«Ο φανατισμός μού άνοιξε τα μάτια»

Ό Απέναντί μου, σε απόσταση αναπνοής, το golden boy Μπραντ Πιτ, το golden girl Αντζελίνα Ζολί, η golden family της show business της Αμερικής. Κι όμως, με τόση δόξα, τόσα λεφτά, τόση δημοσιότητα, καθόλου χαζά παιδιά. Σκεπτόμενοι, ανήσυχοι ευαίσθητοι, σεμνοί. Αυτή είναι η άλλη, η δημοκρατική Αμερική.

«Είναι κοινότοπο, αλλά θα το πω. Από την πρώτη στιγμή που διάβασα το σενάριο- έγκυος κι εγώ έξι μηνών, όπως και η Μάριαν που έχασε τον άντρα τηςαισθάνθηκα απέραντη ευθύνη και μεγάλο βάρος για τον ρόλο μιας τέτοιας πολύπλευρης γυναίκας», λέει η Αντζελίνα Ζολί, που πρωταγωνιστεί στην ταινία «Α Μighty Ηeart». «Και μητέρα, και σύζυγος, και μ΄ ένα μωρό στην κοιλιά της, και να προσπαθεί να αντέξει, να μην καεί από τις φλόγες της κόλασης για την οποία δεν έφερε καμιά ευθύνη. Φαντάζεστε τη θέση της;».

ΙΝFΟ

Το Φεστιβάλ Καννών συνεχίζεται μέχρι τις 27 Μαΐου. Στο Ίντερνετ: http://www.festivalcannes.fr.

Μίσος για τους δολοφόνους του άντρα της;

Ακριβώς. Εκείνη, όμως, έβλεπε και τις δύο πλευρές, τους δύο πολιτισμούς, τους δύο κόσμους. Όταν την γνώρισα μου είπε ότι αμέσως μετά την εκτέλεση του Ντάνι δέκα αθώοι Πακιστανοί πλήρωσαν κι αυτοί. Τότε ήταν που είπα «Αντζελίνα, αν δεν τα καταφέρεις, οφείλεις σ΄ αυτή τη γυναίκα να τα παρατήσεις».

Μπας και είναι προσποιητή, επειδή ο ρόλος το απαιτεί; Δηλαδή πώς θα μπορούσε να εμφανιστεί όταν παίζει τη Μάριαν Περλ, την έγκυο Γαλλίδα, δημοσιογράφο, που τον άντρα της- τον Ντάνιελ Περλ της «Wall Street Journal», τον απήγαγαν και στη συνέχεια τον σκότωσαν φανατικοί μουσουλμάνοι της Αλ Κάιντα τον Φεβρουάριο του 2002 στο Καράτσι. Με στρινγκ; Οι υποψίες, ο χειρότερος εχθρός του διαλόγου. Το ομολογώ. Ακούγοντας την ήρεμη φωνή της και την αυθεντική ανθρωπιά της, αναγκάστηκα να την αποχωριστώ. Να το πω; Ε, λοιπόν, παραδόθηκα αμαχητί σ΄ αυτήν τη φιλική Αμερική!

Επομένως η πολιτική σου θέση είναι κάπου στη μέση.

Θα σας το πω διαφορετικά. Απ΄ αυτό τον ρόλο έμαθα πολλά. Η Μάριαν δεν μισεί, πιστεύει στον διάλογο, την κατανόηση, την επικοινωνία. Το ίδιο κι εγώ. Έτσι προσπαθώ να βελτιωθώ. Αυτή είναι η θέση μου. Τόσο απλό. Να γίνω ένας καλύτερος άνθρωπος. Αυτό δεν πρέπει να κάνουμε όλοι μας; (βαριά πέφτει σιωπή στη δημοσιογραφική ομήγυρη)

Εναντίον Αμερικής; Εναντίον του μίσους, του φανατισμού. Ν΄ ανακαλύψουμε τον Άνθρωπο μέσα μας. «Τhis is lost today» (αυτό έχει χαθεί στις ημέρες μας). Στις Κάννες ήρθε μαζί με τα παιδιά της. «Η σκέψη να τα αποχωριστώ μου φαίνεται φρικτή», λέει. «Η ταύτισή μου με τη Μάριαν με έφερε ακόμα πιο κοντά στην οικογένειά μου. Με πιάνει τρέλα όταν σκέφτομαι την κατάστασή της. Χωρίς τον Μπραντ, μ΄ ένα παιδί στην κοιλιά, σ΄ ένα εχθρικό περιβάλλον και με την αγωνία πώς θα ξημερώσει και πότε το τηλέφωνο θα χτυπήσει; Η κόλασή μου!» Είδες που εκτός από τους παπαράτσι υπάρχουν σοβαροί δημοσιογράφοι;

Αυτό είναι το δεύτερο μάθημα που πήρα από αυτή την εμπειρία. Διαβάζοντας τα άρθρα και τα ρεπορτάζ του Ντάνι, που μονίμως αναζητούσε την αλήθεια, συνειδητοποίησα ότι αυτή η σοβαρή δημοσιογραφία είναι σπουδαία, αναντικατάστατη, κοινωνική προσφορά. Μου άνοιξε τα μάτια και είδα τον κόσμο διαφορετικά.

Μα, υπάρχουν τόσο καλοί, σκεπτόμενοι Αμερικανοί; Ναι, ρε συ! Απλώς, οι φονταμενταλιστές όλων των πλευρών σε θέλουν να σκέφτεσαι και να μιλάς σαν χαϊβάνι!


«Τα παιδιά μου με θέλουν Λάρα Κροφτ»

«Διάλογος, κατανόηση, αυτό θέλει να πει η Άντι», λέει ο Μπραντ Πιτ (κοιτάζοντάς την στα μάτια σαν σχολιαρόπαιδο του ΄60): «Έτσι θα καταλάβουμε όλες τις πλευρές. Έτσι θα πάψουμε να δαιμονοποιούμε το αντίθετο χρώμα, την άλλη θρησκεία, τον διαφορετικό πολιτισμό.

Έτσι θα σκοτώσουμε το μίσος και θα καταπολεμήσουμε τις απλοποιήσεις και τις καχυποψίες. Όλοι μέσα στην ίδια βάρκα πορευόμαστε. Ας το σκεφτούμε κάπως σοβαρά. Ποια η κληρονομιά που θ΄ αφήσουμε στα παιδιά μας;» Δηλαδή δεν θα βλέπουμε action movies με την Αντζελίνα Ζολί;

Αστειεύεστε; Το χιούμορ, η διασκέδαση είναι απαραίτητα στη ζωή μας. Θα κάνω ό, τι μέχρι σήμερα. Και περιπέτειες και δράματα. Άλλωστε, τα παιδιά μου είναι μικρά και θέλουν να με βλέπουν να παίζω σαν Λάρα Κροφτ.