Γυναικείο καλλιτεχνικό αντάρτικο με όψη γορίλλα

Συστήνονται ως «συνείδηση της τέχνης», φορούν μάσκες γορίλλα και βάζουν στο στόχαστρο όσους δεν σέβονται τις γυναίκες και τους έγχρωμους καλλιτέχνες.
Επόμενη επίθεση των Guerilla Girls στην Αθήνα
Ακτιβίστριες που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των γυναικών και των έγχρωμων δημιουργών στην τέχνη, αλλά και υπέρ των αστέγων ή κατά του Πολέμου στον Κόλπο. Καλλιτέχνιδες που έχουν γίνει διάσημες παγκοσμίως προκαλώντας το κατεστημένο με τις εντυπωσιακές και συχνά προκλητικές διαμαρτυρίες τους. Γυναίκες αγνώστου ταυτότητας που κυκλοφορούν ντυμένες στα μαύρα με μάσκα γορίλλα, έντονο κραγιόν στα χείλη (της μάσκας) και ψευδώνυμα. Οι Guerilla Girls (αντάρτισσες σε ελεύθερη απόδοση) ετοιμάζουν ένα ακόμη χτύπημα- αυτή τη φορά στην είσοδο της Αrt Αthina με μια επιστολή προς τους συλλέκτεςκαι συστήνονται στο ελληνικό κοινό μέσα από μια αναδρομική έκθεση της 20ετούς διαδρομής τους στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, την οποία επιμελείται η Άρτεμις Ποταμιάνου.

Το ραντεβού με τις «Μπάτμαν της τέχνης»όπως αυτοσυστήνονται – είναι καθορισμένο στις δώδεκα στο καφέ της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Έμπνευση κακή διότι οι περαστικοί ήδη από τη βιτρίνα κοντοστέκονται για να χαζέψουν τους δυο γορίλλες που κάθονται δίπλα στο παράθυρο. Η Φρίντα και η Κάτα, όπως είναι τα ψευδώνυμα των δύο κοριτσιών (βέβαια τα «κορίτσια» πρέπει να είναι κοντά στα 60, αν κρίνει κάποιος από τα ακάλυπτα χέρια τους), θα κάνουν μια επεισοδιακή άνοδο με το ασανσέρ μέχρι τον ήσυχο όγδοο. Αμήχανα χαμόγελα, επιφωνήματα τρόμου, αλλά και ερωτήσεις του στυλ «ήρθε το καρναβάλι;» θα μας συνοδεύσουν σε κάθε στάση μέχρι τον προορισμό μας, ενώ τα Guerilla Girls

ΙΝFΟ

Αναδρομική έκθεση των Guerrillla Girls εγκαινιάζεται απόψε στις 20.30 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22, τηλ.
210.3680.900). Έως 31 Ιουλίου. Είσοδος ελεύθερη.

βρίσκουν πολύ θαρραλέους όσους αποφασίζουν να μπουν μαζί μας στον ανελκυστήρα.

«Όταν ξεκινήσαμε μετά βίας θα βρίσκατε μουσείο ή γκαλερί στις ΗΠΑ που να έχει δείξει ποτέ δουλειά γυναίκας καλλιτέχνιδος, όσο κι αν ακούγεται περίεργο. Σήμερα είναι όχι πολλές- αλλά σίγουρα περισσότερες- οι εκθέσεις των έγχρωμων καλλιτεχνών και των γυναικών», κάνει ένα γρήγορο απολογισμό η Φρίντα (ψευδώνυμο εμπνευσμένο από τη Φρίντα Κάλο) για τη δράση των Guerilla Girls που ξεκίνησε το 1985 με αφορμή έκθεση στο ΜoΜΑ της Νέας Υόρκης όπου η συμμετοχή των γυναικών ήταν λιγότερο από 10% σε σύνολο 169 λευκών καλλιτεχνών. Έκτοτε έχουν ακολουθήσει δεκάδες παρεμβάσεις σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, ακόμη και σε λεωφορεία από τον μικρό πυρήνα των γυναικών- καλλιτεχνών που αποφάσισαν να τα βάλουν με το σύστημα, αν και σύντομα κατάφεραν να μπουν και να εκθέσουν τα έργα τους στα ίδια τα μουσεία στα οποία επιτέθηκαν.

Γιατί οι γυναίκες και οι έγχρωμοι καλλιτέχνες χρειάζονται υποστήριξη; Αν αξίζουν γιατί δεν τα καταφέρνουν μόνοι τους;

«Δεν πιστεύουμε πως χρειάζονται βοήθεια. Αναγνώριση χρειάζονται. Για να γράψεις την Ιστορία της Τέχνης ενός πολιτισμού χρειάζονται όλες οι φωνές του πολιτισμού αυτού. Απλώς οι κανόνες που κρίνεται η τέχνη έχουν γίνει από λευκούς άνδρες και αυτό πρέπει να σπάσει», λέει η Φρίντα. «Εξίσου σημαντικό πρόβλημα είναι όμως και οι γυναίκες που αναλαμβάνουν μια σημαντική θέση, σε μουσεία για παράδειγμα, και οι οποίες αντί να χρησιμοποιήσουν τη θέση για να αλλάξουν τα πράγματα επαναλαμβάνουν τους προηγούμενους. Στο πρότζεκτ που κάναμε για την “Ουάσινγκτον Ποστ” διαπιστώσαμε πως στο σπουδαιότερο ομοσπονδιακό μουσείο δεν υπήρχε ούτε ένα έργο έγχρωμου καλλιτέχνη. Μέσα σε ένα βράδυ εγκατέστησαν ένα γλυπτό Αφροαμερικανού καλλιτέχνη», προσθέτει η Κάτα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τέχνη;

«Έχει να κάνει με το γεγονός ότι μια συλλογή σχετίζεται άμεσα με την αγορά της τέχνης, που κατευθύνεται από τα μουσεία που υποδεικνύουν ποια έργα τέχνης είναι κατάλληλα για συλλογή. Η τέχνη γίνεται εμπορεύσιμο είδος. Το αποτέλεσμα είναι προβληματικό διότι η Ιστορία της Τέχνης γράφεται διά μέσου της αγοράς», απαντούν οι Guerilla Girls, που στους κόλπους τους θα συναντήσει κάποιος «όλες τις ηλικίες, σεξουαλικές προτιμήσεις και με διαφορετικό επίπεδο επιτυχίας», όπως διευκρινίζουν.


Οι Αμαζόνες και τα Μάρμαρα

Η μάχη μεταξύ Ελλήνων και Αμαζόνων όπως απεικονίζεται στα Γλυπτά του Παρθενώνα έχει «αξιοποιηθεί» από τα Guerilla Girls για να σχολιαστεί για την μάχη των φύλων. Το αποτέλεσμα είναι να φορέσουν οι Αμαζόνες μάσκες α λα Guerilla Girls και να συνοδεύονται από σχόλια όπως «μια εργαζόμενη γυναίκα ανώτερης κοινωνικής τάξης κοιμάται λιγότερο, σε αντίθεση με έναν άνδρα που κοιμάται περισσότερο».

Θα επιλέγατε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο υλικό και για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα;

«Το έχουμε σκεφτεί. Μας απασχολεί το θέμα του επαναπατρισμού αρχαιοτήτων στις χώρες που ανήκουν».