Ο δικαστής που εξόργισε τη Δικαιοσύνη

«Δεν υπεισέρχομαι στην κρίση των δικαστών, αλλά τους συνιστώ να μην εξαντλούν τα όρια της αυστηρότητας». Ήταν παραμονή της έναρξης του δικαστικού έτους 2005-2006, όταν ο νέος, τότε, πρόεδρος του Αρείου Πάγου Ρωμύλος Κεδίκογλου, στην πρώτη του επαφή με τους δημοσιογράφους, έστελνε δύο μηνύματα. Το πρώτο απευθυνόταν στους δικαστικούς λειτουργούς και το δεύτερο στους εκπροσώπους του Τύπου. «Δεν νοείται Δικαιοσύνη χωρίς επιείκεια», διαμήνυε στο τρομοκρατημένο από τις έρευνες για τα παραδικαστικά κυκλώματα δικαστικό σώμα, κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου στους δημοσιογράφους που θα τολμούσαν να γράψουν κάτι εναντίον του.

Oστόχος και των δύο επισημάνσεων ήταν σαφής. Ο κ. Κεδίκογλου γνώριζε πολύ καλά τις αντιδράσεις που είχαν εκδηλωθεί προ της τοποθέτησής του στο ύπατο αξίωμα της ηγεσίας του Αρείου Πάγου. Το ΠΑΣΟΚ τον χαρακτήριζε ως «το μακρύ χέρι της Ν.Δ. στη Δικαιοσύνη», επισημαίνοντας συγχρόνως τον περίεργο πλουτισμό του νεαρού γιου του Φαίδωνα. Απευθύνοντας λοιπόν έκκληση- όπως ο ίδιος την είχε χαρακτηρίσει- στους δικαστές να αντιμετωπίζουν με επιείκεια τους κατηγορουμένους, επιχειρούσε (προσωρινά τουλάχιστον) να άρει τις τυχόν κακές εντυπώσεις που συνόδευαν την ανάληψη των καθηκόντων του. Την ίδια ώρα ωστόσο, με μια πρωτοφανή τακτική, προσπαθούσε να εμποδίσει τον Τύπο να ασχοληθεί μαζί του στο εξής με τρόπο μη αρεστό στον ίδιο.

Η θητεία του κ. Κεδίκογλου άρχισε τον Ιούλιο του 2005, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Στη διάρκειά της ο ανώτατος δικαστής δικαίωσε τις προσδοκίες της κυβέρνησης, όσον αφορά τον χειρισμό κρίσιμων θεμάτων, αλλά επιβεβαίωσε και τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης. Τον ερχόμενο μήνα αποχωρεί από το δικαστικό σώμα λόγω συνταξιοδότησης, αλλά θα παραμείνει στην ιστορία του Αρείου Πάγου ως ο μοναδικός πρόεδρος που αμφισβητήθηκε με τόση σφοδρότητα.

Τα μέτωπα που άνοιξε ήταν απρόβλεπτα πολλά

Δυσαρέσκεια. Τα μέτωπα που άνοιξε ο κ. Ρωμύλος Κεδίκογλου στη διάρκεια της θητείας του ήταν απρόβλεπτα πολλά. Η δυσαρέσκεια για το πρόσωπό του υπέβοσκε ήδη στις τάξεις των δικαστικών λειτουργών, όταν ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιτέθηκε ενώπιον της γενικής συνέλευσης της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, τον Δεκέμβριο του 2005, αναφερόμενος σε συγκεκριμένες υποθέσεις, στους δικαστές που τις είχαν χειριστεί. Το γεγονός ότι ο ίδιος δεν συμφωνούσε με την έκβασή τους παρείχε κατά την άποψή του το δικαίωμα να κατακεραυνώσει από το βήμα του ομιλητή τους συναδέλφους του, αποφεύγοντας μόνο να τους κατονομάσει.

Έναν χρόνο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2006, πάλι ενώπιον της γενικής συνέλευσης των εισαγγελέων, ο κ. Κεδίκογλου κατόρθωσε να συγκεντρώσει τα πυρά των παρευρισκομένων. Είχε προηγηθεί η έκδοση της περίφημης εγκυκλίου του με την οποία συνιστούσε στους δικαστές να είναι φειδωλοί στην έκδοση ευνοϊκών αποφάσεων εφόσον πρόκειται για απολυμένους εργαζομένους που διεκδικούν την επαναπρόσληψή τους.

Η παρέμβαση. Η εν λόγω εγκύκλιος είχε εξοργίσει τον πολιτικό και τον νομικό κόσμο, όπως άλλωστε και τους εκπροσώπους των εργατικών ενώσεων, αλλά κυρίως είχε ενοχλήσεις τις δικαστικές ενώσεις, που είχαν επικρίνει με δριμύτητα την παρέμβαση του προέδρου του Αρείου Πάγου στη δικαιοδοτική τους κρίση.

«Από ποια διάταξη νόμου αντλεί το δικαίωμα η δικαστική ένωση να ασκεί κριτική σε εγκυκλίους του προέδρου του Αρείου Πάγου;», ρώτησε εμφανώς ενοχλημένος ο κ. Κεδίκογλου από το βήμα του ομιλητή. Και ο προεδρεύων της συνέλευσης, πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, του απάντησε: «Οι δικαστικοί λειτουργοί πρέπει να τοποθετούνται σε κάθε μείζον ζήτημα που απασχολεί τη Δικαιοσύνη».

Τις ίδιες αντιδράσεις προκάλεσε άλλωστε μόλις πρόσφατα, όταν απέσπασε δυσμενώς στην περιφέρεια δύο δικαστές επειδή εξέδωσαν βουλεύματα για την αποφυλάκιση της Κ. Μπουρμπούλια και του Ι. Γιοσάκη. Παρά το γεγονός ότι τα βουλεύματα αναιρέθηκαν και οι δύο κατηγορούμενοι επέστρεψαν σύντομα στη φυλακή, ο κ. Κεδίκογλου θεώρησε σκόπιμο να τιμωρήσει τους δικαστικούς λειτουργούς για την κρίση τους.

Οι εργαζόμενοι όλων των κατηγοριών πάντως, κατά κοινή ομολογία, δεν συγκεντρώνουν τη συμπάθεια του κ. Ρ. Κεδίκογλου. Εκτός του ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Άρειος Πάγος δεν εξέδωσε καμιά φιλεργατική απόφαση- εκδόθηκε μάλιστα και απόφαση που απαγόρευσε στα δικαστήρια να δικαιώνουν συμβασιούχους-, ο ίδιος δεν παρέλειπε σε κάθε ευκαιρία να επιτεθεί κατά δικηγόρων, δικαστικών λειτουργών, δημοσιογράφων και, ασφαλώς, συμβασιούχων.

Εισηγητής. Σε λίγες μέρες θα συνεδριάσει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για τις κρίσεις των δικαστικών λειτουργών. Οι σκιές που βαρύνουν τον κ. Κεδίκογλου, ο οποίος χάρη στο αξίωμά του προεδρεύει του ΑΔΣ, ευνοούν περί διαφάνειας αμφισβητήσεις. Είναι νωπές οι μνήμες άλλωστε από την αντίστοιχη διαδικασία του προηγούμενου έτους, όταν ο κ. Κεδίκογλου όρισε τον εαυτό του ως εισηγητή (κάτι που δεν συνηθίζεται) κατά τις προαγωγές, στον βαθμό του αρεοπαγίτη, 47 προέδρων εφετών. Περισσότεροι από τους μισούς εισέπραξαν από τον πρόεδρο αρνητικές εισηγήσεις, με αμφιλεγόμενα κριτήρια που στηρίχθηκαν κυρίως σε φήμες. Την ίδια τακτική ακολούθησε και στις μεταθέσεις εισαγγελέων, με αποτέλεσμα η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος να καταγγείλει για πρώτη φορά αδιαφανείς μεθοδεύσεις.

● «Να πάει σπίτι του ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, χωρίς να αποφύγει τον κυρωτικό έλεγχο» ζητούν πέντε μέλη του Δ.Σ. του ΔΣΑ, μεταξύ των οποίων ο γ.γ. Δ. Βερβεσός, καθώς και τα μέλη της παράταξης Αλληλεγγύη Δικηγόρων, εκτοξεύοντας δριμύτατες καταγγελίες εις βάρος του κ. Ρ. Κεδίκογλου όπως και εναντίον του υπουργού Δικαιοσύνης.

«Την ώρα που διώκονται εκατοντάδες δικαστές για εκπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης “πόθεν έσχες” και όχι για ανακριβή δήλωση, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου επιζητεί την προστασία της Αρχής Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων» τονίζουν.


Πρωτοφανείς ενέργειες που θα αφήσουν εποχή

Η θητεία του κ. Ρ. Κεδίκογλου λήγει στο τέλος Ιουνίου. Οι σκιές που τον βαρύνουν, δεν θα ακολουθήσουν μόνο τον ίδιο στην έξοδό του, αν δεν διερευνηθούν σε βάθος οι καταγγελίες περί περίεργου πλουτισμού του γιου του, αλλά θα επιβαρύνουν την ήδη ταλαιπωρημένη από τα κρούσματα διαφθοράς Δικαιοσύνη.
Κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως προέδρου του Αρείου Πάγου, ο κ. Ρ. Κεδίκογλου προέβη σε σειρά πρωτοφανών ενεργειών, που θα καταγραφούν στην ιστορία.

1Με εγκύκλιό του συνέστησε στους δικαστές να μη δικαιώνουν απολυμένους συμβασιούχους και να μην εμποδίζουν την εύρυθμη λειτουργία ναυτιλιακών επιχειρήσεων και δημοσίων έργων κάνοντας δεκτές σχετικές αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων.

2 Απαγόρευσε σε δικηγόρους και δημοσιογράφους την πρόσβαση στις αποφάσεις του Αρείου Πάγου, αλλά ανακάλεσε δέκα ημέρες αργότερα εν όψει του σάλου που δημιουργήθηκε.

3Εκδίωξε- διά της Αστυνομίας- τους δημοσιογράφους από το γραφείο που τους είχε παραχωρηθεί στον Άρειο Πάγο από το 1989. Στη συνέχεια άλλαξε την κλειδαριά και υπέβαλε αίτηση στον ΟΤΕ να του διαβιβάσει κατάσταση των τηλεφωνικών κλήσεων που πραγματοποιήθηκαν από τη συσκευή του γραφείου, ώστε να διαπιστώσει αν οι δημοσιογράφοι ζημίωσαν το ελληνικό Δημόσιο. 4 Δικαστές οδηγήθηκαν σε παραίτηση από το Δικαστικό Σώμα καταγγέλλοντας έλλειψη αξιοκρατίας στις προαγωγές του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου όπου προεδρεύει ο κ. Ρ. Κεδίκογλου.

5 Δικαστές αποσπάστηκαν δυσμενώς επειδή ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν συμφωνούσε με τη δικαιοδοτική κρίση τους. Μία εξ αυτών, η κ. Αλίκη Αντωνακούδη, από τις αρχαιότερες προέδρους Εφετών, προτίμησε να παραιτηθεί από το Σώμα, ενώ ο εφέτης κ. Λ. Ντούλης υπέβαλε ένσταση κατά της απόσπασής του, η οποίαόπως αναμενόταναπορρίφθηκε. Στη συμπεριφορά αυτή έναντι των δικαστών αντέδρασε έντονα η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, ζητώντας την τήρηση αντικειμενικών κριτηρίων για όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές των δικαστών.