Αρχιτέκτονας της μόδας

Ο Τζανφράνκο Φερέ, ο Ιταλός σχεδιαστής που έγινε γνωστός ως ο αρχιτέκτονας της μόδας, πέθανε χθες βράδυ στο νοσοκομείο Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου από εγκεφαλικό επεισόδιο
«Όταν σκέφτομαι τον Τζανφράνκο Φερέ η ιδέα που μου έρχεται στο μυαλό είναι αξιοπρέπεια, ηρεμία και αίσθηση ευθύνης που έφερε στη δουλειά του». Ήταν τα λόγια του Τζόρτζιο Αρμάνι λίγο μετά την ανακοίνωση της θλιβερής για τον κόσμο της μόδας είδησης του θανάτου του Τζανφράνκο Φερέ. Και μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη της εβδομάδας μόδας του Μιλάνου για τις ανδρικές συλλογές της ερχόμενης άνοιξης 2008, όπου ο οίκος Φερέ θα παρουσιάσει τις τελευταίες του ιδέες.

«Η επίδραση του Φερέ ως σχεδιαστή έγινε αισθητή στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 παρά τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, ο θάνατός του μας θυμίζει ότι η εντύπωση που έχουμε διαμορφώσει για την ιταλική μόδα σχηματίστηκε από το έργο των μεγάλων σχεδιαστών αυτής της χώρας. Δηλαδή του Αρμάνι, του Βερσάτσε και του Φερέ. Κι αυτό είναι το πρόβλημα της ιταλικής μόδας σήμερα, που χρειάζεται προσωπικότητες με την ποιότητα του Φερέ», επισημαίνει η Κάθι Χόριν στους «Νew Υork Τimes».

Ο Τζανφράνκο Φερέ ξεκίνησε την καριέρα του ως σχεδιαστής αξεσουάρ και κοσμημάτων, έχοντας σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 ίδρυσε τον δικό του οίκο και το 1989 έγινε η πρώτη επιλογή του Μπερνάρ Αρνό, ιδιοκτήτη του οίκου Dior, ο οποίος τοποθέτησε τον Ιταλό μετρ, άγνωστο εκείνη την εποχή, στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή.

Το ότι ο Φερέ δεν έκανε μια λαμπρή καριέρα στον παριζιάνικο οίκο είχε να κάνει μάλλον με την έλλειψη εμπιστοσύνης των διαχειριστών του Dior. Αφού ο ίδιος είχε αποδείξει το ταλέντο του να δημιουργεί εξαιρετικά ρούχα. Όπως τα λευκά πουκάμισά του με τους ψηλούς γιακάδες, σαν μορφές γλυπτικής. Ή τα δερμάτινά του κομμάτια, επεξεργασμένα και κομμένα σαν δαντέλες και τα μακριά παλτό του που στριφογύριζαν στο πάτωμα.

«Η αρχή για τη δημιουργία ενός υφάσματος, προκύπτει πάντα ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας κατασκευής.

Σαν ένα σχεδιαστικό εγχείρημα. Αυτή είναι η πρωταρχική μου ιδέα για τη μόδα. Το να ντύνω έναν άνδρα ή μία γυναίκα είναι ζήτημα αναλογιών, όγκων και γραμμής. Σαν να ντύνεις έναν φυσικό χώρο. Σε κάθε περίπτωση η φαντασία και η ευαισθησία δεν πρέπει να λείπουν από αυτή τη διαδικασία», εξηγούσε ο Τζανφράνκο Φερέ για τον τρόπο που η αρχιτεκτονική του παιδεία είχε αφομοιωθεί στη δουλειά του.

Λάτρης της απλής πολυτέλειας και θαυμαστής του στοιχειώδους και ουσιώδους στο στυλ, στις γραμμές, στα χρώματα…

«Με κέρδισε το μάθημα της Ανατολής»

Γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1944 στο Λενιάνο της Βόρειας Ιταλίας ο Φερέ έζησε και δούλεψε για πολλά χρόνια στην Ινδία. Και το πάθος του για τα ταξίδια και τους πολιτισμούς του κόσμου τα είχε εντάξει στα χρώματα και τα σχέδια των ρούχων του. «Αν δεν είχα συναντηθεί με την κουλτούρα της Ανατολής, ιδιαίτερα της Ινδίας, το στυλ μου θα ήταν εντελώς διαφορετικό. Αυτό που ονομάζω το μεγάλο μάθημα της Ανατολής με κέρδισε για πάντα, ριζώνοντας μέσα στη δημιουργική μου φαντασία. Αν θα πρέπει να συνοψίσω σε μία απλή πρόταση την αληθινή ουσία αυτής της εμπειρίας θα έλεγα ότι είναι η απλή πολυτέλεια. Όπως το είδα στα χρώματα στο ροζ, το πορτοκαλί, το κίτρινο τα οποία εμείς οι Δυτικοί τα θεωρούμε εξαιρετικά κομψά, πολυτελή, μεγαλειώδη. Και τα οποία, είναι τόσο κοινά για τους Ινδούς, καθώς τα παράγουν με τον πλέον ανέξοδο και απλούστερο τρόπο με τις φυτικές βαφές τους», έγραφε ο Τζανφράνκο Φερέ στο βιβλίο του «Γράμματα σε έναν νέο μόδιστρο» που κυκλοφόρησε στα γαλλικά το 1995 από τις εκδόσεις Βalland.