Το πνεύμα του τόνου

Παλιά σουξέ

Πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια ο καύσωνας στην Αθήνα (η διαφορά έγκειται μόνο στη διάρκεια) είχε αγγίξει τους 50 βαθμούς Κελσίου.

Πέθαναν πάνω από 70 ηλικιωμένοι.

Βελτιώθηκαν άραγε τα μέτρα αντιμετώπισης ή οι ηλικιωμένοι έγιναν ανθεκτικότεροι; Πόσο γρήγορα ξεχνάμε ή μάλλον τότε δεν είχαμε ιδιωτική τηλεόραση να μας πανικοβάλλει.

Αλλού θέλω να εντοπίσω την ανάμνηση. Ήταν περίοδος Πανελληνίων Εξετάσεων και οι ταλαίπωροι υποψήφιοι (όπως και το 1988)

έγραφαν με κουβάδες νερό, ατομικούς ανεμιστήρες και λιποθυμίες. Ένας όμως γέροντας ανθίστατο.

Στην Επίδαυρο ο Μινωτής με καύσωνα 50-51 βαθμούς, με τις κερκίδες να βράζουν (όταν σηκωνόσουν μετά την παράσταση είχες ένα μεγάλο ιδρωμένο μπάλωμα στο πίσω μέρος του παντελονιού ή του φουστανιού), αυτός ο Θαυμαστός γέρος, τότε 90 ετών, έπαιζε «Φιλοκτήτη» και δεν ίδρωνε. Όταν σηκώθηκε μετά τον βαθύ ύπνο που βάζει τον ήρωα να μιμείται ο Σοφοκλής, δεν άφησε στο πλατό αποτύπωμα (αυτό ο Μινωτής το έλεγε ταλέντο!). Και το θέατρο γεμάτο 10.000

θεατές. Είχαν έρθει να τιμήσουν τον εργάτη, τον μάστορα και τον μύστη. Και να ήταν μόνο ο καύσωνας.

Ήταν εκείνο το Σάββατο Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου!

Αυτά ήταν σουξέ. Όχι ψέματα.