[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η καταδικασμένη προσπάθεια της κυβέρνησης

ΜΕ ΦΥΓΗ προς τα εμπρός επιχειρεί να ξεφύγει από το σκάνδαλο των ομολόγων η κυβέρνηση. Ο σχετικός κυβερνητικός σχεδιασμός είναι ορατός διά γυμνού οφθαλμού.

Την περασμένη εβδομάδα το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών έκανε το πρωτοφανές να δώσει στη δημοσιότητα ταυτόχρονα δύο νομοσχέδια, αυτό της πώλησης και επαναμίσθωσης ακινήτων του Δημοσίου και το νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του Τελωνειακού Κώδικα.

Μάλιστα, ο σχεδιασμός αυτός προβλέπει ότι «η παραγωγή κυβερνητικού έργου» θα συνεχιστεί και τις επόμενες εβδομάδες- μέχρι να αρχίσουν τα μπάνια του λαού – με κατάθεση και άλλων νομοσχεδίων, όπως αυτά για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και το τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Στην ουσία οι κινήσεις αυτές δεν αποτελούν προσπάθεια φυγής από το σκάνδαλο. Αποτελούν επιχείρηση απόδρασης από τις μεγάλες κυβερνητικές ευθύνες που υπάρχουν για το συγκεκριμένο θέμα. Λογικές είναι οι κυβερνητικές κινήσεις για την επικοινωνιακή διαχείριση του σκανδάλου, η οποία προβλέπει την παραγωγή κυβερνητικών ειδήσεων άσχετων με την υπόθεση των ομολόγων. Παρουσιάζουν όμως ένα σημαντικό πρόβλημα, το οποίο δεν δείχνει να κατανοεί η κυβέρνηση.

Το σκάνδαλο των ομολόγων ουσιαστικά τώρα αρχίζει να φτάνει στην κορύφωσή του. Οι δικαστικές και άλλες Αρχές αρχίζουν τώρα να ξετυλίγουν τον μίτο της Αριάδνης που οδηγεί στους υπεύθυνους του σκανδάλου. Έρχονται νέες αποκαλύψεις για τους εμπλεκόμενους και σύντομα θα δοθούν στη δημοσιότητα και τα πορίσματα από τις έρευνες των Αρχών, με τα οποία θα προσδιορίζονται και θα αποδίδονται ευθύνες. Όσο θα βγαίνουν στη δημοσιότητα όλες οι πτυχές του σκανδάλου, τόσο λίγες και άνευ ουσίας θα είναι και οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες για την παραγωγή πολιτικής, όπως είναι η κατάθεση νομοσχεδίων. Η μοναδική πραγματική διέξοδος για την κυβέρνηση είναι να συμβάλει η ίδια με κάθε τρόπο στο να πέσει φως σε κάθε πτυχή της υπόθεσης. Μόνο έτσι θα ολοκληρωθεί ο κύκλος και θα αποδοθούν ευθύνες, όπου αυτές υπάρχουν. Οποιαδήποτε αντίθετη προσπάθεια είναι καταδικασμένη να πέφτει, αργά ή γρήγορα, στο κενό συμπαρασύροντας μαζί της και τις «ειδήσεις» που παράγει η κυβέρνηση.