[ ΡΙΠΕΣ ] Διχασμένη

Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε θα επιτρέψει ασφαλώς στην Ευρώπη να εμφανίζεται στο εξής με ενιαία φωνή και να παρεμβαίνει πιο αποφασιστικά στις διεθνείς εξελίξεις.

Θα βελτιώσει ακόμα την αποτελεσματικότητα στη λειτουργία της καθώς στο μέλλον για μια σειρά από ζητήματα δεν θα απαιτείται ομοφωνία και των 27 κρατών αλλά θα αρκεί μια αυξημένη πλειοψηφία.

ΚΑΙ μπορεί να απαλείφθηκε οποιαδήποτε αναφορά στο σύνταγμα, τη σημαία και τον ύμνο της Ένωσης, επί της ουσίας όμως- αν και όχι κατ΄ όνομαθα υπάρχει κοινός υπουργός των Εξωτερικών ενώ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο εξής θα εκλέγεται αντί του συστήματος της εναλλασσόμενης προεδρίας που ίσχυε ώς σήμερα.

ΜΕ δυο λόγια η Ευρώπη προχωρά και μοιάζει να ξεπερνά το σοκ που είχε προκαλέσει η απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης από τους Γάλλους και τους Ολλανδούς στα σχετικά δημοψηφίσματα.

ΤΗΝ ίδια στιγμή ωστόσο δεν μπορεί να μην επισημανθεί η εικόνα δύο διαμετρικά αντίθετων αντιλήψεων για την πορεία της Ευρώπης, που φάνηκε για ακόμα μια φορά στη διάσκεψη κορυφής.

ΑΠΟ τη μία πλευρά οι χώρες του σκληρού πυρήνα γύρω από τον γαλλογερμανικό άξονα- ανάμεσά τους και η Ελλάδαπου τάσσονται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό υπέρ επιτάχυνσης της ενοποίησης. Τόσο στην αμυντική και την εξωτερική πολιτική όσο και στο εσωτερικό, στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνική προστασία.

ΑΠΟ την άλλη πλευρά οι χώρες- όπως η Αγγλία και η Πολωνία- που βλέπουν την Ένωση σχεδόν αποκλειστικά σαν μια ζώνη οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα σε κυρίαρχα κράτη. Οι χώρες δηλαδή που αντιδρούν σε κάθε λογική δημιουργίας μιας «ευρωπαϊκής υπερδύναμης».

Η δυναμική των ευρωπαϊκών θεσμών μοιάζει να λειτουργεί υπέρ των ευρωπαϊστών. Είναι όμως σαφές πως όσο οι διαφορές ανάμεσα στις δύο απόψεις παραμένουν τόσο και πιο δύσκολο θα είναι να μιλάμε για ενιαία Ευρώπη!