ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Πάει στην Αυστραλία να μην ακούει για τα ομόλογα

Βαρέθηκα τις αναλύσεις. Βαρέθηκα τους αναλυτές, βαρέθηκα και τις επεξηγήσεις τους που ακολουθούν ύστερα από κάθε δημοσκόπηση και οι οποίες μόνο έναν στόχο έχουν: να οδηγήσουν τη σκέψη σου (τη σκέψη μας) σε μια κατεύθυνση. Σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Την εξής: να πάψουμε να βλέπουμε με τα δικά μας μάτια και να βλέπουμε με τα δικά τους, που είναι και… μπιρμπιλωτά! Λέω, λοιπόν, όχι. Και κλείνω τ΄ αυτιά μου, και τα μάτια μου, σε ό,τι μου σερβίρουν για να το καταπιώ αμάσητο. Αρκούμαι σ΄ αυτό που εκτιμώ εγώ, και αφήνω εκείνους να πελαγοδρομούν ανάμεσα σε δήθεν στοιχεία και τάχα μου ειδικές παραμέτρους, που μόνοι τους τις προσδιορίζουν, μόνοι τους τις αναγνωρίζουν και μόνοι τους βγάζουν συμπεράσματα. Σωστός; Σωστός και ευχαριστώ για την υποδοχή που μου κάνετε, όπως λένε και οι πολιτικοί…

Παραμύθια
Έχουμε και λέμε λοιπόν: σκάνδαλο «ομόλογα» και όλα τα συμπαρομαρτούντα: προμήθειες, μίζες, παρέα του Λονδίνου, Αγάπιοι, Ευγένιοι, κουμπάροι, Αλογοσκουφο-τσιτουρίδηδες, Δουκο-κουρήδες και τα ρέστα. Ακούω από παντού πως η κοινωνία είναι έξαλλη με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, διότι δεν το περίμενε πως θα συνέβαινε αυτό επί των ημερών της, και τώρα μετανιωμένη επιστρέφει (η κοινωνία ή τέλος πάντων η πλειονότητά της) στο ΠΑΣΟΚ. Παραμύθια! Η κοινωνία όντως είναι έξαλλη με την κυβέρνηση της Ν.Δ. για το σκάνδαλο, αλλά αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι στρέφεται προς το ΠΑΣΟΚ. Παραμένει μετέωρη και προβληματισμένη. Σκεφτική. Μπορεί και θυμωμένη. Κοιτάζει και τα δύο μεγάλα κόμματα, τα αποκληθέντα και κόμματα εξουσίας, κουνάει το κεφάλι και σου λέει: «Τι να πεις, όλοι τους ίδιοι είναι». Ή, «σιγά το νέο… Και οι τωρινοί κάνουν ό,τι και οι προηγούμενοι». Αυτό. Τίποτε άλλο.

Τζόγος
Αν υπάρχει ένα θέμα, είναι το ποιος σ΄ αυτή τη φάση θα καταφέρει να αποδείξει ότι ο άλλος ήταν ή είναι χειρότερος. Ακραίο; Κυνικό; Μπορεί, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Ο τζόγος γίνεται αναφορικά με το ποιος θα καταφέρει να αποδείξει ότι ο άλλος ήτανή είναι- χειρότερος. Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι. Γι΄ αυτό ας μη βιάζονται μερικοί-μερικοί στη Χαριλάου Τρικούπη να πανηγυρίσουν που η κυβέρνηση είναι χωμένη ώς τον λαιμό μέσα στον βούρκο του σκανδάλου και κάθε προσπάθεια που κάνει για να βγάλει το κεφάλι έξω από αυτόν τη βυθίζει ακόμη περισσότερο. Μόνο με το σκάνδαλο δεν κερδίζονται εκλογές. Δηλαδή, για να το κάνω πιο απλό, το σκάνδαλο έδειξε ότι οι άνθρωποι έχουν μια έφεση στη… «βουταρία», που λέει και ένας φίλος μου, αλλά άντε να πείσεις ότι μόνο οι νεοδημοκράτες έχουν έφεση σ΄ αυτή. Γι΄ αυτό επιμένω. Μόνο με το σκάνδαλο δεν κερδίζονται οι εκλογές. Χρειάζονται κι άλλα πράγματα. Εκτός πια κι αν αποδειχθεί ότι είχε ανάμειξη ο ίδιος ο Καραμανλής, που δεν (θέλω να) το πιστεύω…

«Μαξίμου τράβελ»
Ο πρόεδρος Κώστας πάλι, που επιμένει στην εκδοχή- τη βλακώδη κατά τη γνώμη μου- ότι το σκάνδαλο «είναι μια μεμονωμένη περίπτωση την οποία αντιμετωπίσαμε», βλέποντας ότι πλέον δεν έχει και πολλά πράγματα να κάνει εδώ αποφάσισε να το ρίξει στις εκδρομές. Αυτή τη φορά το «Μαξίμου τράβελ» του οργανώνει μια δεκαήμερη εκδρομή σε μέρη εξωτικά του Νοτίου Ημισφαιρίου. Ήτοι, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία- ταξίδι που δεν το κάνεις ως πολίτης γιατί μεταξύ άλλων κοστίζει ο κούκος αηδόνι. Το «Μαξίμου τράβελ» μάλιστα έχει επιτάξει- ναι, έχει επιτάξει!- ένα τεράστιο αεροπλάνο Αirbus 340 της ταλαίπωρης Ολυμπιακής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια τεράστια τρύπα στα δρομολόγιά της διότι τα αεροπλάνα της είναι μετρημένα, ως γνωστόν. Περιττεύει να ρωτήσω ποιοι θα μετάσχουν στην εκδρομή (που περιλαμβάνει επίσης ολίγη Μαλαισία και κάτι από Μπανγκόκ) τού «Μαξίμου τράβελ». Διότι πληροφορούμαι ότι οι παράγοντες θα συνοδεύονται όλοι υπό συζύγων, ενώ θα ταξιδέψουν κάθε είδους παρατρεχάμενοι, ιδιαιτέρες κ.λπ. Το ποιος πληρώνει το ξέρετε: εσείς κι εγώ!

«Περί άλλα τυρβάζει»
Μόνο έναν λόγο θα μπορούσα να δεχθώ ως αιτία γι΄ αυτό το ταξίδι: να μείνει απερίσπαστος και να σκεφτεί ο Καραμανλής τι θα κάνει σε σχέση με τις εξελίξεις. Διότι εδώ δεν μπορεί επειδή τον αποσπούν τα προβλήματα, αν υποθέσουμε τώρα- κάνουμε, λέω, αυτόν τον παρατραβηγμένο συλλογισμό – ότι τον απασχολεί η διακυβέρνηση της χώρας και τα συναφή προβλήματα που ανακύπτουν. Όμως η μέχρι τώρα θητεία του μας έχει δείξει ότι ο άνθρωπος «περί άλλα τυρβάζει» που έλεγαν και οι αρχαίοι, οι οποίοι γνώριζαν τι έλεγαν, και χωρίς να έχουν υπόψη τους ότι έπειτα από 2.500 χρόνια ένας απόγονός τους θα λεγόταν Καραμανλής και θα κυβερνούσε τη χώρα. Διότι αν τον απασχολούσε ας πούμε η εικόνα της κυβέρνησής του, δεν θα ανακοίνωνε ότι είχε «καλή συνεργασία» με τον υπουργό του της Δημόσιας Τάξης. Θα τον έστελνε κανονικά σπίτι του να εκτίσει εκεί το υπόλοιπο της… ποινής του, μαζί με την αναπόφευκτη αγγαρεία που τη συνοδεύει.

Πολιτικά παράδοξο
Ακούω τον Γιώργο, αλλά και τον Αλαβάνο πρέπει να πω- το ΚΚΕ εξακολουθεί να κινείται στη λογική ότι «για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ» που προϋπήρξε της Ν.Δ., οπότε δεν έχεις πολλά πράγματα να πεις- να λένε ότι τούτη εδώ είναι η χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε από τον τόπο. Συγγνώμη, αλλά εδώ υπάρχει ένα θέμα. Αν αυτή είναι η χειρότερη κυβέρνηση του τόπου, που το πιστεύω κι εγώ, τότε κάτι κάνει λάθος η αντιπολίτευση, που δεν καταφέρνει να την αποκαθηλώσει. Δεν μπορεί να βρίζει όλος ο κόσμος και να συμβαίνει το πολιτικά παράδοξο, να χάνει η κυβέρνηση αλλά να χάνει και η αντιπολίτευση. Κάτι δεν γίνεται σωστά. Νομίζω…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Με χρυσά κουτάλια θα τρώνε οι δήμοι και οι κοινότητες

Κέρδισε και την ΚΕΔΚΕ η Νέα Δημοκρατία, όπως προηγούμενα είχε κερδίσει και την ΕΝΑΕ (την αντίστοιχη ένωση των νομαρχιών) αλλά και πολλές Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων. Ποιος τη χάρη της, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χρυσές μέρες θα περάσει από εδώ και πέρα. Με χρυσά κουτάλια θα τρώνε οι δήμοι και οι κοινότητες. Αλλά δεν βλέπω να συγκινείται κανείς στο ΠΑΣΟΚ.

Διαπιστώνω με χαρά ότι οι υπεύθυνοι συμπεριφέρονται ωσάν να μην τρέχει τίποτε. Σαν να μην άνοιξε μύτη. Για παράδειγμα, δεν είδα να παραιτείται ο γραμματέας Οργανωτικού Νίκος Σαλαγιάννης, ο οποίος είχε την ευθύνη για τις εκλογές στην ΚΕΔΚΕ και την ΕΝΑΕ. Παραμένει. Βασίζεται κι αυτός στη μεγαθυμία του Γιώργου…

ΥΓ: Α, και η Ν.Δ. να μην πανηγυρίζει και πολύ, γιατί είναι σχεδόν κανόνας στην πολιτική ότι όποιος κερδίζει τα όργανα της Αυτοδιοίκησης χάνει τις (εθνικές) εκλογές!