[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τα γκάλοπ) Μαζί με τις επιστημονικές ή τεχνικές ατέλειες των ερευνών, θα πρέπει κανείς να συνεκτιμά και τις ενδεχόμενες πολιτικές ιδιοτέλειές τους. Ούτως ή άλλως, η πολιτική δεν είναι παρθεναγωγείο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, εξίσου σημαντικά με όσα λένε οι δημοσκοπήσεις είναι εκείνα που κρύβουν. Όπως όλα δείχνουν, τρεις μήνες μας χωρίζουν από τις εκλογές και οι δημοσκοπήσεις δεν λειτουργούν μόνο ως πρόγνωση του αποτελέσματος αλλά και ως μηχανισμός επηρεασμού του.

Όταν π.χ. όλες οι δημοσκοπήσεις της τελευταίας τριετίας λένε ότι προηγείται η Ν.Δ., υπάρχει κανείς που να εκπλήσσεται όταν τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων προβλέπουν ότι τελικώς η Ν.Δ. θα κερδίσει; Προβλέπουν ό,τι ακούνε. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τις δημοσκοπήσεις: ότι οι ερωτώμενοι δεν λένε τι θα κάνουν αλλά τι νομίζουν ότι πρέπει να απαντήσουν, ανεξαρτήτως του αν θα το κάνουν στο τέλος.

Ακόμη περισσότερο που στη χώρα μας δεν υπάρχουν ουσιαστικές αποκλίσεις μεταξύ των ερευνών. Έστω και με άλλα λόγια τραγουδούν όλες το ίδιο τραγούδι: σταθερό προβάδισμα της Ν.Δ., μικρή άνοδος του ΠΑΣΟΚ, ευρεία υπεροχή της Ν.Δ. στα λεγόμενα «ποιοτικά στοιχεία». Γιατί, λοιπόν, να μην το τραγουδήσουν και οι ψηφοφόροι; Και ανεξαρτήτως του αν θα το τραγουδούν μέχρι τέλους…

(«Το Βήμα της Κυριακής»)