[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ας ασχοληθεί τώρα η Ιστορία

ΘΑ ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ δύο χρόνια πίσω, με την ελπίδα να μην κατηγορηθούμε για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων. Η στήλη άλλωστε προσφέρεται για σχολιασμό καλών και κακών στιγμών, όποτε και αν σημειώθηκαν. Ήταν η μέρα αποχώρησης από το Μέγαρο του Αρείου Πάγου τού τότε προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γιώργου Κάπου. Η ατμόσφαιρα στο πάντα φιλόξενο γραφείο του φορτισμένη. Οι δημοσιογράφοι, όλοι εκεί. Είχαν προσκληθεί από τον ίδιο σε μια πριβέ τελετή αποχαιρετισμού, επισφράγισης μιας σχέσης που μόνον ο αμοιβαίος σεβασμός τη χαρακτήριζε. Ανοιχτός στην κριτική, δημοκράτης στον διάλογο ο κ. Κάπος- όπως άλλωστε και ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημ. Λινός, την παράδοση του οποίου συνεχίζει επιτυχώς ο διάδοχός του Γ. Σανιδάς- άφηνε φεύγοντας μεγάλο κενό. Ο Τύπος θα τον νοσταλγούσε, όπως και αν έρχονταν τα πράγματα στο εξής. Η καθημερινή, το τελευταίο διάστημα, επαφή μαζί του (λόγω των αποκαλύψεων για τα παραδικαστικά κυκλώματα) είχε συμβάλει στην ανάπτυξη δεσμών ειλικρίνειας και βαθιάς εκτίμησης. Η επαγγελματική συναναστροφή δεν έβγαζε ειδήσεις μόνο για μας. Προσέφερε γνώση και στον ίδιο. Του μετέφερε τον παλμό της κοινωνίας σε όλες του τις διαστάσεις και εκφάνσεις. Και είχε την ευφυΐα να μην το υποτιμά. Στις 30 Ιουνίου 2005 η περίοδος αυτή έκλεισε. Και άνοιξε μια άλλη, με τον κ. Ρ. Κεδίκογλου να κάθεται στο γραφείο του προέδρου του Αρείου Πάγου. Όπου οι δημοσιογράφοι μπήκαν ελάχιστες φορές, χωρίς να νιώσουν ποτέ ευπρόσδεκτοι. Ο πρόεδρος αντιπαθούσε τον Τύπο και δεν το έκρυβε. Με επιθέσεις άμυνας κράτησε τον…εχθρό σε απόσταση ασφαλείας (;), αποφεύγοντας έτσι και την επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Η κοινωνία είναι σκληρή και ο κ. Κεδίκογλου προτίμησε να κλείσει τα αυτιά του στις κραυγές αγανάκτησης. Στις 30 Ιουνίου 2007, η Δικαιοσύνημόνη της- αποχαιρέτησε έναν ακόμη πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Δύο χρόνια ήταν, πέρασαν. Ας καταπιαστεί τώρα η Ιστορία με το φαινόμενο. Στο μεταξύ, εμείςδικαστές, πολίτες, δημοσιογράφοι – έως ότου συνέλθει το Υπουργικό Συμβούλιο για την τοποθέτηση της νέας ηγεσίας, ας διατηρήσουμε τις ελπίδες ας για καλύτερες μέρες.