Το πνεύμα του τόνου

Μεταπρατισμός

Το να πουλάει με τη σέσουλα ως μπεστ σέλερ το βιβλίο της στην πατρίδα της η Αγγλίδα δημοσιογράφος τουριστικών ρεπορτάζ κυρία Βικτόρια Χίσλοπ, βιβλίο με τον τίτλο το «Νησί» είναι αυτονόητο.

Υπάρχει πάντα ένα κοινό στην ακμαία βρετανική βιβλιοαγορά που αγοράζει φτηνά ρομάντζα, μελό σκεπασμένα με λίγη κοινωνιολογία και με πλαίσιο ενδιαφέρουσες ιστορικές, κρίσιμες στιγμές. Η κυρία Χίσλοπ ήρθε στην Ελλάδα, πήγε στην Κρήτη, ανακάλυψε «χρυσωρυχείο», το νησί των λεπρών Σπιναλόγκα, κάθησε, έγραψε μια τραβηχτική ιστορία, πουλάει.

Με γεια της και χαρά της. Έλα όμως που βρήκε κοινό και στην Ελλάδα, χάρη στις ενθουσιώδεις κριτικέςρεπορτάζ- βιβλιοπαρουσιάσεις που της έγιναν. Και να φωτογραφίες με πρώην χανσενικούς και να δεξιώσεις στην Κρήτη.

Αγόρασε και σπίτι να ξοδέψει τα κέρδη της. Και κανείς, μα κανείς δεν γνώριζε (;) ή έκανε πως δεν γνώριζε πως στον τόπο μας πέρα από ένα έξοχο, εκπληκτικό κοινωνικό ρεπορτάζ του Θέμου Κορνάρου («Σπιναλόγκα»)

πριν από εβδομήντα πέντε χρόνια, έχουμε ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της γενιάς του ΄30 το «Γη και νερό» του Γ. Ν. Άμποτ (πρώτη έκδοση το 1936, δεύτερη το 1963, τρίτη το 2003-Εκδόσεις Πόλις). Είχα την τύχη να γνωρίσω και να συνομιλήσω με τον Άμποτ, καθηγητή Αστρονομίας στο Αθήνησι και έναν από τους σημαντικότερους πεζογράφους της γενιάς του, βραβευμένο και με το Κρατικό Βραβείο.

Ας τολμήσει κάποιος να συγκρίνει τα δύο έργα, έτσι για να γελάσουμε επιτέλους κι αυτό το καλοκαίρι. Η έκδοση του 2003 κυκλοφορεί με πρόλογο της Ελισάβετ Κοτζιά και αναμνήσεις δικές μου από τις συναντήσεις μου. Αμνησία, άγνοια, μισελληνισμός επιτέλους δέρνει τα λογοτεχνικά μας πράγματα;

Μια ζωή μεταπράτες και αχθοφόροι της Εσπερίας;