Ο άνθρωπος από το παρελθόν

της νεο-καραμανλικής σκανδαλολογίας. Αναρωτιέται όμως κανείς αν μια τέτοια πολιτική προσέγγιση είναι συγχρονισμένη με την εποχή.

Πράγματι, ο Καραμανλής έδωσε χαρτιά που αφορούν το παρελθόν. Όχι το παρόν. Ωστόσο, ήδη από το 2004 το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια κυβέρνηση, αλλά αντιπολίτευση.

Και στην πολιτική η παραγραφή έρχεται πιο γρήγορα από ό,τι στο Ποινικό Δίκαιο. Αποτελεί πραγματικά απάντηση στο θέμα των ομολόγων, η πολιτεία του Παπακωνσταντίνου προ πενταετίας στο Ταμείο Οδοποιίας ή η παράλληλη απασχόληση κάποιων στο υπουργείο Παιδείας και στον ΟΕΕΚ; Αυτά περίμενε να ακούσει η κοινή γνώμη από τον Καραμανλή την επαύριο της θλιβερής πυρκαγιάς που κατέστρεψε την Πάρνηθα;

ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ επιτελείο ζει και ξαναζεί τη φάση της υπεροχής του. Οι άνθρωποι του Καραμανλή αισθάνθηκαν ότι κέρδιζαν την παρτίδα από το 2001 και μετά, όταν ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης πήγε σε γραμμή σκληρής σκανδαλολογίας. Ακόμη και τον Κώστα Σημίτη χαρακτήρισε «αρχιερέα της διαπλοκής», σε μια φράση που δεν περιποιεί τιμή στην αντίληψη της Ν.Δ. για την πολιτική αντιπαράθεση. Άλλο όμως το τότε και άλλο το τώρα. Τώρα η σκανδαλολογία για τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ αποτελεί παρελθοντολογία. Ο πολιτικός λόγος του Καραμανλή αρχίζει να ακούγεται ξεπερασμένος.

Ακόμη χειρότερα: βρισκόμαστε στις παραμονές νέων εκλογών. Στη φάση της δόξας του, ο Τόνι Μπλερ είχε στο επιτελείο του κοινούς συνεργάτες με τον Μπιλ Κλίντον. Ένας από αυτούς, ο δημοσκόπος Σταν Γκρίνμπεργκ, αρεσκόταν να αφηγείται πως έκανε «φόκους γκρουπς» για τον Νέλσον Μαντέλα στις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά το τέλος του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική. «Στην αρχή βάλαμε τον Μαντέλα να μιλάει για τα ηρωικά του χρόνια στη φυλακή. Οι ποιοτικές έρευνες όμως μας έδειξαν ότι αυτό δεν ενδιέφερε τους ψηφοφόρους. Αυτοί ήθελαν να μάθουν τι θα έκανε ο Μαντέλα αν εκλεγόταν Πρόεδρος. Δηλαδή νοιάζονταν για το μέλλον».

Για το μέλλον ο Καραμανλής δεν είπε κιχ στη Βουλή. Γιατί; Από αγωνία για την κρίση διακυβέρνησης που διανύει η Ν.Δ.; Από πολιτική αβλεψία; Γιατί είναι εγκλωβισμένος στο παρελθόν; Ή γιατί δεν βλέπει τον εαυτό του στον ορίζοντα των επόμενων χρόνων; Πάντως, το ΠΑΣΟΚ έπεσε τελικά στην παγίδα του παρελθόντος, αφού ο Παπακωνσταντίνου παραιτήθηκε.