν έχουμε εισέλθει σε μια διαφορετική φάση. Αν δηλαδή η πτώση της Ν.Δ. δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο του ΠΑΣΟΚ. Και αν η δυσαρέσκεια θα διαχυθεί, μετατρεπόμενη σε γενική δυσφορία απέναντι στο πολιτικό σύστημα όπως αυτό εκφράζεται από τα δύο μεγάλα κόμματα. Αν θα πάει σε λευκά, άκυρα ή στα μικρότερα κόμματα. Με άλλα λόγια, αν θα έχουμε κρίση αντιπροσώπευσης. ΑΥΤΟΣ είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το ΠΑΣΟΚ. Και αυτός είναι ο λόγος που ο Γιώργος Παπανδρέου και η Χαριλάου Τρικούπη πρέπει να αναδείξουν τις ουσιαστικές πολιτικές διαφορές τους με τη διακυβέρνηση Καραμανλή. Να αναδείξουν δηλαδή μέτωπα στην κοινωνία, την οικονομία ή την παιδεία. Για το ΠΑΣΟΚ, ο κίνδυνος είναι η ένταση ρητορικής του Γιώργου Παπανδρέου να μην αντανακλάται σε μια διακριτή διαφορά από τη Ν.Δ. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν διαφέρει από τη Ν.Δ., τότε οι εκρήξεις του Παπανδρέου θα αποδειχθούν κούφιες. Και το εκλογικό σώμα θα κινηθεί φυγόκεντρα. Το μεγάλο στοίχημα για τη Χαριλάου Τρικούπη είναι να τοποθετήσει ξανά- και μάλιστα με τρόπο καθαρό και πειστικό- το ΠΑΣΟΚ επάνω στον άξονα Δεξιάς- Αριστεράς. Βεβαίως και έχει ξαναγίνει. Αλλά στην πολιτική, απλώς ξανακερδίζει κανείς κάτι που έχει προσωρινά χαθεί.