ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Διαζύγια

O λόγος στους αναγνώστες. O Θαν.Σταματέλος, Καστέλλι Παρνασσίδος, γράφει:

«“Για τις γυναίκες ζούμε όλοι, βρε παιδιά,/ γι΄ αυτές δουλεύουμε, γι΄ αυτές ιδροκοπάμε”.

Ο στίχος είναι από τραγούδι της 10ετίας του ΄50, που τραγούδησε ο μεγάλος Νίκος Γούναρης.

Φυσικά υπήρχε και τότε το φλερτ και οι έρωτες, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα κατέληγαν σε γάμο, ενώ η άλλη πλευρά ήταν αυτή που για το ζευγάρι φρόντιζε ο προξενητής και στις περισσότερες των περιπτώσεων η νύφη δεν γνώριζε τον υποψήφιο γαμπρό, τον οποίο σε λίγο θα της παρουσίαζε ο πατέρας της, αφού θα είχαν κανονίσει μαζί με τον συμπέθερο στο διπλανό δωμάτιο και το θέμα της προίκας. Γνωστός μου, μου έχει πει για τη γνωριμία με τη γυναίκα του- παντρεύτηκαν με προξενιό. Όταν πήγε με τον προξενητή και τον αδελφό του στο σπίτι της νύφης για να γνωριστούν χτύπησε ο ίδιος την πόρτα και έτρεξε να ανοίξει η κοπέλα, η οποία (μη γνωρίζοντας ότι μπροστά της ήταν ο μέλλων σύζυγός της) τον ρωτάει: “Μπάρμπα, είναι καλός ο γαμπρός;”. Και ενώ λοιπόν τα παλαιότερα χρόνια με τις μεγάλες δυσκολίες τα παντρεμένα ζευγάρια τραβούσαν μαζί στην ανηφόρα της ζωής και εάν τύχαινε να φτάσει κάποιο ανδρόγυνο στη διαδικασία του διαζυγίου εθεωρείτο μεγάλο γεγονός, φτάσαμε σε εποχές που ήρθαν τα πάνω κάτω! Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, όταν διάβασα στις εφημερίδες ένα παράξενο επεισόδιο μεταξύ δύο γυναικών: η σύζυγος εκλιπαρούσε την ερωμένη του άνδρα της να μη διακόψουν τη σχέση τους, εκείνη όμως ήταν ανένδοτη. “Τέρμα για μένα αυτός ο δεσμός” και η σύζυγος να επιμένει “βρε κοπέλα μου, μην τον εγκαταλείψεις…

Περνούσαμε στο σπίτι μια χαρά, όμως από ένα σημείο και μετά, και ψάχνοντας με προσοχή, ανακάλυψα την αιτία που γλυκό ψωμί δεν έχουμε φάει στο σπίτι μας και οι δουλειές του πάνε κατά διαόλου”!

Το διάβασα, το ξαναδιάβασα και έβγαινε το συμπέρασμα πως αυτή η σύζυγος ήταν μια μυαλωμένη και ψύχραιμη γυναίκα, που αντί να χάσει τον έλεγχο και να ψάχνει για βιτριόλι ή να της ξεριζώσει τα μαλλιά είχε τη δύναμη και μπόρεσε να φιλοσοφήσει την κατάσταση. Όσο για τα διαζύγια, ενώ παραπάνω αναφέρω πως πριν από 50 χρόνια όταν χώριζε ένα παντρεμένο ζευγάρι εθεωρείτο μέγα γεγονός, σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: να θεωρείται δηλαδή έκπληξη όταν παντρεμένα ζευγάρια περνούν μαζί μια 10ετία και συνεχίζουν παραμένοντας αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον.

Και μέσα από αυτήν την έξαρση των χωρισμών οι μόνοι κερδισμένοι είναι, φυσικά, οι δικηγόροι. Και να ήταν και λίγοι;

Μόνο οι δικηγόροι της Αθήνας, ζωή νά ΄χουν, είναι 6 φορές περισσότεροι από ό,τι οι δικηγόροι όλης της Γαλλίας!».