Εναλλακτικά Μωραίνει Κύριος…

ΣΕ ΜΙΑ ανάπαυλα της πρόσφατης περιοδείας του στη Μακεδονία, ένας συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου τον ενημέρωσε για τις δηλώσεις Μεϊμαράκη. Ο υπουργός Άμυνας έλεγε περίπου ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα λαχανιάσει αν οι εκλογές γίνουν τον Μάρτιο του 2008. «Μάλλον δεν έχουν καταλάβει με ποιον έχουν να κάνουν…» είπε ο Παπανδρέου.

Αρχηγικό; Ναι. Παπανδρεϊκό; Σαφώς. Η πολιτική είναι πάντα ένα αφήγημα- ένα στόρι. Και το στόρι αυτή τη στιγμή συνοψίζεται σε μια φράση: «Θα αντέξει ο Γιώργος;». Το ερώτημα είναι πολλαπλό. Θα αντέξει μια μακρά προεκλογική περίοδο; Θα αντέξει στην κόντρα μαν του μαν με τον Καραμανλή; Θα αντέξει αν το ΠΑΣΟΚ ηττηθεί; Το τελευταίο το ρωτούν ήδη οι πιο πονηροί.

Έτσι οι εκλογές γίνονται όλο και περισσότερο μια υπόθεση προσωπικού πείσματος. Το πείσμα είναι, βεβαίως, του ίδιου του Παπανδρέου. Όσο για το έργο αμφισβήτησής του, ο Γιώργος το έχει ξαναδεί να παίζεται πολλές φορές, σε πολλές φάσεις και με διαφορετικές αφορμές τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όχι μόνο άντεξε, άλλα έγινε και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Ποιος θα το πίστευε το 1985, το 1990 ή το 1995; Η ειρωνεία, από εσωκομματική άποψη, είναι πως όλοι αυτοί που τον αμφισβήτησαν κατ΄ ιδίαν- ποτέ ανοιχτά- κατέληξαν να διαγκωνίζονται για το ποιος θα δουλέψει γι΄ αυτόν. ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ αντανακλούν και την προσωπικότητα του Καραμανλή. Για άλλη μια φορά αναδεικνύει την πολιτική του δυστοκία. Το εκκλησίασμα της Ν.Δ. δεν έχει αμφιβολίες: «Κάθε Μάρτης και καλύτερα» λένε την ώρα που οι υπουργοί συντάσσονται ο ένας μετά τον άλλον στη γραμμή «εκλογές στο τέλος της τετραετίας». Είναι μπλόφα; Τουλάχιστον ένα πρόσωπο του στενού πρωθυπουργικού πυρήνα μιλάει για εκλογές το φθινόπωρο σε λογική «κάλλιο πέντε και στο χέρι». Φαίνεται όμως πως ο Μάρτιος δεν είναι εντελώς λόγια του αέρα. Έτερος άνθρωπος του Πρωθυπουργού επιμένει πως «το πράγμα είναι φίφτι- φίφτι», διευκρινίζοντας ότι «μέσα του ο Καραμανλής θα ήθελε να πάει σε εκλογές τον Μάρτιο».

Ίσως η κρίσιμη λέξη να είναι το «θα ήθελε». Ο ρεαλισμός του Καραμανλή θα τον οδηγήσει μάλλον στο να επισπεύσει τις εκλογές. Είναι ο ίδιος ρεαλισμός που έχει οδηγήσει τον Γιώργο Παπανδρέου να στελεχώσει τη Χαριλάου Τρικούπη με τους «προφέσιοναλς» του ΠΑΣΟΚ: Ευθυμίου, Λαλιώτη και Σία. Η διαφορά φαίνεται και φάνηκε ιδιαίτερα στην περιοδεία της Εγνατίας που ήταν εξίσου καλά δομημένη με το ομόλογο του ΤΕΑΔΥ.

Πώς όμως θα επισπεύσει ο Καραμανλής τις εκλογές όταν τα μεγαλοστελέχη του βγαίνουν και μιλούν για Μάρτιο; Πολλοί εκ των λαλησάντων πιστεύουν πράγματι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα αντέξει. Παράξενο. Επί δεκαπέντε χρόνια, τα ίδια στελέχη της Ν.Δ. ήταν οι φτωχοί συγγενείς του δικομματισμού που απλώς άλλαζαν καρέκλα στα καφέ του Κολωνακίου μετά τις εκλογές που διαρκώς έχαναν. Τώρα νιώθουν παντοδύναμοι. Πιθανώς να ισχύει κι εδώ το «μωραίνει Κύριος…».