Έκανε τραγούδι το ψυχολογικό παιχνίδι μεταξύ γονέων και παιδιών
«Προσπαθώ να δω τα πράγματα και από την πλευρά των παιδιών», λέει ο Διονύσης Τσακνής
Ηλεκτρικές μπαλάντες, τραγούδια που παραπέμπουν στο ελληνικό θέατρο, κομμάτια βασισμένα στη διάθεση ενός σκεπτόμενου, ευαίσθητου ενηλίκου να ανασκάψει το ψυχολογικό παιχνίδι που παίζεται μεταξύ γονιού και παιδιών, είναι η νέα δουλειά που παραδίδει ο Διονύσης Τσακνής με τίτλο «Τι γυρεύεις στον ύπνο μου, πατέρα» (Legend). Το άλμπουμ (που βασίζεται στην ομώνυμη μουσικοθεατρική παράσταση η οποία έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2006 στο «Εργοστάσιο Τέχνης» της Πάτρας σε σενάριο, μουσική και στίχους Διονύση Τσακνή)
εκτυλίσσεται μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου και πραγματεύεται τη συνάντηση ενός γιου με τους γονείς του που έχουν φύγει από καιρό.
Με αυτοβιογραφικά στοιχεία και διάθεση ιδιαιτέρως τρυφερή, ο Τσακνής πηγαινοέρχεται στον χρόνο, άλλοτε σαν πατέρας που νουθετεί, ονειρεύεται, παραδέχεται τις αδυναμίες του, άλλοτε σαν γιος που προσπαθεί να διεκδικήσει τον σεβασμό και την αποδοχή του πατέρα. «Προσπαθώ να φέρω τον εαυτό μου και από την πλευρά των παιδιών» λέει. «Άλλωστε, αν σκεφτεί κανείς ότι είμαι πατέρας ενός κοριτσιού 7 1/2 ετών και τριών γιων που ο μεγαλύτερος είναι 21, καταλαβαίνετε ότι μπαινοβγαίνω σε ηλικίες και φύλα».
Τα 12 νέα τραγούδια που έγραψε κατόπιν παραγγελίας του θεσμού Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα, είναι σαν να συνοψίζουν τις πτυχές της τραγουδοποιίας (επί χρόνια έχει ασχοληθεί ως μουσικός και με το θέατρο αλλά και με τον κινηματογράφο) του ενηλίκου Τσακνή, που δεν φαίνεται να τον απασχολεί ούτε να τον στοιχειώνει η εικόνα του θυμωμένου ροκά η οποία τον καθιέρωσε (αν και η ενορχήστρωση που έκανε ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας δίνει στον δίσκο μια ηλεκτρική ραχοκοκαλιά). Παλιότερα έλεγε «τι να κάνουμε; Μεγαλώσαμε. Να το κρύβουμε; Εδώ, ο γιος μου, μου ρίχνει ένα κεφάλι. Και το χαίρομαι να βλέπω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν». Μαζί του τραγουδούν ο Αποστόλης Ψυχράμης και η Μαρία Παπαλεοντίου.














