Ένα εικαστικό καμπαρέ από τον Σπύρο Ορνεράκη
Ένα από τα έργα των τριτοετών σπουδαστών της Σχολής Ορνεράκη με θέμα το καμπαρέ της περιόδου 1925- 1935
Έ να διαφορετικό εικαστικό καμπαρέ στήνουν αυτές τις μέρες 70 μαθητές του Σπύρου Ορνεράκη στη σχολή του, στην ετήσια έκθεσή τους που θα ανοίξει την Τετάρτη 20 Ιουνίου στις 19.30 και θα διαρκέσει 40 ημέρες. Όλοι οι σπουδαστές (από το πρώτο έως και το τρίτο έτος) έχουν σηκώσει τα… μανίκια τους με σκοπό να καταθέσουν τις δημιουργίες τους στους τρεις ορόφους του κτιρίου το οποίο από χώρος διδασκαλίας θα μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο.
Ο τίτλος της έκθεσης «Καμπαρέ» προήλθε από ένα μάθημα ζωγραφικής και ο Σπύρος Ορνεράκης το υιοθέτησε.
ΙΝFΟ
«Καμπαρέ». Ετήσια έκθεση σπουδαστών Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών Ορνεράκης. Θήρας 19, πλατεία Αμερικής. Τηλ. 210-8665.611. Διάρκεια: από τις 20 Ιουνίου έως τις 31 Ιουλίου.
Μάλιστα ορισμένοι πίνακες ζωγραφικής (με λάδι) από μαθητές της τρίτης τάξης έχουν θέμα τα καμπαρέ άλλων εποχών (από το 1925 έως το 1935), ενώ όλα τα έργα είναι των παιδιών που φοιτούν στη σχολή αυτή τη σεζόν (2006- 2007). Τα έργα έχουν σχέση με όλα τα μαθήματα, δηλαδή βίντεο, μουσική, κατασκευή και εικαστική επέμβαση, σε συνδυασμό με σκίτσο, σε βιβλία τα κείμενα των οποίων είτε έγραψαν οι σπουδαστές, είτε τα εικονογράφησαν.
Και τι δεν θα περιλαμβάνει η έκθεση: σκίτσα, κόμικς, γελοιογραφίες, καρικατούρες και κυρίως πορτρέτα (των 300 της Βουλής) που έχουν δημιουργήσει οι αυριανοί σκιτσογράφοι με μολύβι (μια δύσκολη τεχνική που χρησιμοποιεί ο Σπύρος Ορνεράκης). Όσο για τα… πρωτάκια, εκεί το ενδιαφέρον εστιάζεται στην τεχνική animation με την οποία έδωσαν κίνηση σε φιγούρες γκράφιτι, ενώ κάτι ανάλογο έκαναν και οι δευτεροετείς (ο καθένας έδωσε κίνηση και ζωή σε μια μικρή ιστορία). Όσον αφορά τους τριτοετείς, ετοίμασαν δύο ταινίες, την πρώτη, «Ο Αλέκος και το πουλί», με την τεχνική animation και τη δεύτερη με τους ίδιους πρωταγωνιστές στους χώρους της σχολής, υπό τον τίτλο «Τσόντα». «Το πιο σημαντικό για εκείνον που θα επισκεφθεί την έκθεση- τονίζει ο Σπύρος Ορνεράκης- είναι να δει έναν νέο τη στιγμή που ξεκινάει τα πρώτα του βήματα, να δει τον αυριανό δημιουργό στην γέννησή του».














