[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Forza Αlitalia

Το είχα πάθει κι εγώ, αλλά από διαφορετική εταιρεία. Η Αir France με άφησε αμανάτι στο αεροδρόμιο Ρουασί, επειδή προτίμησε να γεμίσει το overbooked αεροσκάφος της με γκρουπ που γύριζαν από την Ντίσνεϊλαντ. Έφτυσε δηλαδή τους μεμονωμένους πελάτες και διάλεξε να τιμήσει τα ντιλ με τους τουριστικούς πράκτορες. Αλλά αυτά έχει ο καπιταλισμός… Έκτοτε βλέπω κουκλάκια με τον Γκούφι κι έτσι μου ΄ρχεται να τα κλωτσήσω. Αδιάφορο αν η Αir France πείστηκε να μας αποζημιώσει.

Πλέον, η δυσπιστία είχε εδραιωθεί ανάμεσά μας, υπάρχουν όμως και χειρότερα.

Οι φίλοι μου θα επέστρεφαν από τη Ρώμη κανονικά και με το εισιτήριο στο χέρι, το βράδυ της 19ης Μαΐου. Αφού ξεροστάλιασαν επί ώρες μπροστά στο άδειο γκισέ της Αlitalia, πληροφορήθηκαν αναρμοδίως ότι η πτήση ακυρώνεται λόγω ξαφνικής απεργίας.

Δεδομένου ότι οι άνθρωποι ήταν νοσοκομειακοί γιατροί με ραντεβού προγραμματισμένα για την επομένη, έψαξαν για τους υπευθύνους της εταιρείας, έψαξαν για την αστυνομία του αεροδρομίου, έψαξαν κάποιον από την ελληνική πρεσβεία, αλλά πού… Η ώρα ήταν περασμένη και το weekend απαραβίαστο.

Ένας νυσταγμένος πουλμανατζής τούς μετέφερε σε κάποιο χάνι της Όστιας και το πρωί της επομένης πληροφορήθηκαν από τον ρεσεψιονίστα ότι η Αlitalia «δεσμεύεται» να τους μεταφέρει στην Αθήνα την… 25η Μαΐου κι όποιος επείγεται, ας κόψει τον λαιμό του. Χωρίς νύξη για αποζημίωση, χωρίς έστω ένα αριβεντέρτσι, αγόρασαν άλλο εισιτήριο και επέστρεψαν στην Αθήνα με Ολυμπιακή, έχοντας κάνει το ταξίδι επιστροφής ΡώμηΑθήνα σαν Αθήνα- Πεκίνο αλέ ρετούρ.

Τσάμπιονς Λιγκ, σου λέει ο άλλος…