Ματιές «Ενημέρωση»

Έχω γράψει και άλλοτε, ότι ένας από τους τρεις-τέσσερις καλύτερους δημοσιογράφους της νεώτερης γενιάς είναι, κατά τη γνώμη μου, ο Νίκος Γ. Ξυδάκης. Την περασμένη Κυριακή «Η Καθημερινή» δημοσίευσε μια έρευνα της VΡRC, για την ενημέρωση μέσω της τηλεόρασης. Τα συμπεράσματα της έρευνας- το 72% των 603 ερωτηθέντων απάντησε ότι είναι δυσαρεστημένο- τα συνόψισε σε ένα σύντομο κείμενό του, με τίτλο «Αυτή η τηλεόραση δεν αφορά κανένα», ο Ξυδάκης. Κρίνω σκόπιμο να αναδημοσιεύσω μερικές παραγράφους απ΄ αυτό το κείμενο. Ιδού:

«…Ουδείς αξιοπρεπής πολίτης αναγνωρίζει τον εαυτό του στον πολτό του τηλεοπτικού infotainment, όπου ειδήσεις και κουτσομπολιά, πολιτική σκανδαλολογία και αναζητήσεις εξωγήινων, δυστυχή ψώνια και ντιζέζ, συμφύρονται σε ένα συνεχές σόου: έτσι που κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει πού τελειώνει η είδηση, το πραγματικό, και πού αρχίζει η μυθοπλασία, η υπερβολή, η δραματοποίηση και το χάχανο.

Από αυτή την άποψη, ενημέρωση, δηλαδή γνώση και τρόπο να βλέπεις τον κόσμο, προσφέρουν υποδορίως μα δραστικά τα πρωινομεσημεράδικα και τα σόου ποικιλιών, οι θηριοδαμαστές ανθρώπινων ναυαγίων, οι ιαχές “βας-βας, ο Παρασκευάς!, τα καλιαρντά των κωμικών σειρών, τα ασφυκτικά στερεότυπα των σίριαλ, τα ξεφωνητά και τα ξέσαλα, ένα απέραντο λαϊκοπόπ έλος, στο οποίο συνήθως οι δημοσιογράφοι και η ενημέρωση συνιστούν απλώς τα ξόανα του Άλλοθι.

Αυτού του είδους η ενημέρωση, η ουσία και το ήθος της, όχι μόνο δεν αντικατοπτρίζει την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά ούτε καν την αφορά. Οι πολίτες στρέφουν τα νώτα σε αυτό το φτηνό προϊόν και το παρακολουθούν, όσο το κάνουν, μόνο για να παρακολουθούν το εκάστοτε επικοινωνιακό παιχνίδι κυβερνήσεων και κομμάτων, για να μυριστούν τι “παίζεται” κάτω από τις αγριοφωνάρες και τους υπαινιγμούς δημοσιογράφων και πολιτικών (…)

Το μοντέρνο μέσο φέρει αρχαϊκό περιεχόμενο. Η εμπορική τηλεόραση αδυνατεί να παρακολουθήσει την πολύπτυχη σύγχρονη ζωή, αξιοποιώντας τα ισχυρά εργαλεία που της προσφέρει η τεχνολογία, αδυνατεί να διδαχθεί από τη δυναμική των νέων μέσων. Δεν αφουγκράζεται την κοινωνία καθώς αλλάζει και εξελίσσεται· οι κατασκευαστές της έχουν κολλήσει στα ΄90s, στον εύκολο λαϊκισμό, την αναπαραγωγή του ταμπλόιντ Τύπου και των περιοδικών lifestyle (τόσο μπαγιάτικα πια)· οι παρουσιαστές της είναι τόσο, μα τόσο, αυτάρεσκοι και κουρασμένοι, τόσο παλιωμένοι…

Γι΄ αυτό η εμπορική τηλεόραση ασθμαίνει πίσω από την πραγματική ζωή, γι΄ αυτό μετατρέπει κάθε πολιτική-κοινωνική συζήτηση σε καφενέ και χάβρα. Γι΄ αυτό την περιφρονούν οι νέοι και οι μορφωμένοι (…)

Η εμπορική τηλεόραση μέσα σε δεκαοκτώ χρόνια κατάφερε να γεράσει χωρίς να ενηλικιωθεί. Απαξιώνοντας το ενημερωτικό της προϊόν προτού καν το αναπτύξει».

Περιττεύει, νομίζω, να προσθέσω ότι συμφωνώ απολύτως.