6 μέρες
1.Με τον φίλο του τον Νικολά Σαρκοζί στα Ηλύσια Πεδία, ο Τζόνι Χαλιντέι επιστρέφει θριαμβευτής στην πατρίδα του. Άλλωστε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Γαλλίας έχει υποσχεθεί σειρά φοροελαφρύνσεων (για τους πλουσίους)· δεν υπάρχει λοιπόν πια λόγος να ζει ο… περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις, ρόκερ ξενιτεμένος στην Ελβετία (όπου μετανάστευσε για να γλιτώσει από τον φόρο μεγάλης περιουσίας). Επιτέλους, η Γαλλία θα πάψει να τρώει τα παιδιά της!
2. «Με τόσα που συμβαίνουν στην Τουρκία (μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης- κεμαλιστών, απόσυρση της υποψηφιότητας Γκιουλ, προκήρυξη πρόωρων εκλογών, ψήφιση συνταγματικής τροπολογίας για άμεση εκλογή του προέδρου…) εσείς βάζετε φωτογραφία από την τουρκική πρόβα τζενεράλε εν όψει Εurovision;» θα αναρωτηθείτε. Μα το τραγούδι που θα ερμηνεύσει σήμερα το βράδυ στο Ελσίνκι ο Κενάν Ντοτσουλού τιτλοφορείται «Shake it Up Shekerim». («Κούνα το γλυκιά μου»). Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο- και πιο ταιριαστό; 3.Τέλος εποχής για τον Τόνι Μπλερ. Στις 27 Ιουνίου παραδίδει οριστικά τα κλειδιά της Ντάουνινγκ Στριτ στον Γκόρντον Μπράουν. Θα μας λείψει. Όχι βέβαια για την εμμονή του να στηρίζει τον Μπους σε όλα τα τραγικά λάθη του· ούτε για την αδυναμία του να δικαιώσει τον «Τρίτο Δρόμο» που πρέσβευε· αλλά γιατί είναι ένας πολιτικός με χιούμορ. Κάτι πιο σπάνιο κι από τους πολιτικούς με όραμα.
4. Παιδιά της Βοσνίας Ερζεγοβίνης συμμετέχουν στους εορτασμούς για την Ημέρα της Ευρώπης (9 Μαΐου) που συνέπεσε φέτος με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης και την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Περίεργο. Ορισμένες φορές έχει κανείς την εντύπωση πως η Ευρώπη παραμένει ζωντανή μόνο στα όνειρα όσων επιθυμούν να ενταχθούν μια μέρα σ΄ αυτήν. Αλλά κι αυτά όνειρα είναι, πόσο ακόμα να αντέξουν;
5.Στη Βραζιλία, τη χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό καθολικών στον κόσμο, βρίσκεται αυτές τις ημέρες ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄. Αποστολή του, να σταματήσει την «έξοδο» πολλών πιστών σε άλλα (κυρίως προτεσταντικά) δόγματα, και φυσικά να υπερασπιστεί τις γνωστές «οικογενειακές αξίες». Στη διάρκεια του ταξιδιού του μάλιστα δήλωσε (κι ας προσπάθησαν να τα «μαζέψουν» μετά) πως όποιος καθολικός πολιτικός υποστηρίζει το δικαίωμα στην άμβλωση πρέπει να αφορίζεται. Αγάπη υμίν.
6.Ευτυχής με τη νίκη της ΔΑΠ στις φοιτητικές εκλογές δήλωσε η Μαριέττα Γιαννάκου. «Όχι γιατί η ΔΑΠ έχει σχέση με την κυβέρνηση ή το κόμμα», αλλά γιατί πάει «τον τόπο μπροστά». Αυτό άλλωστε μπορεί να το πιστοποιήσει όποιος έχει περάσει από ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές που οργανώνονται στη ΔΑΠ εκπροσωπούν ό,τι το πιο φρέσκο, αντισυμβατικό και ελπιδοφόρο κρύβει μέσα της η νεολαία. Και μη γελάτε.














