Συνέντευξη
«Μία παράσταση για την ομορφιά της στιγμής και για τη συνειδητοποίηση της απώλειας που αυτή εμπεριέχει». Έτσι συνόψισε την ουσία των «Εφήμερων» η σκηνοθέτις τους Αριάν Μνουσκίν
Στιγμές οικογενειακής βίας Λίγο πριν αρχίσει η πιο αναμενόμενη παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών, η ψυχή του Θεάτρου του Ήλιου Αριάν Μνουσκίν μάς υποδέχθηκε στα παρασκήνια με ψάρι, ντοματοσαλάτα και κορίανδρο
Α θηναϊκό μεσημέρι, 37 βαθμοί υπό σκιάν. Η τραπεζαρία του Τάε Κβον Ντο είχε κάτι από τον αέρα της Καρτουσερί. Τα τραπέζια έτοιμα και στην κουζίνα οι μάγειρες, δηλαδή τα μέλη του θιάσου, τα οποία ανήκουν σε εικοσι πέντε διαφορετικές εθνότητες. Σε ρόλο μετρ ντ΄ οτέλ, με τα ψαρά μαλλιά του μαζεμένα κότσο και την ποδιά του σερβιρίσματος δεμένη χαλαρά, ο Ζαν Ζακ Λεμέτρ, ο μουσικός και αστέρι της ομάδας, κι ας επιμένει η Αριάν Μνουσκίν ότι η ευθύνη είναι συλλογική.
Όπως θα μας πει αργότερα η ίδια, και αφού τα κεράσια θα έχουν φαγωθεί μέχρι το τελευταίο, ο Λεμέτρ είναι εκείνος που αξιολογεί το υλικό των αυτοσχεδιασμών και αποφαίνεται για το τι θα μείνει και τι θα απορριφθεί. Όσο γύρω από τον μπουφέ γίνεται ο γνωστός συνωστισμός βρίσκουμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε μερικά λόγια με τους συνδαιτυμόνες μας, τους ηθοποιούς της παράστασης. Εδώ είναι ο Αυστραλός Τζέρεμι Τζέιμς, ένα αγόρι που δεν το πιάνει το μάτι σου, κι όμως στους «Εφήμερους» κρατάει τον ρόλο μιας μοναχικής τρανσέξουαλ. Εδώ και η Ιρανή Σάσα Μπεχεστί, το κορίτσιθαύμα του περσινού «Καραβανσαράι» που φέτος πρωταγωνιστεί στο καλύτερο σκετσάκι, παίζοντας μία περιθωριακή ηλικιωμένη γυναίκα που μπερδεύει τα συμπτώματα της φοβερής αρρώστιάς της με σημάδια εγκυμοσύνης.
Στο βάθος οι κρεμάστρες με τα κοστούμια της παράστασης δεν δείχνουν να ανησυχούν για τη μυρωδιά του κορίανδρου που πλημμυρίζει τον χώρο. Έτσι κι αλλιώς οι ερωτήσεις δεν αργούν να πέσουν βροχή και η Αριάν Μνουσκίν είναι εδώ για να εξηγήσει τα πάντα. Πρώτα απ΄ όλα θέλει να ευχαριστήσει την Ελλάδα που ευαισθητοποιήθηκε πέρυσι για τον Ιρανό ζωγράφο Αλί Ρεζά, αδελφό ενός μέλους του θιάσου ο οποίος περνούσε εδώ δύσκολες μέρες ως λαθρομετανάστης. Έξω πάμε καλά, σκέφθηκα, αφού η οργή από το βιντεάκι με τους ξυλοδαρμούς των αλλοδαπών σε Αστυνομικό Τμήμα δεν είχε ακόμη κοπάσει.
Για του «Εφήμερους» η Αριάν Μνουσκίν δούλεψε όπως και για το «Καραβανσαράι»: πολλοί αυτοσχεδιασμοί γύρω από τον ίδιο άξονα, οι οποίοι φιλμάρονται χωρίς να γίνουν ποτέ «κείμενο»- μικρές ιστορίες βιωμένες από τα μέλη της ομάδας, οι οποίες φωτίζουν αναλόγως τη μικροψυχία ή τη μεγαλοψυχία της καθημερινής ζωής μας. «Όταν δουλεύεις με την Αριάνα είναι σαν να πρέπει να ανέβεις ένα βουνό», μας είπε η Ιρανή Σάσα Μπεχεστί.
Εξηγώντας τη διαφορετική «όψη» που
ΙΝFΟ
«Εφήμεροι» από το Θέατρο του Ήλιου σε σκηνοθεσία Αριάν Μνουσκίν στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου (Δέλτα) στις 22, 27 και 29 Ιουνίου (στις 21.00) και στις 23, 24, 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου (στις 20.00). Εισιτήρια:
35 και 20 ευρώ (και τα δύο μέρη), 25 και 15 ευρώ (το ένα μέρος). Τηλ. 210-3272.000.
Ίντερνετ: http://www. theatre-du-soleil.fr
έχουν «Οι Εφήμεροι» από το «Καραβανσαράι», η Αριάν Μνουσκίν μάς είπε ότι όλα τα μικροαντικείμενα της παράστασης είναι «βιωμένα», αφού προέρχονται από τα πεζοδρόμια όπου οι Παριανοί ξεφορτώνονται το περιεχόμενο των ντουλαπιών τους κι εξομολογήθηκε μια ζαβολιά: «Στο πάρτι για την τελευταία παράσταση του “Καραβανσαράι” υποσχέθηκα στον οικονομικό διευθυντή ότι την επόμενη φορά δεν θα τον ξοδέψω και ότι θα παίξω στον ίδιο σκηνικό χώρο με το “Καραβανσαράι”. Βλέποντας όμως πόσο ωραία λειτουργούν οι αντικριστοί πάγκοι που είχαμε στήσει για το πάρτι κατάλαβα ότι μόλις πριν από λίγα λεπτά είχα πει ένα ψέμα…».
Μετά το πολιτικοποιημένο «Καραβανσαράι», «οι Εφήμεροι» μαρτυρούν μία μετατόπιση σε δυτικού τύπου άξιες, όπως η πυρηνική οικογένεια και όσα «κλείνει ένα σπίτι». Εκμεταλλευτήκαμε τα λίγα λεπτά που αφιέρωσε στα «ΝΕΑ» η Αριάν Μνουσκίν για να μάθουμε τι κρύβει η φετινή στροφή της. «Πράγματι, ένιωσα την επιθυμία να ασχοληθώ με κάτι πιο ευρωπαϊκό, κάτι πιο κοντινό», μας είπε. «Θέλησα να μιλήσω για τις στιγμές της οικογένειας. Τις ευτυχισμένες και τις δυσάρεστες στιγμές της».
Ζητήσατε τη γνώμη των παιδιών που παίρνουν μέρος στην παράσταση;
Βέβαια. Άλλωστε, τα παιδιά συμμετείχαν στους αυτοσχεδιασμούς και δεν έκρυβαν τα συναισθήματά τους. Ακόμη και αν τα ίδια δεν είχαν υποστεί κακοποίηση, μάς μίλησαν για συμμαθητές που είναι θύματα οικογενειακής βίας και μας μετέφεραν τις ιστορίες τους.
Πριν από τις εκλογές, από το μπλογκ σας στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν», κάνατε έκκληση στους αριστερούς «να μην το κάνουν», να μην ψηφίσουν Δεξιά. Τελικά το έκαναν. Γιατί;
Το έκαναν στις προεδρικές. Στις κοινοβουλευτικές δεν είχαμε τόση αποχή, έτσι η Αριστερά τα πήγε καλά. Σ΄ αυτήν τη Βουλή έχουμε περισσότερους αριστερούς βουλευτές απ΄ ό,τι στην προηγούμενη.
«Κάτι αρχίζει να γεννιέται» Ανησυχείτε για τους συνεργάτες σας που δεν έχουν χαρτιά, τώρα που ο Σαρκοζί είναι έτοιμος να εφαρμόσει το πρόγραμμά του για τους μετανάστες; Αυτήν τη στιγμή όλοι οι συνεργάτες μου ευτυχώς έχουν χαρτιά. Έχουμε όμως πολλούς φίλους οι οποίοι πλαισιώνουν τον θίασο και δεν έχουν. Αυτοί πράγματι έχουν πρόβλημα εδώ κι έναν μήνα…
Τι λέτε τώρα που ο Σαρκοζί έβαλε τόσες γυναίκες στην κυβέρνηση;
Λέω ότι είναι πολύ, πολύ επιδέξιος… Μήπως κάτι δεν πάει καλά μέσα στο ίδιο το σοσιαλιστικό κόμμα;
Κάνουν βλακείες. Τι απέγινε το όνειρό σας να κάνετε ένα θέαμα για τη Γαλλική Αντίσταση. Μήπως αρχίζει να γίνεται επείγον στην εποχή Σαρκοζί;
Δείτε το δεύτερο μέρος των «Εφήμερων» και θα βρείτε εκεί την απάντηση. Νομίζω ότι κάτι αρχίζει να γεννιέται.














