[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή τη διαμάχη για την απόσυρση του έργου από την έκθεση Αrt Αthina) Όλες αυτές οι μικρότερες ή μεγαλύτερες διαμάχες δεν είναι παρά αφορμές για να τίθεται στο τραπέζι η βασική, η θεμελιώδης αντίθεση στη χώρα μας: η αντίθεση ανάμεσα σε μια δημοκρατική, ανοιχτή κοινωνία και σε αυτούς που πιστεύουν ότι τις ταυτότητες πρέπει να τις εκδίδει η Ιερά Σύνοδος, ότι τα βιβλία Ιστορίας οφείλει να τα γράφει ο μητροπολίτης της περιοχής μας, ότι το εθνικό φρόνημα είναι αρμοδιότητα του εισαγγελέα και ότι η κριτική της τέχνης επαφίεται στον πατριωτισμό του ΛΑΟΣ.

Διότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η μεθόδευση είναι κοινή. Οι «θιγόμενοι» είναι πάντα κάποιοι τύποι που έχουν αναλάβει εθελοντικά και εργολαβικά να προασπίζουν το έθνος, την ορθοδοξία, την ιστορία, τα χρηστά ήθη και τα εθνικά σύμβολα έναντι παντός εχθρού. Οι ίδιοι που μιλούν με απίστευτη ευκολία στο όνομα του ελληνισμού ή της ευπρέπειας, ακόμη και όταν με τη συμπεριφορά τους προσβάλλουν και το ένα και το άλλο. Αυτοί που από τον εθνικό ύμνο συγκράτησαν μόνο τα «κόκαλα των Ελλήνων» και καθόλου το «χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!».

(«Το Βήμα»)