[ ΡΙΠΕΣ ] Μήνυμα οργής

ΜΠΟΡΕΙ να μην είχε τον σκηνοθετημένο «παλμό» ή τον όγκο των προεκλογικών συγκεντρώσεων. Μπορεί ακόμα να μην είχε την οργάνωση άλλων εκδηλώσεων ή τα κοινά συνθήματα. ΗΤΑΝ ωστόσο η πρώτη φορά που τόσες χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν ουσιαστικά μόνοι τους, αυθόρμητα, για να διαμαρτυρηθούν για την καταστροφή των δασών. Και το μήνυμα που έστειλαν δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας.

ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ ήταν μήνυμα αγωνίας για το περιβάλλον. Η καταστροφή της Πάρνηθας μοιάζει να ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Προκάλεσε αντιδράσεις πρωτόγνωρες σε πολίτες όχι κατ΄ ανάγκην συνηθισμένους στη διαμαρτυρία. Πολίτες που αισθάνθηκαν τον άγριο βιασμό της Αττικής.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ όμως ήταν ένα μήνυμα αμφισβήτησης και αποδοκιμασίας προς τα κόμματα και την Πολιτείαόλους αυτούς που τόσα χρόνια τώρα αδυνατούν να πάρουν αποτελεσματικά μέτρα προστασίας και παρακολουθούν τις πυρκαγιές να καταστρέφουν τον δασικό πλούτο.

ΕΝΑ μήνυμα αμφισβήτησης συνολικά του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας, της λογικής των αυθαιρέτων και των καταπατητών που μοιάζει να έχουν εντάξει το περιβάλλον σε έναν φαύλο κύκλο καταστροφής και εκμετάλλευσης.

ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία πως όλα αυτά τα στοιχεία αμφισβήτησης είχαν αρχίσει να αναπτύσσονται εδώ και πολλά χρόνια. Η φωτιά ήταν ένας καταλύτης για να εκδηλωθούν καθώς πλέον το Ίντερνετ δημιουργεί νέες δυνατότητες αυτο-οργάνωσης και κινητοποιήσεων.

Ο χρόνος θα δείξει αν και ποια συνέχεια θα έχει το χθεσινό συλλαλητήριο. Όσοι όμως έχουν μάτια είδαν τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια. Και αν οι πολιτικοί μας δεν δώσουν λύσεις και πειστικές απαντήσεις, η δυσαρέσκεια αυτή είναι βέβαιο ότι θα εκδηλωθεί εκρηκτικά!